Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »

To Jason- Antigone και άλλα 8 πρόσωπα που κινούνται πέρα από το δίπολο άντρας/γυναίκα, μιλούν στο LIFO.gr

Μια κατατοπιστική συζήτηση με ανθρώπους που κινούνται σε ολόκληρο το (ευρύτατο και ρευστό, όπως αποδεικνύεται) φάσμα της ταυτότητας φύλου για το τι εξυπηρετεί η αυστηρή οριοθέτηση της έννοιας του Φύλου από την κοινωνία
AΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΥΝΑΝΗ 21.7.2017

Γιατί ένα άτομο πρέπει να φοράει φουστάνι, τακούνια, να έχει μακρύ μαλλί, να ξυρίζει όλο το σώμα, να βάζει μακιγιάζ, να έχει αιδοίο, μεγάλα στήθη και περιφέρεια και να είναι ευαίσθητο και υποτακτικό για να το αντιλαμβανόμαστε ως γυναίκα; Γιατί ένα άτομο πρέπει να εκφράζεται με αγριάδα, να φορά παντελόνια, να έχει κοντό μαλλί και αξύριστο πρόσωπο χωρίς μακιγιάζ, να φοράει φλατ παπούτσια, να έχει πέος, επίπεδο στήθος, έντονους μυς και να επιδεικνύει δύναμη και αποφασιστικότητα για να το θεωρούμε άνδρα;

 

Ο δυτικός πολιτισμός έχει καταλήξει να αντιλαμβάνεται το φύλο ως ένα αυστηρό δίπολο. Μια γρήγορη ματιά ανάμεσα στα πόδια του ατόμου που γεννιέται αρκεί για να προκαθορίσουμε μια ταμπέλα που θα ακολουθεί αυτό το άτομο για το υπόλοιπο της ζωής του. Αλλά ακόμη κι αν βασίζαμε την απόδοση του φύλου σε γενετικά δεδομένα, θα αποτυγχάναμε αποδεδειγμένα να συμπεριλάβουμε την πλούσια ποικιλομορφία που υπάρχει ακόμη και στη βιολογική ανατομία ενός ανθρώπου. Μέχρι και η βιο-φυσιογνωμία μας ακολουθεί ένα ευρύτατο φάσμα πιθανοτήτων και ποικιλομορφίας. Αυτό το φάσμα της ανατομικής ποικιλομορφίας θα ήταν αρκετό από μόνο του ώστε να αποδομήσουμε πλήρως την απλοποιημένη εκδοχή ενός αυστηρά δυϊκού έμφυλου συστήματος.

 

Πέρα, όμως, από τη συζήτηση περί των ανατομικών χαρακτηριστικών, η ταυτότητα φύλου καθαυτή καθορίζεται από άπειρους παράγοντες, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ανεξάρτητα, σε ένα επίσης ευρύ φάσμα πιθανοτήτων όπου δεν παρουσιάζουν πάντα αυστηρή δυϊκή στατικότητα. Αλλά η στατικότητα αυτή που θέλει το φύλο και τους έμφυλους ρόλους να χωράνε στριμωχτά σε προκάτ καλούπια και σε ένα δίπολο είναι που προξενεί σε πολλά άτομα έντονες δυσκολίες. Όσα άτομα δεν βιώνουν τέτοιες δυσκολίες και νιώθουν άνετα μέσα σε αυτές τις προσδοκίες/απαιτήσεις που δημιουργούνται από τη στιγμή που γεννιούνται, χρησιμοποιούν τον όρο cis/σις ή cisgender για να περιγράψουν την ταυτότητα φύλου τους.

 

 

Είναι απαράδεκτο να κρίνεσαι από την ταυτότητα ή/και την έκφραση φύλου σου και όχι από την ποιότητα του χαρακτήρα σου και από τις ικανότητές σου. Όλα αυτά μας πηγαίνουν πολύ πίσω ως κοινωνία και καθυστερούν αδικαιολόγητα την πρόοδο και την ευτυχία όλων των ανθρώπων.

 

Ωστόσο, πολλά άτομα που δεν νιώθουν τόσο άνετα με αυτές τις προσδοκίες, κι ενώ τα άλλα άτομα τα αντιλαμβάνονται ως γυναίκες, εκείνα νιώθουν άντρες ή το αντίστροφο ή δεν νιώθουν τίποτε από αυτά ή βιώνουν το φύλο τους κάπου ενδιάμεσα ή/και σε μια ρευστότητα στο φάσμα του φύλου, χρησιμοποιούν τον όρο τρανς/trans ή transgender για να περιγράψουν την ταυτότητα φύλου τους και συνήθως χωρίζονται σε τρανς δυϊκά άτομα (τρανς άντρας/αγόρι ή τρανς γυναίκα/κορίτσι) και σε (τρανς) μη-δυϊκά άτομα.

 

Βέβαια, είναι σημαντικό να σημειωθεί πως ο τρόπος που θα οριστεί το έμφυλο ή/και άφυλο βίωμα είναι κάτι το εξαιρετικά προσωπικό. Ωστόσο, και λόγω του κοινωνικού ελέγχου και της βίας πάνω στην έννοια και την τελετουργία του φύλου, αυτό το βίωμα γίνεται και ένα πεδίο πάλης και διεκδίκησης. Ό,τι οικοδομείται από μια κοινωνία άλλωστε, μπορεί να επανοικοδομηθεί από μια άλλη (ή ένα κομμάτι αυτής).

 

Έχοντας αυτά κατά νου και βλέποντας το νομοσχέδιο για τη Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου να έχει ολοκληρώσει το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης στα μέσα του Ιουνίου (μήνα Pride), γνωρίστηκα και συνομίλησα με εννέα ταλαντούχα και γεμάτα θέληση για θετική αλλαγή άτομα. Άτομα που ταυτίζονται με την (τρανς) μη-δυϊκή ταυτότητα φύλου [(trans)non-binary] και ως εκ τούτου στο κοινωνικό σύστημα, όπου επικρατούν αποκλειστικά οι έννοιες και οι ρόλοι της «γυναίκας» και του «άντρα», αποκλείονται από παντού και βρίσκονται στην απόλυτη αφάνεια.

 

Lee: «Ευτυχώς δεν έχω δεχτεί σωματική επίθεση σε σχέση με την ταυτότητα και έκφραση φύλου μου. Αυτό νομίζω ότι έχει να κάνει με το γεγονός ότι είμαι AFAB (Assigned Female At Birth) και γι' αυτόν το λόγο δεν βιώνω τρανσμισογυνισμό. Τα πράγματα είναι άσχημα για εμένα, αλλά για τις τρανς γυναίκες και τα transfeminine άτομα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Lee: «Ευτυχώς δεν έχω δεχτεί σωματική επίθεση σε σχέση με την ταυτότητα και έκφραση φύλου μου. Αυτό νομίζω ότι έχει να κάνει με το γεγονός ότι είμαι AFAB (Assigned Female At Birth) και γι' αυτόν το λόγο δεν βιώνω τρανσμισογυνισμό. Τα πράγματα είναι άσχημα για εμένα, αλλά για τις τρανς γυναίκες και τα transfeminine άτομα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


Θα έχετε ακούσει για ιστορίες τρανς γυναικών και ελάχιστες τρανς ανδρών στα mainstream μίντια, τι γίνεται όμως με τις ιστορίες ανθρώπων που βιώνουν το φύλο τους πέρα από το δίπολο, ενδιαμέσως ή σε ροή μέσα στο φάσμα του φύλου;

 

Ο λόγος, λοιπόν, σε αυτές τις φωνές και σε αυτά τα βιώματα.

