Αρχείο

Η επιλογή του Γιώργου Λούκου στο Φεστιβάλ Αθηνών θα μείνει στην ιστορία ως η μόνη έξυπνη τοποθέτηση της δεξιάς (στην οποία κωλοδεξιά εύχομαι να καεί σύντομα όπως το μαύρο δάσος της Πάρνηθας).Σχεδόν δεν θύμαμαι τι ήταν το Φεστιβάλ Αθηνών προ Λούκου -κάτι μεταξύ Μπολσόι και Νικήτα Τσακίρογλου- αλλά το φετινό φεστιβάλ αγγίζει σχεδόν την τελειότητα. Είναι ψύχραιμο, μοντέρνο, φιλικό και κυρίωςφτηνό. Και ο Λαζαρίδης στη Λυρική Σκηνή θα μπορούσε να τα είχε καταφέρει αλλά, δυστυχώς, δεν μπόρεσενα ξεπεράσει τον βαθύ σκατόλακκο των συνδικαλιστών. Ο ελληνικός συνδικαλισμός είναι το μικρό σατανικό δωράκι-βόμβα που άφησε στην Ελλάδα αυτός ο Ανδρέας Παπανδρέου και η παρέα του (καλή τουςώρα εκεί που βρίσκονται). Δες τώρα τους αρχαιοφύλακες στην Ακρόπολη, κάτι εκνευρισμένοι δημόσιοιυπάλληλοι που θεωρούν τον ιερό βράχο τη χέστρα της μάνας τους και τον κλείνουν καλοκαιριάτικα μέχρι ναπάρουν περισσότερα λεφτά. Και φυσικά, μια καμένη στα σκάνδαλα και ξεχειλίζουσα από ανοησία κυβέρνηση, όπως η σημερινή, δεν έχει ούτε τον τρόπο αλλά ούτε και τη δύναμη να τους επιβληθεί - στην καλύτερηπερίπτωση τους κοροϊδεύει. Μαζί τους οι συνδικαλιστές έχουν σχεδόν πάντα παρέα και τους δημοκράτεςδημοσιογράφους. Είναι οι ίδιοι δημοσιογράφοι που, μήνες πριν, αποκαλούσαν την τραμπούκικη απεργίατων δασκάλων ή των λιμενεργατών ως αγώνα αξιοπρέπειας και που σήμερα ενοχλούνται που ματαιώθηκεη συναυλία του τραγουδιστή Νταλάρα (μπλιαχ) στην Τουρκία (χάσανε την τσάμπα μπριζόλα).