We are the reason...

Facebook Twitter
0

Η Άρτεμις μου λέει οτι το σώμα μετά τις γέννες επανέρχεται • Η ψυχή, Άρτεμις; • Μπορεί κάποιος να μου το απαντήσει αυτό, παρακαλώ; • Νιώθω σαν να έχουν αρπάξει την καρδιά μου και να τη στύβουν στον αποχυμωτή • Οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για να είμαστε ευτυχισμένοι. Οι άνθρωποι που δεν το γνωρίζουν αυτό έχουν σφάλει • Πήγα στο Παλλάς στην παράσταση του Κωσταντίνου Ρήγου.Wiiiiild • Οι απορίες μου, η ημιμάθειά μου... με έκαναν να απορήσω με πολλές λέξεις-προτάσεις του σώματος που αγνοούσαν τον καθωσπρεπισμό • Κάθισα με τον σύζυγο μου στις πιο καταπληκτικές θέσεις του θεάτρου και απόλαυσα κάθε δευτερόλεπτο της ξεγνοιασιάς και της ενέργειας • Ήταν θετική η ενέργεια.Υπήρχε μια αγάπη... μια ζεστασιά... μια έλξη • Το γάλα στο τέλος... not my cup of tea • Στην κατάσταση που βρίσκομαι θα προτιμούσα αλκοόλ • Μιλώντας λοιπόν με τον δάσκαλό μου, μου εξηγούσε ότι στους ανθρώπους δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα τυχαία • «Έτσι απλώς... τυχαία» δεν υφίσταται η έννοια! • Εμείς είμαστε η Αιτία σε οτιδήποτε μας συμβαίνει. Δεν είμαστε το Αποτέλεσμα... • Δεν μας συμβαίνουν γεγονότα... εμείς τα προκαλούμε όλα • Ένα ένα... όπως η σταυροβελονιά • Βελονιά βελονιά, λοιπόν, τρυπάμε το ύφασμα και ράβουμε γεγονότα... ιστορίες του παρελθόντος... ιδέες... έρωτες... «θυμάσαι τις παγιέτες και τις χάντρες... τις κόκκινες που έλαμπαν στο σκοτάδι...» • Θυμάμαι. Θυμάμαι... όλες τις μικρές θαυματουργές εικόνες που έχω κεντήσει • Αυτό που δεν γνώριζα είναι οτι πρέπει να τις ενώσω για να φτιάξω κατι καλύτερο και μεγαλύτερο • ... και συνεχίζει ατάραχος ο δάσκαλος μου... • «Η λύση θα έρθει να σε βρει • Θα πρέπει να είσαι ανοιχτή για να την αντικρίσεις και να την κοιτάξεις στα μάτια... • Να τη λάβεις και να τη μοιραστείς» • Διαβάζοντας το Living Kabbalah System-level1 ανοίγουν οι πόροι του κεφαλιού και έρχονται χιλιάδες άνθρωποι με χιλιάδες μικρές πληροφορίες και μικρές ιστορίες για να με βοηθήσουν • .. και εσάς, εάν το επιδιώξετε. www.kabbalah.com • Στις 14 Μαρτίου, ημέρα Κυριακή, ξεκινάει ένα σεμινάριο... • Νιώθω ότι όλοι με βοηθούν, και ευχαριστώ γι' αυτό • ... όπως νιώθω και την αγάπη. Νιώθω έναν τεράστιο σωλήνα αγάπης να με προφυλάσσει • Όχι κάθε μέρα... αλλά συχνά • Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας... να με θυμάσαι και να μ' αγαπάς... • Όπου και αν χωρίσουν οι δρόμοι μας... να θυμάσαι τις καλές στιγμές... • Τις μοναδικές εικόνες που έχτισαν αυτο που είμαστε σήμερα. Τον κρητικό ήλιο που ανέβαινε και μας έλουζε φως • Τα παξιμάδια... το λάδι... τους σπόρους τομάτας... τα μυρωδικά... • Τη γεύση • Την έννοια της γεύσης. Τη μυθολογία πίσω απο καθετί που γευόμαστε • Την ηδονή • Τη μυστική ανθρώπινη δύναμη που μας δένει • Η κίτρινη σκόνη εχει σκεπάσει την πόλη. Έχει κάτσει σαν τόνος πάνω στην καρδιά μου και είμαι ανήμπορη να τη διώξω • Κάθομαι στο σπίτι και διαβάζω για να ξεχαστώ • Μου λείπουν τόσα πολλά δεδομένα... που ξεχνάω και τα λίγα που γνωρίζω • Διαβάζω για τους Γερμανούς... την οικονομία... όλα αυτά τα μαγειρέματα... τους καθημερινούς κλέφτες... και ελπίζω στον Θεό, να βοηθήσει τη χώρα • Εδώ ξεκίνησαν όλα... εδώ οφείλουμε να συνεχίσουν... μερικά έστω... • Πολλοί ζητούν. Λίγοι έχουν • Μακάρι να βοηθήσω • YΓ.: You have been a pool of calmness.Thank you.

Αρχείο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αριστοκρατικά φτωχοί, Ελευθεροτυπία, 1991

Ημερολόγιο / Αριστοκρατικά φτωχοί. Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Ελάχιστοι κατέχουν το μυστικό να χρησιμοποιούν το χρήμα επ’ αγαθώ, να το σκορπίζουν απαλά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη αλλά ούτε και περιφρόνηση, να το σκορπίζουν όπου θέλουνε αυτοί κι όχι η μόδα
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