 

— Καλησπέρα, αγαπημένα! Για να μπούμε ευθέως στο θέμα, μπορείτε να μου πείτε πώς αντιλαμβάνεστε την ταυτότητα φύλου σας; Έχετε σκεφτεί/θα σκεφτόσασταν να επέμβετε σε κάποιο χαρακτηριστικό του σώματός σας ή της εμφάνισής σας;

Μυρτάρι (ενίοτε Μυρτώ ή Άρης), ετών 22: «Είμαι ένα άτομο με ρευστή ταυτότητα φύλου. Κάποιες φορές πλησιάζω συναισθηματικά περισσότερο σε αυτό που θεωρείται άντρας, άλλες πλησιάζω περισσότερο σε αυτό που θεωρείται γυναίκα και τις περισσότερες φορές βρίσκομαι σε ένα διάστημα ανάμεσα στα δύο. Όταν ήμουν τεσσάρων ετών είχα πει στους γονείς μου πως ήμουν αγοράκι (δεν τους έπεισα) και μεγαλώνοντας είχα πιστέψει πως ήμουν τρανς άντρας "που δεν τα είχε βρει με τον εαυτό του" (μόνο αυτό γνώριζα τότε). Εκείνη την περίοδο (τέλη γυμνασίου, φαντάσου) είχα έντονο πρόβλημα με το στήθος μου. Ήξερα πως πιεζόμουν με την ταυτότητα φύλου που μου είχε αποδοθεί και πίστευα πως μια επέμβαση στο σώμα μου θα ήταν λύση για μένα. Τελικά, ούτε τρανς αγόρι ήμουν, ούτε υπήρξε αυτή η ανάγκη. Με τη συνειδητοποίηση της φυλορευστότητάς μου και την κοινωνικοποίησή της ξεκίνησε η δική μου προσωπική διαδρομή προς τον μέγιστο βαθμό απελευθέρωσης που μπορώ να διεκδικήσω σε αυτή την κοινωνία».

 

Η/Το Μαντώ λέει: «Η ταυτότητα φύλου μου αμφιταλαντεύεται κάπου στη μέση του διπόλου. Αποδέχομαι το βιολογικό μου φύλο πλήρως, κοινωνικά όμως δεν αποδέχομαι κανένα από τα δύο "παραδοσιακά" φύλα (ανδρικό ή γυναικείο). Αρκετά συχνά βιώνω δυσφορία με το στήθος μου, σε σημείο που σκέφτομαι άμεσα να κάνω μαστεκτομή, αλλά υπάρχουν και στιγμές που μου αρέσει έτσι όπως ακριβώς είναι».

 

Ο/They Max Green Poet, ετών 24, προσθέτει μια ακόμη διάσταση, λέγοντας πως: «Από μικρό παιδί ήμουν ένα αγόρι, αν εξαιρέσουμε το όνομα και τις αντωνυμίες. Στην εφηβεία άρχιζα να παίζω καταναγκαστικά θέατρο και να φαίνομαι σαν γυναίκα. Αυτό δεν πήγε καλά. Κατέληξα με τρομερή κοινωνική φοβία, ιδεοψυχαναγκασμό και εξουθένωση γενικότερα. Τα τελευταία χρόνια αφήνω να φανεί και πάλι αυτό που αισθάνομαι, δηλαδή ένα αγόρι ή, έστω, ένα gender queer άτομο. Αυτό με έχει βοηθήσει πάρα πολύ και τελευταία σκέφτομαι πολύ έντονα τις ορμόνες και την επέμβαση στο στήθος, αλλά δεν είμαι σίγουρος. Παρ' όλα αυτά, συστήνομαι ως Μάξιμος, αφήνοντας πίσω το "Μαρία"».

 

Το genderfluid Angel, ετών 43, αναφέρει πως η ταυτότητα φύλου του έχει αλλάξει με τις δεκαετίες. «Ως έφηβος ήμουν genderfluid, μου άρεσε να παίζω με την εμφάνισή μου και να μην κολλάω σε ταυτότητες. Βέβαια, ήταν τα '80s και αυτό ήταν μόδα. Μετά ήρθε η εποχή της κανονικότητας και για δύο δεκαετίες, ενώ ήμουν εκκεντρικός, ήμουν κολλημένη σε μια ανδροπρεπή εικόνα. Τα τελευταία χρόνια, με τα νέα δεδομένα και ζώντας στο εξωτερικό, γύρισα πίσω σε αυτό που είμαι: κάποιος που δεν χρειάζεται τις ταμπέλες της κοινωνίας για να υπάρξει. Είμαι πανσεξουαλικός, genderfluid και μου αρέσει να το εκφράζω ανοιχτά. Η εμφάνισή μου αλλάζει συνεχώς. Λατρεύω να φοράω "γυναικεία" ρούχα, αλλά ποτέ δεν ένιωσα δυσφορία με το σώμα μου».

 

Το Jason-Αντιγόνη Dane, ετών 31, αναφέρει πως, ως προς την ταυτότητα φύλου, αυτοπροσδιορίζεται ως άφυλο άτομο. «Δεν με ενδιαφέρει να αλλάξω κάτι στο σώμα μου. Ντύνομαι με όλων των ειδών τα ρούχα, και με φούστες και με φορέματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι τρανς γυναίκα. Τα ρούχα δεν έχουν φύλο».

 

Ο Lee, 18 ετών, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Αυτοπροσδιορίζομαι ως τρανς μη δυϊκός άντρας. Ο καλύτερος τρόπος να περιγράψω την ταυτότητα φύλου μου είναι 80% αγόρι και 20% κάτι άλλο, το οποίο δεν είναι ακριβώς θηλυκό. Σκοπεύω να αρχίσω τεστοστερόνη και να κάνω top surgery (διπλή μαστεκτομή) όποτε βρω τα χρήματα. Γνωρίζω ότι αυτό θα μου μειώσει τη δυσφορία φύλου και θα με βοηθήσει να νιώσω πιο άνετα με το να πειραματιστώ με το μη δυϊκό κομμάτι της ταυτότητάς μου».

 

Jason-Αντιγόνη: «Η ελληνική κοινωνία είναι ξεκάθαρα τρανσφοβική, όπως και ομοφοβική, σεξιστική και ρατσιστική, και ας μην το παραδέχεται. Εννοείται ότι μεγάλο μέρος της συντάσσεται με τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά όσο υπάρχει συντηρητική δεξιά και ακροδεξιά στη Βουλή και στις απόψεις που κυκλοφορούν, δεν μπορώ να νιώθω ικανοποιημένο, ασφαλές και αισιόδοξο για το μέλλον». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Jason-Αντιγόνη: «Η ελληνική κοινωνία είναι ξεκάθαρα τρανσφοβική, όπως και ομοφοβική, σεξιστική και ρατσιστική, και ας μην το παραδέχεται. Εννοείται ότι μεγάλο μέρος της συντάσσεται με τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά όσο υπάρχει συντηρητική δεξιά και ακροδεξιά στη Βουλή και στις απόψεις που κυκλοφορούν, δεν μπορώ να νιώθω ικανοποιημένο, ασφαλές και αισιόδοξο για το μέλλον». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Lee, πώς θα εξηγούσες τι είναι η (τρανς) μη-δυϊκή ταυτότητα φύλου σε ένα άτομο που δεν έχει ιδέα για τα τρανς άτομα;

Lee: «Για τα περισσότερα μη-δυϊκά άτομα είναι μια ταυτότητα φύλου τόσο αληθινή όσο η ταυτότητα φύλου ενός cis ατόμου, δηλαδή ενός ατόμου που δεν είναι τρανς. Είναι κάτι που πηγάζει από τη μη αίσθηση ενός ατόμου ως 100% άντρας ή 100% γυναίκα. Για εμένα, το ότι είμαι τρανς έχει νόημα, πέρα από το πολιτικό κομμάτι. Σημαίνει το να ακούς τον εαυτό σου και τις ανάγκες του και να τις αποσυνδέεις από αρνητικά στερεότυπα».


— Τα υπόλοιπα, οι υπόλοιπες, οι υπόλοιποι;

Μυρτάρι: «Η τρανς ταυτότητα, ως όρος-ομπρέλα, εμπεριέχει πολλές διαφορετικές ταυτότητες και εμπειρίες. Εγώ δεν θα μιλήσω γι' αυτήν, γιατί δεν τοποθετώ την ταυτότητά μου στην τρανς ομπρέλα και δεν χρησιμοποιώ τον όρο "τρανς" για το εαυτό μου. Για τη μη-δυϊκή ταυτότητα φύλου μπορώ να σκεφτώ το εξής: μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία που μας μαθαίνει ότι όλα τα άτομα έχουμε αναγκαστικά ένα φύλο, και μας λέει κιόλας ποιο φύλο είναι αυτό. Οι πιθανότητες για τα φύλα μας είναι δύο. Υπάρχουν οι γυναίκες και υπάρχουν και οι άντρες. Η μη-δυϊκή ταυτότητα είναι η εμπειρία που έμπρακτα συγκρούεται με αυτή την αφήγηση. Όταν εγώ δεν μπορώ να νιώσω αποκλειστικά γυναίκα ή αποκλειστικά άντρας, πώς μπορείς να με πείσεις ότι μόνο αυτό υπάρχει; Πώς είναι, στην τελική, ο "απόλυτος" άντρας και η "απόλυτη" γυναίκα; Κανένα άτομο δεν ταιριάζει απόλυτα σε αυτό το πρότυπο-κουτί και η κοινωνία δεν θέλει να προβληματιστούμε πάνω σε αυτό».


