DESIGN
Design /

Το πολεμοχαρές εξώφυλλο του Economist

Πώς ένα απ' τα περιοδικά με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο απαιτεί την επέμβαση στη Συρία

Το πολεμοχαρές εξώφυλλο του Economist Facebook Twitter
GRAPHICO
GRAPHICO
5

Η έντυπη έκδοση του Economist κυκλοφορεί παγκοσμίως με αυτό το εξώφυλλο:

Οι σακούλες με τα πτώματα των παιδιών στο φόντο, ο (φερόμενος ως) υπεύθυνος σε πρώτο πλάνο. 

"Χτυπήστε τον άγρια" προτρέπει ο τίτλος - διαβάζοντας το άρθρο βέβαια υπάρχουν μερικοί αστερίσκοι: "Παρουσιάστε τις αποδείξεις, δώστε του ένα τελεσίγραφο και μετά τιμωρήστε τον Bashar Assad για τη χρήση χημικών όπλων" λέει ο υπότιτλος. (Ελπίζουμε οι ΗΠΑ να τον διαβάσουν προσεκτικά πριν τρέξουν να επιτεθούν ακολουθώντας στα τυφλά την 'διαταγή' του Economist...)

Design

Tags

5

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ένα σπίτι γεμάτο φίλους και μουσική

Design / Ένα σπίτι που σε ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο

Το διαμέρισμα της Κατερίνας Κασιμάτη στο Παγκράτι έχει αντικείμενα από κάθε γωνιά της γης: ένα χειροποίητο κομμάτι από το Ουζμπεκιστάν, ξυλόγλυπτα από τη Βραζιλία, λαϊκή τέχνη από την Κούβα και χάρτες για να ονειρεύεται τα επόμενα ταξίδια της.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Η έκθεση «Αδύναμα Έργα» για τον αρχιτέκτονα Χρήστο Παπούλια

Design / Χρήστος Παπούλιας: Ο αρχιτέκτονας που οραματίστηκε ένα μουσείο πάνω στην Ακρόπολη

Σχεδίασε ένα μουσείο πάνω στον βράχο της Ακρόπολης, συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις και συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες. Η έκθεση «Αδύναμα έργα» στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, μέσα από το πολύτιμο αρχείο του, φωτίζει τη διαδρομή και τις ιδέες ενός αντισυμβατικού στοχαστή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Υφαίνοντας στα Ανώγεια

Design / Ανώγεια: Κτίρια και υφαντά μιλούν για την ιστορία του τόπου

Στο Περαχώρι των Ανωγείων, βρίσκεται το εργαστήρι υφαντικής της Αγάπης Σμπώκου, υπόδειγμα σχεδιασμού, χωρίς περιττά φτιασιδώματα. Η αρχιτεκτονική εδώ ακολουθεί το πνεύμα του τόπου και των ανθρώπων του: λιτή, ουσιαστική, με μια εσωτερική αξιοπρέπεια που δεν χρειάζεται να φωνάζει.
ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΣΓΟΥΡΙΔΗ
Ένα σπίτι που θα ζήλευαν μέχρι κι αυτοί που δεν διαβάζουν

Design / Ένα σπίτι που θα ζήλευαν μέχρι κι αυτοί που δεν διαβάζουν

Το διαμέρισμα του Γιώργου Γεωργακόπουλου και της Φωτεινής Καπίρη στην πλατεία Αμερικής έχει κάτι βαθιά καλλιτεχνικό στον πυρήνα του. Σε ένα σπίτι του 1963, έργα τέχνης, παλιά έπιπλα και αντικείμενα με οικογενειακή ιστορία συνδυάζονται με σύγχρονες παρεμβάσεις, δημιουργώντας έναν χώρο που διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της παλιάς Αθήνας.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που ζει στη σκιά ενός μαύρου χεριού

