Η ανάληψη του Κιάνου Ριβς προς την αγιοσύνη συνεχίζεται ακάθεκτη. Η εμφάνιση του 56χρονου σταρ σε ρομαντική πόζα με την «άγνωστη» και «απλή» εμφανισιακά Αλεξάντρα Γκραντ (δέκα χρόνια μικρότερή του αλλά για τα στάνταρντ του Χόλιγουντ, και του celebrity συστήματος γενικά, «συνομήλική» του τεχνικά) προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού και συμπάθειας. Ειδικά αν συγκριθεί με το αντίστοιχο ρομαντικό lifestyle κάποιου σαν του Λεονάρντο ΝτιΚάπριο φερ' ειπείν που στη ζωή του φαίνεται να διατηρεί σχέσεις αποκλειστικά με μοντέλα πριν υπερβούν το απαγορευτικό ηλικιακό όριο των 25 ετών. Ή τον πρόσφατο αρραβώνα του 65χρονου Ντένις Κουέιντ με την 26χρονη σύντροφό του.

Τα παραδείγματα είναι άπειρα και συνιστούν τον κανόνα: Τζεφ Γκόλντμπλουμ, Άλεκ Μπόλντγουιν και τόσοι πολλοί άλλοι μεσήλικες και υπερήλικες άντρες, εντός και εκτός Χόλιγουντ. Γράφοντας στους New York Times, η νεαρή – λίγο μετά τα 30 – αρθρογράφος και συγγραφέας Ali Drucker, εκφράζει τον δικό της ενθουσιασμό για την ερωτική επιλογή (αν ισχύει) του διάσημου σταρ, δηλώνοντας στον τίτλο του άρθρου ότι «αν μπορεί η σύντροφος του Κιάνου Ριβς να αγκαλιάσει την ηλικία της, τότε θα μπορέσω κι εγώ»...

 

«Αν θέλω να είμαι ειλικρινής, στα όρια της αγένειας, αυτό που με νοιάζει πιο πολύ δεν είναι ότι η κυρία Γκραντ είναι 46, αλλά ότι δείχνει 46. Και όχι με την χολιγουντιανή εκδοχή των 46... Σ' αυτή την κοινή τους εμφάνιση, επέδειξε ένα φωτεινό και εγκάρδιο χαμόγελο, ασημένια-γκρίζα μαλλιά και, ναι, κάποιες εμφανείς ρυτίδες – κάτι εξαιρετικά σπάνιο στο Λος Άντζελες».

 

Εντάξει, δεν μπορεί να μην είναι - οι ερωτευμένοι άνθρωποι κάνουν μπαμ
Εντάξει, δεν μπορεί να μην είναι - οι ερωτευμένοι άνθρωποι κάνουν μπαμ

 

«Ένα κομμάτι του εαυτού μου με εγκαλεί ως αντιφεμινίστρια έτσι που κάθομαι και σχολιάζω την εμφάνιση μιας άλλης γυναίκας, αλλά η συζήτηση δεν προχωρά αν υποκρινόμαστε ότι τα εξωτερικά σημαίνοντα της ηλικίας πρέπει να περνάνε απαρατήρητα. Θέλω να βλέπω ρυτίδες και γκρίζα μαλλιά ως ένα αντικειμενικά θετικό στοιχείο (ως σημάδια μιας πλήρους ζωής στον πλανήτη), ή έστω ως ουδέτερο στοιχείο, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν έχω φτάσει εκεί ακόμα».

 

«Δεν είναι ότι φοβάμαι να μεγαλώσω. Φοβάμαι να φαίνομαι μεγάλη. Η άρνηση μου να το παραδεχτώ θα αδικούσε κατάφωρα πολλές άλλες γυναίκες στην ηλικία μου – λίγο μετά τα τριάντα - που νιώθουν το ίδιο»

 

«Ξέρω ότι ενδεχομένως η ρίζα αυτής της αντίληψης βρίσκεται εν μέρει σε μια ματαιοδοξία και εν μέρει σε έναν εσωτερικευμένο μισογυνισμό, προέρχεται όμως σίγουρα επίσης και από τον τρόπο με τον οποίο εξακολουθεί ο κόσμος να αντιμετωπίζει τις μεσήλικες γυναίκες – σα να έχουν περάσει προ πολλού την ακμή τους ή ως απελπισμένες cougars ή, ακόμα χειρότερα, ως αόρατες».

 

 

«Οι αντιλήψεις κι οι συμπεριφορές όμως αλλάζουν, και ελπίζω μαζί τους να αλλάξω κι εγώ... Οι μεσήλικες, αλλά και οι ακόμα μεγαλύτερες γυναίκες που παραδοσιακά απεικονίζονται ως ασεξουαλικές και υποβιβάζονται στην καλύτερη περίπτωση σε μητρικούς ρόλους, έχουν αρχίσει επιτέλους να κερδίζουν κάποιου είδους αντιπροσώπευση στη σύγχρονη ποπ κουλτούρα που αντικατοπτρίζει τις δυναμικές, πολυσύνθετες και σεξουαλικές πτυχές της προσωπικότητάς τους».

 

«Αυτός είναι ο λόγος που κάνει αυτή τη ρομαντική σχέση ανάμεσα στον κύριο Ριβς και στην κυρία Γκραντ να μοιάζει σημαντική και με συμβολικές προεκτάσεις. Το γεγονός ότι ο Κιάνου Ριβςποζάρει περήφανος και ακτινοβόλος κρατώντας το χέρι μιας γυναίκας που δεν μοιάζει να βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με τον χρόνο, στέλνει σίγουρα ένα μήνυμα».