Η/Το Αγγελική, ετών 19, λέει δομημένα: «Αρχικά θα προσπαθούσα να βοηθήσω το άτομο να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ ταυτότητας φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού, γιατί συνήθως τα άτομα εκτός κοινότητας δεν τη γνωρίζουν. Ύστερα θα εξηγούσα περί του φάσματος των φύλων, ότι δηλαδή δεν υπάρχουν μόνο δύο φύλα, ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται με φύλο μη δυϊκό ή και χωρίς καθόλου φύλο κ.ο.κ.».


To Ιάσων, ετών 18, προσθέτει: «Τρανς non-binary θα πει τίποτα ή και τα πάντα. Ως non-binary άτομο πιστεύω πως τίποτα δεν έχει φύλο και δεν ανήκει αποκλειστικά σε κάποιο φύλο. Στην κοινωνία όπου ζούμε ο κόσμος βλέπει τα πράγματα σύμφωνα με τα στερεότυπα που τον έχουν ποτίσει, γι' αυτό, αν δουν κάποιο άτομο που από την ευρύτερη κοινωνία χαρακτηρίζεται άντρας να βάφει τα νύχια του, θα τον κρίνουν, επειδή, σύμφωνα με το στερεότυπο, οι άντρες και οι γυναίκες πρέπει να έχουν συγκεκριμένη συμπεριφορά».

 

Ενώ το Jason-Αντιγόνη αναφέρει: «Πρόκειται για τα άτομα που δεν αυτοπροσδιορίζονται ως τρανς άνδρες ή γυναίκες αλλά κινούνται ενδιάμεσα στο έμφυλο δίπολο (trans non-binary, gender queer) ή και εκτός αυτού (agender). Τα φύλα δεν είναι μόνο δύο, είναι φάσμα».

 

Ο Μαξ αναφέρει πως το κυριότερο πρόβλημα μετά τα περίεργα βλέμματα στην επαρχία είναι ο εργασιακός χώρος. «Είναι τρομερό πρόβλημα και το έχω βιώσει αρκετά έντονα. Λίγη κατανόηση δεν θα ήταν άσχημη. Μου κάνει εντύπωση που τα μυαλά του κόσμου είναι ακόμα τόσο κολλημένα στα πρότυπα εμφάνισης και συμπεριφοράς. Άλλωστε και τα ίδια τα δυϊκά άτομα υποφέρουν». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Ο Μαξ αναφέρει πως το κυριότερο πρόβλημα μετά τα περίεργα βλέμματα στην επαρχία είναι ο εργασιακός χώρος. «Είναι τρομερό πρόβλημα και το έχω βιώσει αρκετά έντονα. Λίγη κατανόηση δεν θα ήταν άσχημη. Μου κάνει εντύπωση που τα μυαλά του κόσμου είναι ακόμα τόσο κολλημένα στα πρότυπα εμφάνισης και συμπεριφοράς. Άλλωστε και τα ίδια τα δυϊκά άτομα υποφέρουν». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Ας περάσουμε όμως στο μείζον ζήτημα της αποδοχής και της ασφάλειας. Πόσο ασφαλής είναι η κοινωνία για ένα (τρανς) μη-δυϊκό άτομο; Είναι τρανσφοβική η ελληνική κοινωνία;

Jason-Αντιγόνη: «Η ελληνική κοινωνία είναι ξεκάθαρα τρανσφοβική, όπως και ομοφοβική, σεξιστική και ρατσιστική, και ας μην το παραδέχεται. Εννοείται ότι μεγάλο μέρος της συντάσσεται με τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά όσο υπάρχει συντηρητική δεξιά και ακροδεξιά στη Βουλή και στις απόψεις που κυκλοφορούν, δεν μπορώ να νιώθω ικανοποιημένο, ασφαλές και αισιόδοξο για το μέλλον».

 

Μυρτάρι: «Η πατριαρχία ως ένα συνολικότερο σύστημα σωματικής, έμφυλης και σεξουαλικής καταπίεσης είναι μεν παγκόσμια, αλλά, ναι, πιστεύω πως έχει πολύ βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία. Από τη μια, το μοντέλο της παραδοσιακής ελληνικής οικογένειας είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο και στραγγαλιστικό, και από την άλλη (σε σχέση με άλλες χώρες), η δική μας LGBTQΙ+ κοινότητα έχει λίγα χρόνια ζωής και οργάνωσης. Για τη μη δυϊκή ταυτότητα, πέρα από κάποιες μικρές πρωτοβουλίες, δεν υπάρχει ακόμη σταθερός λόγος και δράσεις, άρα δεν υπάρχει αρκετή ενημέρωση και ακτιβισμός, επομένως δεν έχουμε "προκαλέσει" αρκετά τα όρια αυτής της κοινωνίας».

 

Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα στο σχολείο, αλλά και στο σπίτι, αν ζεις σε μια κλειστή και στερεοτυπική οικογένεια, αλλά το σημαντικό είναι να ξέρεις πως δεν είσαι «τέρας».

 

Lee: «Όταν μιλάμε για την ελληνική κοινωνία ευρύτερα, τα πράγματα ξεφεύγουν ακόμα περισσότερο και πολύ συχνά οι αντιδράσεις των ανθρώπων καταλήγουν να είναι κακοποιητικές. Τα χειρότερα, εκτός από misgendering και άσχημα τρανσφοβικά αστεία, δυστυχώς τα έχω νιώσει από κοντινούς μου ανθρώπους τους οποίους εμπιστευόμουν, δηλαδή από την οικογένεια, γιατρούς, καθηγητές και φίλους. Η χώρα μας δεν έχει φτάσει ακόμα σε μια κατάσταση που να θεωρείται φυσιολογικό να αποδέχεσαι τα τρανς και μη-δυϊκά άτομα».

 

Αγγελική: «Η ελληνική κοινωνία (και όχι μόνο, δυστυχώς) πιστεύω πως είναι ακόμη αρκετά ανώριμη για να δεχτεί πως υπάρχουν παραπάνω από δύο κοινωνικά φύλα. Αν πας και το πεις σε κάποιον που δεν έχει ιδέα, όχι μόνο δεν θα προσπαθήσει να ακούσει κάτι καινούργιο αλλά θα το απορρίψει κιόλας, χωρίς συζήτηση. Θα χαρακτήριζα σίγουρα την ελληνική κοινωνία τρανσφοβική και δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω. Από τις κακοποιητικές λέξεις που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τα τρανς άτομα; Από την κάθε είδους κακοποίηση που δέχονται τα τρανς άτομα απλώς και μόνο κυκλοφορώντας έξω, όντας ο εαυτός τους; Από την ανύπαρκτη νομική προστασία για τα τρανς άτομα και γενικώς τη μη υποστήριξή τους σε ό,τι αφορά το κράτος, τα δημόσια έγγραφα και τις σχετικές διαδικασίες; Υπάρχουν ένα σωρό βήματα που πρέπει να γίνουν και πιστεύω πως δεν έχει γίνει καν μια αρχή σε όλα αυτά».

 

Το Angel μου σκιαγραφεί τα βιώματά του λέγοντας: «Υπάρχει τρομερή τρανσφοβία στον κόσμο γενικά, όχι μόνο στην Ελλάδα. Ζω στην Αθήνα και τα πράγματα είναι ευκολότερα, δεν αντιμετωπίζω προβλήματα από τους γύρω μου. Αλλά αυτό δεν ισχύει για τα παιδιά που μεγαλώνουν στην επαρχία με τρομερή δυσφορία. Πριν από μερικούς μήνες έδωσα άσυλο σε ένα τρανς παιδί από την επαρχία γιατί η οικογένειά του το κυνηγούσε να το κλείσει στην κανονικότητά της. Αλλά κι εδώ, στην Αθήνα, προχθές, ένα τρανς άτομο από το Πακιστάν δέχτηκε μπροστά μου λεκτική επίθεση από έναν στρέιτ Πακιστανό άντρα μέσα στο τρόλεϊ. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη, γι' αυτό είναι ζωτικής σημασίας, όσο μπορούμε, να βγαίνουμε και να φαινόμαστε στον έξω κόσμο».