Design / Ένα σπίτι που ζει στη σκιά ενός μαύρου χεριού

Το διαμέρισμα του αρχαιολόγου-εικαστικού Διονύση Παππά στην πλατεία Βικτωρίας είναι ένα ιδιαίτερο σύμπαν, όπου όλα, τα φυτά, τα έργα τέχνης, ακόμα και ο ήλιος, λειτουργούν με έναν δικό τους, αρμονικό ρυθμό, που εύκολα σε παίρνει μαζί του.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι με μποστάνι και εμμονή με τη χαρά της ζωής

Design / Ένα σπίτι με μποστάνι και εμμονή με τη χαρά της ζωής

Η φωτογράφος και εικαστικός Μαρία Μαυροπούλου ζει στο Κρυονέρι, σε ένα σπίτι όπου η βλάστηση μοιάζει να εισβάλλει στον χώρο και όπου πρωταγωνιστούν οι γάτες, οι φωτογραφίες κι ένα κανονικό μποστάνι.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που σώζει την παλιά ομορφιά του

Design / Ένα σπίτι τόσο όμορφο που δεν περιγράφεται με λόγια

Το κομψό νεοκλασικό του αρχιτέκτονα Αλεσάντρο Νταβίντ, κάτω από την Ακρόπολη, σε ταξιδεύει, χωρίς πολλή προσπάθεια, στη Βραζιλία, στον Λίβανο, στη Ρωσία, στη Βιέννη, στην Ιταλία και στην Κωνσταντινούπολη.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Φρανσίσκο Φονσέκα: «Πιστεύω στην ποίηση της απλότητας»

Design / Φρανσίσκο Φονσέκα: «Η τεχνητή νοημοσύνη είναι άψυχη. Δεν τη φοβάμαι»

Ο σημαντικός δημιουργός κόμικς και τοιχογραφιών που εμπνέεται από την παραδοσιακή πορτογαλική αρχιτεκτονική θα είναι το τιμώμενο πρόσωπο στο φετινό LA Comics Festival στη Λάρισα (4-6/9) και με την ευκαιρία ανταλλάξαμε δυο τρεις κουβέντες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
3 σχόλια
Astrea
Astrea
Χμμμμμ, δεν είναι τόσο απλοϊκά τα πράγματα. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Μπρος ο Άσαντ και πίσω η "Αντιπολίτευση", μεγάλο μέρος της οποίας, δυστυχώς, είναι και η Αλ Κάιντα. Πάρτον ένα και κτύπα τον άλλο.
Nikos
Βασικά το ίδιο νόμιζα και εγώ μέχρι πριν μία εβδομάδα οπότε και ακούστηκε 1η φορά ότι πάνε σε πόλεμο και έκατσα και το έψαξα. Η Συρία δεν είναι ίδια περίπτωση με τις υπόλοιπες αραβικές χώρες (δικτάτορας-κοσμικό κράτος vs Αλ κάιντα-επαναστάτες). Στην Συρία ένα μεγάλο κομμάτι του στρατού ο οποίος ανήκει στο φιλελεύθερο κομμάτι (όσο μπορεί να είναι σε μία αραβική χώρα) έχει αποσπαστεί και έχει και αυτό επαναστατήσει. Την μεγαλύτερη ζημιά την έχει κάνει ο ίδιος του ο στρατός στον Άσαντ και όχι οι τις Αλ Κάιντα οι οποίοι βέβαια είναι πολλοί αλλά δρουν ανεξάρτητα. Το θέμα είναι ότι τώρα πια που φαίνεται ότι ο Άσαντ δεν μπορεί με τίποτα να μείνει στην εξουσία οι μεγάλες δυνάμεις πάνε να εμπλακούν ώστε να είναι σίγουρες ότι αυτοί που θα πάρουν την εξουσία θα είναι ένας νέος δικτάτορας από το κομμάτι του στρατού που επαναστάτησε και όχι από την Αλ Κάιντα οι οποίοι, αν ενωθούν, θα μπορούσαν να συνεχίσουν τον εμφύλιο ακόμα και αφού πέσει ο Άσαντ.