 

Το Angel λέει πως νιώθει τυχερή: «Ούτε στο εξωτερικό ούτε εδώ δεν έχω ακόμη βίαια περιστατικά ή προβλήματα. Εντάξει, ο κόσμος με κοιτάει σαν UFO, αλλά μου αρέσει. Όσο περισσότερα/ες/ους από εμάς βλέπουν, τόσο πιο εύκολη θα γίνεται η δική μας ζωή.» Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Το Angel λέει πως νιώθει τυχερή: «Ούτε στο εξωτερικό ούτε εδώ δεν έχω ακόμη βίαια περιστατικά ή προβλήματα. Εντάξει, ο κόσμος με κοιτάει σαν UFO, αλλά μου αρέσει. Όσο περισσότερα/ες/ους από εμάς βλέπουν, τόσο πιο εύκολη θα γίνεται η δική μας ζωή.» Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Για εσένα, Μαξ από την επαρχία, πώς έχουν τα πράγματα;

Μαξ: «Ως άτομο που έρχομαι από επαρχία και από πολύ θρήσκα οικογένεια θα πω ότι στον στενό οικογενειακό κύκλο η έκφραση του φύλου μου θεωρείται μια προσπάθεια περιθωριοποίησης και αυτολύπησης. Υπάρχει κόσμος που βλέπει τη διαφορά στην αυτοπεποίθησή μου μετά την αλλαγή που έκανα στην εμφάνισή μου και με συγχαίρει λέγοντας ότι είναι κάτι που μπορώ και υποστηρίζω, και φαίνεται. Στη Φλώρινα, όπου σπούδαζα, οι ντόπιοι με περνούσαν πάντα για αγόρι και ακόμα κι όταν άκουγαν τη φωνή μου ή έβλεπαν το baby face χαμόγελό μου, πάλι δεν έβλεπαν κάτι άλλο. Γι αυτούς, το κοντό μαλλί σημαίνει αγόρι, τέλος!».

 

— Μετά απ' όλα αυτά, αναρωτιέμαι αν έχετε δεχτεί επιθέσεις ή/και αποκλεισμούς λόγω της ταυτότητας ή/και έκφρασης φύλου σας. Πιστεύετε πως πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις σε κοινωνικο-πολιτικό και διαπροσωπικό επίπεδο, ώστε να ζείτε πιο ασφαλείς κι ευτυχισμένες ζωές;

Μυρτάρι: «Οι επιθέσεις είναι μέχρι τώρα μόνο λεκτικές. Η πιο πρόσφατη ήταν πριν από λίγες μέρες σε ένα μπαρ, όπου πάλευα να εξηγήσω σε μια γνωστή ότι τα φύλα δεν είναι δύο κι εκείνη μου έλεγε πως καταλαβαίνει πώς νιώθω, αλλά, όπως και να το κάνουμε, τα φύλα, βιολογικά, είναι δύο. Ως προς την έκφραση φύλου μου αντιμετωπίζω μεγάλο πρόβλημα στο εργασιακό. Μέχρι τώρα εργαζόμουν σε τηλεφωνικά κέντρα κι εκεί δεν υπήρχε θέμα, γιατί οι πελάτες δεν μας έβλεπαν. Πολλά LGBΤQΙ+ άτομα εργάζονται στα τηλεφωνικά κέντρα για τον ίδιο λόγο. Τώρα που πλέον είμαι άνεργος είναι πολύ στενά τα περιθώρια ως προς το τι μπορώ να βρω χωρίς να χρειαστεί να αλλάξω ριζικά την εμφάνισή μου και να παίζω θέατρο. Στο ερωτικό επίπεδο, είναι δίκοπο μαχαίρι νομίζω. Κάποια άτομα μπορεί να πουν όχι λόγω της ταυτότητας φύλου μου, κάποια άλλα να το βρουν "ενδιαφέρον"».

 

Lee: «Ευτυχώς δεν έχω δεχτεί σωματική επίθεση σε σχέση με την ταυτότητα και έκφραση φύλου μου. Αυτό νομίζω ότι έχει να κάνει με το γεγονός ότι είμαι AFAB (Assigned Female At Birth) και γι' αυτόν το λόγο δεν βιώνω τρανσμισογυνισμό. Τα πράγματα είναι άσχημα για εμένα, αλλά για τις τρανς γυναίκες και τα transfeminine άτομα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Όλο αυτό βασίζεται στο ότι είναι περισσότερο κοινωνικά αποδεκτό οι "γυναίκες" να παρουσιάζονται με πιο "αρσενικό" τρόπο απ' ό,τι οι "άνδρες" να παρουσιάζονται με πιο "γυναικείο" τρόπο. Κι εδώ μπαίνουν πολλά εισαγωγικά, γιατί το βιολογικό και το κοινωνικό φύλο δεν είναι παρά μια κοινωνική κατασκευή».

 

Jason-Αντιγόνη: «Έχω δεχτεί σωματική επίθεση στα 27 μου, όσο ακόμα αυτοπροσδιοριζόμουν ως γκέι αγόρι, και χαίρομαι που η LiFO είχε καλύψει τότε το θέμα. Ως άφυλο άτομο, και έτι περαιτέρω επειδή εκφράζω το φύλο μου φορώντας φορέματα και κοσμήματα, έχω δεχτεί δυσπιστία και αποκλεισμούς σε όλα σχεδόν τα περιβάλλοντα που έχω υπάρξει − ακόμα κι αν αυτό δεν εκφράζεται ρητά. Είναι απαράδεκτο να κρίνεσαι από την ταυτότητα ή/και την έκφραση φύλου σου και όχι από την ποιότητα του χαρακτήρα σου και από τις ικανότητές σου. Όλα αυτά μας πηγαίνουν πολύ πίσω ως κοινωνία και καθυστερούν αδικαιολόγητα την πρόοδο και την ευτυχία όλων των ανθρώπων!».

 

Η/Το Μαντώ μου λέει με δυσκολία: «Ναι, έχω δεχτεί βία και προσπαθώ να μη με επηρεάζει αυτό, αν και τις περισσότερες φορές δεν τα καταφέρνω. Η καλύτερη αντιμετώπιση πιστεύω ότι είναι το χιούμορ».

 

Ο Μαξ αναφέρει πως το κυριότερο πρόβλημα μετά τα περίεργα βλέμματα στην επαρχία είναι ο εργασιακός χώρος. «Είναι τρομερό πρόβλημα και το έχω βιώσει αρκετά έντονα. Λίγη κατανόηση δεν θα ήταν άσχημη. Μου κάνει εντύπωση που τα μυαλά του κόσμου είναι ακόμα τόσο κολλημένα στα πρότυπα εμφάνισης και συμπεριφοράς. Άλλωστε και τα ίδια τα δυϊκά άτομα υποφέρουν. Στον δρόμο πρέπει συνέχεια να προσέχουν τη στάση τους και μόνο στο σπίτι εκφράζονται κάπως πιο ελεύθερα, αλλά πιστεύω ότι κινησιολογικά είμαστε όλοι ασυναίσθητα μαγκωμένοι. Πιστεύω πως είναι και θέμα ενημέρωσης και απενοχοποίησης. Γενικά, σε κάθε ερωτηματολόγιο που ζητάνε στοιχεία θα ήταν δίκαιο να υπάρχει και μια τρίτη επιλογή όσον αφορά το φύλο. Αυτό θα άλλαζε τα πάντα».

 

Το Ιάσων θέτει ένα ζήτημα των αποκλεισμών στο σχολείο: «Έχω δεχτεί αρκετές φορές αποκλεισμό στο σχολείο λόγω της έκφρασης φύλου μου, γι' αυτό θα ήθελα να επεκταθώ σε κάποια μέτρα που θεωρώ πως πρέπει να παρθούν στα σχολεία. Καταρχάς, θεωρώ πολύ σημαντικό οι τουαλέτες να γίνουν μεικτές. Δεν μου είναι καθόλου ευχάριστο να πηγαίνω στις "αντρικές". Από τη στιγμή που δεν είμαι ούτε άντρας ούτε γυναίκα πού θα πάω; Τελικά, απλώς το αποφεύγω. Επίσης, η ημερίδα με θέμα το κοινωνικό φύλο, σε πολλά σχολεία και στο δικό μας, δεν πραγματοποιήθηκε. Ο λόγος;».

 

Το Angel, ωστόσο, μου λέει πως νιώθει τυχερή: «Ούτε στο εξωτερικό ούτε εδώ δεν έχω ακόμη βίαια περιστατικά ή προβλήματα. Εντάξει, ο κόσμος με κοιτάει σαν UFO, αλλά μου αρέσει. Όσο περισσότερα/ες/ους από εμάς βλέπουν, τόσο πιο εύκολη θα γίνεται η δική μας ζωή. Τα περισσότερα από εμάς ζουν μέσα στον φόβο και κλείνονται στον εαυτό τους, με τραγικές συνέπειες πολλές φορές. Αλλά είναι καιρός να πάμε πίσω, σε εποχές Stonewall, και να πολεμήσουμε για τα δικαιώματά μας».

 

Η/το/ο Hanz/Έλενα κλείνει επαναστατικά για τις παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν με την εξής φράση: «Βία στη βία της κανονικότητας/νηφαλιοκρατίας κ.λπ.».

 

Η/το/ο Hanz/Έλενα
Η/το/ο Hanz/Έλενα

 

Στη συνέχεια, αναρωτήθηκα αν μέσα στην LGBΤQI+ κοινότητα μπορούν να βρουν μια περισσότερη ασφάλεια και αν εκεί καταλαβαίνουν και αποδέχονται περισσότερο την ταυτότητα και την έκφραση φύλου τους. Οι απαντήσεις και τα συναισθήματα ήταν πολύ ανάμεικτα.


Σχεδόν με μια φωνή τα παιδιά μού ανέφεραν πως πολλά άτομα εντός της LGBTQI+ κοινότητας δυσκολεύονται να τα καταλάβουν και να τα αποδεχτούν και πως τους κάνουν συνεχώς misgendering (όταν αποκαλείς ένα άτομο με αντωνυμίες άλλες από αυτές που εκείνο χρησιμοποιεί). Επίσης, μου ανέφεραν πως έχουν υποστεί πολλή βία από συγκεκριμένα τρανς δυϊκά άτομα, που κατηγορούν την ταυτότητα φύλου τους ως «attention seeking», αποκαλώντας τη μόδα και μειώνοντας την τρανς ταυτότητά τους. Ωστόσο, κάποια από τα παιδιά μου είπαν, πιο ελπιδοφόρα, πως έχουν ενδυναμωθεί πολύ από άλλα LGBTQI+ άτομα και οργανώσεις κι έχουν οδηγηθεί σε μια υπερήφανη ζωή.

 

— Μια και μίλησα για υπερηφάνεια, το ζήτημα του να είστε out σε οικογένεια, κοινωνικό-φιλικό περιβάλλον και εργασιακό ή φοιτητικό περιβάλλον πού σας βρίσκει; Πώς βιώνετε αυτόν το δύσκολο για πολλά άτομα τομέα;

«Είμαι out παντού εδώ και χρόνια, τόσο ως γκέι αγόρι στο παρελθόν όσο και ως άφυλο άτομο πλέον. Εννοείται πως υπάρχει τίμημα γι' αυτό. Πιστεύω όμως βαθιά ότι το coming out, πέρα από τον ίδιο μας τον εαυτό, βοηθά και τα όμοια με εμάς άτομα να ενδυναμωθούν αλλά και την κοινωνία συνολικά να είναι υπερήφανη και πολιτισμένη. Οπότε, συνιστώ σε όλα τα άτομα ένα όσο το δυνατόν πιο ασφαλές coming out, για να αλλάξουμε −ναι, τολμώ να το πω− αυτόν τον κόσμο προς το καλύτερο επιτέλους και να σταθούμε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας» αναφέρει το Jason-Αντιγόνη.

 

Ο Lee περιγράφει πως είναι out ως τρανς άντρας «σε όλο τον κόσμο». Συστήνομαι ως αγόρι και έχω μιλήσει για τη μη-δυϊκή ταυτότητά μου σε κοντινούς μου ανθρώπους. Πολύ συχνά αναγκάζομαι να κρύψω το μη-δυϊκό κομμάτι μου για να αποφύγω το misgendering και την περίπτωση να μη με πάρει κάποιος στα σοβαρά ως τρανς. Δεν είμαι περήφανος γι' αυτό, αλλά κάποιοι άνθρωποι δυσκολεύονται τόσο με τα δυϊκά τρανς ζητήματα, που οτιδήποτε μη-δυϊκό απλώς τους μπερδεύει ακόμα περισσότερο».

 

Αγγελική: «Είμαι out μόνο ως ομοφυλόφιλο άτομο σε όλους τους τομείς της ζωής μου, αλλά ως τρανς μη-δυϊκό άτομο μόνο στη συντροφική μου σχέση και εν μέρει στις φιλικές μου σχέσεις και στο φοιτητικό μου περιβάλλον. Επιλέγω να μην είμαι out σε όλους τους τομείς, γιατί δεν πιστεύω πως είμαι ικανή αυτήν τη στιγμή να αντιμετωπίσω τις διακρίσεις που μπορεί να μου παρουσιαστούν λόγω της ταυτότητας φύλου μου».

 

Μυρτάρι: «Ναι, είμαι ανοιχτό σε όλους τους τομείς της ζωής μου. Είμαι ανοιχτή γιατί δεν θα μπορούσα να υπάρξω με άλλον τρόπο χωρίς να αυτοπεριορίζομαι και να καταπιέζομαι. Καταλαβαίνω απόλυτα ότι κάποια άτομα, όπως και άτομα πολύ κοντά μου, δεν έχουν τη δυνατότητα να είναι ανοιχτά λόγω του δικού τους περιβάλλοντος, αλλά και γι' αυτό τον επιπλέον λόγο πιστεύω πως προσωπικά "οφείλω" να είμαι ανοιχτός, για να διεκδικήσω χώρο για μένα και για τον κόσμο που ακόμη είναι δύσκολο να το κάνει».


Ο Μαξ αναφέρει πως έχει μιλήσει σε άτομα που μπορεί να γνωρίζουν τον όρο «genderqueer» ή που κάτι έχουν ακούσει γενικά και συνεχίζει: «Δεν έχει πολύ νόημα για μένα, αυτό που νιώθω φαίνεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αυτοί που δεν με δέχονται δεν θα αλλάξουν αν μάθουν πέντε ορισμούς παραπάνω και όσοι χαίρονται με μένα είναι εκείνοι που πραγματικά με σέβονται, ακόμα κι αν δεν θυμούνται το ταμπελάκι μου».


Το Ιάσων είναι out σε λίγους και καλούς φίλους του ως trans non-binary άτομο. «Συγκεκριμένα», εξηγεί, «το ξέρουν αυτοί γιατί με στηρίζουν από την πρώτη στιγμή, τη στιγμή που ενώ ίσα που τους γνώριζα ήταν πάντα εκεί για μένα, γιατί είναι οι μόνοι άνθρωποι που ξέρω (με όλη την έννοια της λέξης)».


Τέλος, το Angel λέει πως είναι out, αν και «μου πήρε 43 χρόνια να το καταφέρω και είμαι υπερήφανη γι' αυτό. Δυστυχώς, θέλει πολλή δουλειά με τον εαυτό του καθενός και θάρρος. Όταν συναντώ καινούργιους ερωτικούς συντρόφους, ακόμα παίζω το παιχνίδι των στερεοτύπων γιατί η απόρριψη είναι πάντα δύσκολη. Όταν γνωριστώ περισσότερο, αποκαλύπτω την πραγματική μου ταυτότητα και τις περισσότερες φορές γίνεται αποδεκτή. Όλο αυτό, βέβαια, σημαίνει πως κι εγώ κουβαλάω ακόμα τα κατάλοιπα της κοινωνίας που με μεγάλωσε».

 

Η/Το Μαντώ λέει: «Η ταυτότητα φύλου μου αμφιταλαντεύεται κάπου στη μέση του διπόλου. Αποδέχομαι το βιολογικό μου φύλο πλήρως, κοινωνικά όμως δεν αποδέχομαι κανένα από τα δύο "παραδοσιακά" φύλα (ανδρικό ή γυναικείο)». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Η/Το Μαντώ λέει: «Η ταυτότητα φύλου μου αμφιταλαντεύεται κάπου στη μέση του διπόλου. Αποδέχομαι το βιολογικό μου φύλο πλήρως, κοινωνικά όμως δεν αποδέχομαι κανένα από τα δύο "παραδοσιακά" φύλα (ανδρικό ή γυναικείο)». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Ενώ κάποια, κάποιες και κάποιους σας γνωρίζω από κοινούς αγώνες και οργανώσεις, οφείλω να σας ρωτήσω κατά πόσο ενδιαφέρεστε για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της LGBTQI+ κοινότητας και κατά πόσο εμπλέκεστε σε αυτήν.

«Θα απαντήσω εδώ μια προηγούμενη ερώτηση περί ασφάλειας κι ευτυχίας. Δεν νομίζω να είναι ποτέ η ζωή μου απόλυτα ασφαλής και ευτυχισμένη σε έναν κόσμο με τόση καταπίεση και ιεραρχία. Στη ζωή μου δεν είμαι απλώς ένα άτομο με φυλορευστότητα. Είμαι ένα άτομο που εργάζεται (ή που θα ήθελε να εργάζεται), ένα χοντρό άτομο, ένα αρτιμελές άτομο με ελληνική υπηκοότητα που βλέπει τον ρατσισμό που δέχονται μη αρτιμελή άτομα και μετανάστες-πρόσφυγες, ένα άτομο που ασχολείται με την πολιτική και τα κοινά και βλέπει τους φασίστες να παίρνουν χώρο κι ένα σύστημα να επιτίθεται ακόμη περισσότερο, οικονομικά - κοινωνικά - πολιτικά. Για να είναι η ζωή μου πιο ασφαλής κι ευτυχισμένη, προϋπόθεση αποτελεί να γίνει κάτι για όλα αυτά και για πολλά άλλα. Επομένως, ναι, με ενδιαφέρουν οι διεκδικήσεις της κοινότητάς μου και είμαι ενεργή σε ομάδες σχετικά με αυτές, αλλά για μένα δεν είναι αρκετό μόνο αυτό» αποκρίνεται το Μυρτάρι.

 

Ο Μαξ μου λέει πως είναι μέλος της Colour Youth απ' τον Νοέμβριο κι επίσης γραμματέας του Δ.Σ. «Γενικώς, δεν είχα ξαναέρθει σε επαφή με πολύ LGBT κόσμο, πόσο μάλλον με ακτιβιστές, και πιστεύω ότι η συνεισφορά μου είναι πιο πολύ υποστηρικτική και προσωπική. Πιστεύω ότι στο μέλλον θα μπορώ να δώσω περισσότερη ενέργεια σε κάποια δράση πιο συλλογική».


Ο Lee αναφέρει πως τον ενδιαφέρει πολύ η ενασχόληση με τα LGBTQI+ δικαιώματα και προσθέτει: «Πιστεύω ιδιαιτέρως ότι η ορατότητα LGBTQI+ ατόμων είναι πολύ σημαντική. Κάποιοι αρνούνται να μάθουν για εμάς επειδή κρυβόμαστε για λόγους επιβίωσης. Θέλω να χρησιμοποιήσω το προνόμιό μου ως ανοιχτά τρανς για να βοηθήσω εκείνους που είναι ακόμα στην "ντουλάπα". Πρόσφατα έγινα μέλος της Colour Youth και σκοπεύω να βοηθήσω όσο μπορώ. Επίσης, έχω ένα κανάλι στο YouTube όπου μιλάω για LGBT+ θέματα και άλλα που με επηρεάζουν».


Το Ιάσων είναι λιγότερο ενεργό σε οργανώσεις, όπως λέει, αλλά θα ήθελε πολύ να γίνει μέλος (σε οργάνωση) και αναφέρει πως, παρ' όλα αυτά, θεωρεί το εαυτό του Human Rights Activist. «Καθημερινά, μέσα από απλά πράγματα, διεκδικώ κάθε δικαίωμα όχι μόνο δικό μου αλλά όλων, ρισκάρω τη ζωή μου κυριολεκτικά, στον δρόμο, στο λεωφορείο, όπου βρω ευκαιρία "βουτάω" και διεκδικώ το σωστό, το δίκαιο».


Το Angel, με πιο χιουμοριστική διάθεση, μου λέει πως το ενδιαφέρει η διεκδίκηση αλλά «Είμαι τεμπέλα. Θαυμάζω άτομα που βγαίνουν και φωνάζουν και διαμαρτύρονται, που έχουν έναν ρόλο στην αλλαγή. Εγώ, δυστυχώς, αρέσκομαι μόνο στο να είμαι ο εαυτός μου χωρίς φόβο εκεί έξω, στην τράπεζα, στο σούπερ-μάρκετ, στον δρόμο».

 

— Εσείς, λοιπόν, που ασχολείστε στην πλειονότητά σας τόσο έντονα με τη διεκδίκηση, θα γνωρίζετε για τη Νομική Αναγνώριση Ταυτότητας Φύλου που μετά την ολοκλήρωση της ηλεκτρονικής διαβούλευσης είναι πλέον στον δρόμο για ψήφιση από την ολομέλεια της Βουλής. Φαντάζομαι πως θα έχετε ενημερωθεί για τη δημόσια δήλωση της Γενικής Γραμματέως Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπουργείου Δικαιοσύνης Μαρίας Γιαννακάκη πως εσείς και η ταυτότητα φύλου σας δεν θα προστατεύεστε/καλύπτεστε ρητά στο προς ψήφιση σχέδιο νόμου. Κατά συνέπεια, δεν θα μπορείτε να αλλάξετε τα νομικά έγγραφά σας σε κενή καταχώριση φύλου ή καταχώρηση «άλλο», με τις δυσκολίες που όλο αυτό συνεπάγεται. Πώς σας κάνει να νιώθετε αυτό; Θα θέλατε να αλλάξετε τα δικά σας νομικά έγγραφα; Θα θέλατε να πείτε κάτι στην κ. Γιαννακάκη ή/και στην ελληνική κυβέρνηση;

Jason-Αντιγόνη: «Αυτό με κάνει να νιώθω πως δεν συμπεριλαμβάνομαι, δεν αναγνωρίζομαι, δεν γίνεται σεβαστό το δικαίωμά μου ως προς τον αυτοπροσδιορισμό μου ως άφυλου ατόμου. Οι θεσμικές διεκδικήσεις τόσο για τα τρανς δυϊκά όσο και για τα τρανς μη δυϊκά άτομα θα έπρεπε να ταυτίζονται και να προχωρούν μαζί. Προσωπικά, εννοείται πως θα ήθελα να αλλάξω και τα νομικά έγγραφά μου, να μην ανήκω ούτε στα χαρτιά στο έμφυλο δίπολο, αλλά να δηλωθώ ως άφυλο άτομο».


Lee: «Παρευρισκόμουν στην ημερίδα όπου το είπε αυτό και πραγματικά στενοχωρήθηκα. Δεν μπορώ να πω ότι απογοητεύτηκα, γιατί δεν περίμενα να γίνει κάτι τόσο καλό, μια και τέτοια δικαιώματα δεν υπάρχουν σε πολλές χώρες, αλλά αυτό δεν κάνει το θέμα λιγότερο σημαντικό. Προσωπικά, δεν θα άλλαζα τα στοιχεία μου, γιατί αισθάνομαι άνετα με τις αρσενικές αντωνυμίες, όμως γνωρίζω πως υπάρχουν πολύ μη-δυϊκοί άνθρωποι που έχουν αυτή την ανάγκη. Μια τέτοια επιλογή θεωρώ πως θα βοηθούσε και τα μεσοφυλικά (intersex) άτομα. Το να μπορεί κανείς να είναι νομικά το κοινωνικό φύλο που τον αντιπροσωπεύει δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ένα δικαίωμα που πρέπει να έχουν όλοι».


Ιάσων: «Θα ήθελα πολύ να αλλάξω την επιλογή μου σε άλλο, αλλά πάλι κάποιος φρόντισε να μη γίνεται αυτό. Θα ήθελα να πω στην κ. Γιαννακάκη πως τα πάντα έχουν και μια κοινωνική βαρύτητα και αν όντως ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα θα έπρεπε να φροντίσει αυτό να υπάρχει ως επιλογή στα κρατικά έγγραφα».


Αγγελική: «Αυτό με κάνει να νιώθω όπως με κάθε άλλη διάκριση που βιώνω καθημερινά, όχι μόνο λόγω της ταυτότητας φύλου μου αλλά και λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού μου ή και της εμφάνισής μου. Άλλος ένας τρόπος περιθωριοποίησης μιας ομάδας ανθρώπων που δεν χρωστάει τίποτα. Αν και θα αντιμετώπιζα σίγουρα αρκετά προβλήματα και εμπόδια, θα ήθελα πάρα πολύ να αλλάξω τα νομικά μου έγγραφα».


Μαξ: «Για μένα, είναι απαράδεκτο. Ξέρω πως οι αλλαγές σε νομικό πλαίσιο έρχονται πολύ αργά, αλλά επιμένω να ακούω την εσωτερική ανάγκη. Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό για τα άφυλα άτομα και πως θα ήταν κι ένας πολύ καλός τρόπος να συνειδητοποιήσει ο κόσμος ότι υφίσταται και αυτή η επιλογή. Ίσως θα ήταν ό,τι καλύτερο για μια άμεση μαζική ενημέρωση και πιστοποίηση της ύπαρξης των μη-δυϊκών ατόμων».


Ενώ το Μυρτάρι, σε διαφορετικό τόνο δηλώνει: «Δεν πιστεύω πως η νομική αναγνώριση μιας ταυτότητας εξασφαλίζει από μόνη της την καλύτερη διαβίωση των ατόμων που ανήκουν σε αυτή. Παρ' όλα αυτά, από τη στιγμή που ζούμε σε αυτήν τη συγκεκριμένη κοινωνία η νομική αναγνώριση βοηθάει στο να πιέζουμε για την ουσιαστική συμπερίληψή σε αυτή και στη συνέχεια για το χτίσιμο μιας "άλλης" κοινωνίας στα μέτρα όλων μας. Δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για καταπολέμηση του ρατσισμού αν η απέλαση ήταν η μόνη κατάληξη για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Η διεκδίκηση των χαρτιών και των καλύτερων συνθηκών παραμονής είναι ένα απαραίτητο βήμα για να μιλήσουμε αργότερα για αντιρατσισμό. Η αναγνώριση όλων των έμφυλων ταυτοτήτων και της άφυλης ταυτότητας χωρίς προϋποθέσεις λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Αυτήν τη νομική διεκδίκηση όμως προτιμώ να την κερδίσω από τη θέση μου με διαδηλώσεις, δράσεις και διαμαρτυρίες παρά με συνομιλίες σε ένα στρογγυλό τραπέζι. Προφανώς, όσοι προτιμούν το δεύτερο, καλά κάνουν. Όλες οι πιέσεις είναι χρήσιμες».

 

Αγγελική: «Είμαι out μόνο ως ομοφυλόφιλο άτομο σε όλους τους τομείς της ζωής μου, αλλά ως τρανς μη-δυϊκό άτομο μόνο στη συντροφική μου σχέση και εν μέρει στις φιλικές μου σχέσεις και στο φοιτητικό μου περιβάλλον. Επιλέγω να μην είμαι out σε όλους τους τομείς, γιατί δεν πιστεύω πως είμαι ικανή αυτήν τη στιγμή να αντιμετωπίσω τις διακρίσεις που μπορεί να μου παρουσιαστούν λόγω της ταυτότητας φύλου μου». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Αγγελική: «Είμαι out μόνο ως ομοφυλόφιλο άτομο σε όλους τους τομείς της ζωής μου, αλλά ως τρανς μη-δυϊκό άτομο μόνο στη συντροφική μου σχέση και εν μέρει στις φιλικές μου σχέσεις και στο φοιτητικό μου περιβάλλον. Επιλέγω να μην είμαι out σε όλους τους τομείς, γιατί δεν πιστεύω πως είμαι ικανή αυτήν τη στιγμή να αντιμετωπίσω τις διακρίσεις που μπορεί να μου παρουσιαστούν λόγω της ταυτότητας φύλου μου». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Για να κλείσουμε, θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα σε όποιο (τρανς) μη-δυϊκό παιδί ή άτομο ή/και σε όποιο άλλο άτομο μας διαβάζει;

Lee: «Θα έλεγα στο (τρανς) μη-δυϊκό παιδί πως δεν είναι μόνο, ειδικά στην Ελλάδα. Υπάρχουν άτομα με παρόμοιες εμπειρίες με σένα και όλοι αξίζουμε την αναγνώριση. Το gender σου δεν είναι ντροπή και το ότι έχεις φτάσει στο σημείο να κάνεις coming out, τουλάχιστον στο εαυτό σου, είναι υπέροχο και σε καθιστά δυνατό. I 'd punch a nazi for you! Πραγματικά, πριν από έναν χρόνο νόμιζα ότι ήμουν το μόνο τρανς άτομο στην Ελλάδα. Νόμιζα ότι δεν ανήκα εδώ λόγω της ταυτότητας φύλου μου και ότι για να ζήσω και να γίνω αποδεκτός χρειαζόταν να μεταναστεύσω στο εξωτερικό, κάτι το οποίο δεν μπορούσα να κάνω. Το ότι γνώρισα άλλα τρανς ή/και μη-δυϊκά άτομα και το ότι μοιράστηκα εμπειρίες και φιλία μαζί τους με βοήθησε πάρα πολύ. Ακόμα κι όταν δεν υπάρχει τίποτα, πάντα θα έχουμε το ένα το άλλο. Μπορεί να ζούμε όλες τις διακρίσεις και να μην έχουμε ίσα δικαιώματα, αλλά τουλάχιστον δεν είμαστε μόνα».


Ιάσων: «Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα στο σχολείο, αλλά και στο σπίτι, αν ζεις σε μια κλειστή και στερεοτυπική οικογένεια, αλλά το σημαντικό είναι να ξέρεις πως δεν είσαι "τέρας". Μπορεί οι άλλοι να σε κάνουν να νιώθεις έτσι, για μένα το όλο πράγμα είναι πολύ, αλλά προσπαθώ να το αντιμετωπίσω. Α, και κάτι τελευταίο, το οποίο ναι μεν έχω βαρεθεί να το ακούω, αλλά: "It gets better! Every day!". Τα πράγματα φτιάχνουν, πολύ σιγά, αλλά φτιάχνουν, και σιγά-σιγά ο κόσμος θα το συνειδητοποιήσει ότι δεν διαφέρουμε και πολύ και θα είναι όλα πολύ καλύτερα. Μέχρι τότε, keep up, don't let anyone break you down».


Jason-Αντιγόνη: «Ο κόσμος αλλάζει, όσο κι αν υπάρχουν μεσαιωνικές φωνές να μας κατακλύζουν σε παγκόσμιο επίπεδο, το φως νικά το σκοτάδι. Όπως ακριβώς τα έγχρωμα άτομα και οι γυναίκες κάποτε δεν είχαν δικαιώματα, αλλά τα απέκτησαν, τώρα αποκτούμε ένα-ένα τα δικαιώματά μας κι εμείς. Αν και άθεο άτομο, δεν μπορώ να μην πω το "συν Αθηνά και χείρα κίνει", καθώς οι αλλαγές έρχονται πάντα μέσα από αγώνες και το πόσο υπερήφανα παλεύουμε για όσα πιστεύουμε. Να είναι υπερήφανο, να ενημερωθεί για την ταυτότητα φύλου του, να συμμετέχει στις διεκδικήσεις της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, να μη διστάσει να αναζητήσει βοήθεια και υποστήριξη, αν το χρειαστεί, σε οργανώσεις όπως το ΣΥΔ, η Colour Youth, η Good as Youth, το Πολύχρωμο Σχολείο κ.λπ.».


Angel: «Θα ήθελα να πω στο παιδί/άτομο να είναι η εαυτός του, με όσες συνέπειες μπορεί να έχει αυτό. Να αλλάξει την πραγματικότητα και να τη βάλει στο δικό του κουτί».


Max: «Στο παιδί έχω να πω: "Είσαι υπέροχο. Υποστήριξε την έκφρασή σου και αγκάλιασέ την με όλη σου τη δύναμη. Είσαι ελεύθερο!". Όσο για τον υπόλοιπο κόσμο: "Κανείς δεν θέλει να σας επιβάλει (ότι υπάρχουν και άλλα φύλα εκτός των δύο παραδοσιακών"), απλώς θέλουμε να ξέρετε ότι υπάρχουμε και μετά συνεχίστε τη ζωή σας. Κι εσείς ελεύθεροι κι εμείς ευτυχισμένοι"».

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
25 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar atman 21.7.2017 | 20:31
Στην Νεα Υορκη εχει καμια 15 ρια αναγνωρισμενα φυλλα. Αντε να τα καταστυσumε και εδώ. Ωστόσο δεν καταλαβαινω πως οταν λεμε οτι κατι ειναι ρευστο καταληγουμε απο 2 βιολογικους μονο ορισμους (ΧΧ ΧΥ) να καταληζουμε σε 15 λες και ειναι written in stone. επιστημολογικα δηλ.

Στην πραγματικοτητα μαλλον για ορισμενους ανθρωπους το φυλλο τους καθοριζει τα παντα και βρισκεται στο κεντρο της προσοχης τους.
βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 22.7.2017 | 02:45
2 βιολογικους μονο ορισμους;

χμμ...

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας:

"Genetic Components of Sex and Gender

Humans are born with 46 chromosomes in 23 pairs. The X and Y chromosomes determine a person’s sex. Most women are 46XX and most men are 46XY. Research suggests, however, that in a few births per thousand some individuals will be born with a single sex chromosome (45X or 45Y) (sex monosomies) and some with three or more sex chromosomes (47XXX, 47XYY or 47XXY, etc.) (sex polysomies). In addition, some males are born 46XX due to the translocation of a tiny section of the sex determining region of the Y chromosome. Similarly some females are also born 46XY due to mutations in the Y chromosome. *Clearly, there are not only females who are XX and males who are XY, but rather, there is a range of chromosome complements, hormone balances, and phenotypic variations that determine sex*".
(...)

http://www.who.int/genomics/gender/en/index1.html#XXX%20Females

με τα πιο κοινά να είναι τα 47 ΧΧΥ males, 47 XXX females, 47 XYY males, αλλα και:
https://en.wikipedia.org/wiki/Androgen_insensitivity_syndrome
κ.ά

Επίσης:
46 ΧΥ = άνδρας
...αλλά, μόνο άνδρας και ποτέ γυναίκα;
Ovaries and Female Phenotype in a Girl with 46,XY Karyotype and Mutations in the CBX2 Gene
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2680992/
(Chromobox protein homolog 2 is a protein that in humans is encoded by the CBX2 gene.[3][4][5] According to a New Scientist article CBX2 controls human sex even more so than X/Y chromosomes)
+
Chimerism in a fertile woman with 46,XY karyotype and female phenotype
https://academic.oup.com/humrep/article/16/1/56/3113894/Chimerism-in-a-fertile-woman-with-46-XY-karyotype

και, φυσικά:
https://el.wikipedia.org/wiki/Ίντερσεξ
avatar
Ανώνυμος/η 2.11.2017 | 13:45
Πας καλά; Αυτά που αναφέρεις δεν επηρεάζουν το φύλο, δημιουργούν ασθένειες (κάτι σαν το σύνδρομο down, αλλά όχι αυτό) και μάλιστα πολύ σοβαρές.
βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 3.11.2017 | 12:57
@ ΣΑΒΑΤΖZZZZ

Αναφερόμουν σε εκφάνσεις και alterations των βιολογικό φύλο/ φυλετικά χρωμοσώματα/ καρυότυπος/ φαινότυπος, σε σχέση με τους "αυστηρά 2 βιολογικούς ορισμούς xx-xy", που λέει ο atman και με το γεγονός ότι στην pop culture δεν μπορεί να συμβαίνει τίποτε άλλλο εκτός από: "xx=γυναίκα, χy=άνδρας".

Δες εδώ:
http://www.who.int/genomics/gender/en/index1.html#XXX%20Females

κι εδώ:
https://en.wikipedia.org/wiki/Intersex

(και μιας και η έμφαση ήταν στις intersex/ μεσοφυλικές καταστάσεις κι εδώ:
http://www.lifo.gr/articles/lgbt_articles/165259)

*Προφανώς* δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες ...το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. *Προφανώς* σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν κι άλλα θέματα υγείας coexistant ελαφριά ή πολύ σοβαρά. Ενώ σε άλλες περιπτώσεις δεν υπάρχουν αξιοσημείωτα τέτοια θέματα και ο διαφοροποιημένος καρυότυπος δεν ανακαλύπτεται ποτέ, γιατί δεν τίθεται θέμα προς διερεύνηση ...όπως στις περιπτώσεις 47 XXX females (τρισωμία x) και 47 XYY males, που ανέφερα, που είναι alteration στα "τυπικά" sex chromosomes μεν, αλλά ΔΕΝ δηλούν κατάσταση intersex (mea culpa, δεν ήμουν σαφής ως προς τούτο).

Επανερχόμενοι σε μεσοφυλικά άτομα, κάποια conditions αναφέρονται εδώ:
http://www.isna.org/faq/conditions ...XXY (Klinefelter), (P)AIS, XO (Turner) mosaicisms, XX males (In fact, there’s a whole lot more to maleness and femaleness than X or Y chromosomes. About 1 in 20,000 men has no Y chromosome, instead having 2 Xs. This means that in the United States there are about 7,500 men without a Y chromosome. The equivalent situation - females who have XY instead of XX chromosomes - can occur for a variety of reasons and overall is similar in frequency.) κ.λπ., κ.λπ.
+
Γυναίκες με Androgen insensitivity syndrome (AIS) και καρυότυπο ΧΥ:
https://en.wikipedia.org/wiki/Androgen_insensitivity_syndrome#/media/File:Orchids01.JPG

Η Foekje Dillema 46XX/46XY (χίμαιρα), με DSD
http://1.bp.blogspot.com/_ba7XQU9a0vo/SJqucnkWo8I/AAAAAAAAAPs/-mYuX8OwOSw/s400/foekje_0712__203504a+Sportief.jpg

υγ.

"Πας καλά;"
Λίγη ευγένεια δεν βλάπτει.
avatar Elgo7 22.7.2017 | 08:42
σε πρώτη φάση, μία καλή εκπαίδευση πάνω στην σωστή γραφή και ανάγνωση της ελληνικής ..σίγουρα θα σε βοηθούσε σε πολλά.
avatar atman 24.7.2017 | 18:55
ρε εδω λεμε dekaπεντε φυλλα και εσι θα μu pis τι θα γκραφω;

δεν ειμαστε κΑλα.
οκ βλαχακι μιλαμε στο 90 95 99 τα κατω των περιπτωσεον. για εξαιρεσεις μπορουμε να παμε και στο κβαντικο βιολογικο φυλλο.

ανιγουει να προμπλεμ με μενα αλλα να ξερετε νοβα υορκη τα μαγαζια ανοιγουν οποτε νανε, αυτο με τα ελευθερια στα 15 φυλλα αλλα αν θελεις να ανοιξεις το μαγαζι σου να πρεπει να ρωτησεις το ρουμπικονα της γιτονιας δεν το πιανο.
avatar σκύλος 2.11.2017 | 15:48
ανιγουει να προμπλεμ με μενα αλλα να ξερετε νοβα υορκη τα μαγαζια ανοιγουν οποτε νανε, αυτο με τα ελευθερια στα 15 φυλλα αλλα αν θελεις να ανοιξεις το μαγαζι σου να πρεπει να ρωτησεις το ρουμπικονα της γιτονιας δεν το πιανο. Πηγή: www.lifo.gr

top-10 σχολίων 2017!
ημίθεος ημίθεος 2.11.2017 | 17:18
<<νοβα υορκη τα μαγαζια ανοιγουν οποτε νανε, αυτο με τα ελευθερια στα 15 φυλλα αλλα αν θελεις να ανοιξεις το μαγαζι σου να πρεπει να ρωτησεις το ρουμπικονα της γιτονιας δεν το πιάνο>> (ταλιμπάν της "ελεύθερης" αγοράς)

η άλλη και απαράλλαχτη πλευρά του νομίσματος <<το φύλο δεν θα έχει καμμιά σημασία σε μια κομμουνιστική αταξική κοινωνία οπότε μπροστά στην ανατροπή του καπιταλισμού όλα αυτά είναι δευτερεύοντα>> (σταλινικοί)
Διαβάζοντας το άρθρο μου προκλήθηκε ο ίδιος πονοκέφαλος,που είχα όταν διάβαζα γερμανικά,όπου τα ουσιαστικά τους έχουν διαφορετικό γένος από τα ελληνικά!
GameofDrones GameofDrones 22.7.2017 | 10:36
"Τα πρόσωπα" όπως τα αποκαλείτε, είναι μια χαρά άνθρωποι και πολύ καλά κάνουν και ζουν τις επιλογές τους.
Εύχομαι η ζωή τους να είναι γεμάτη αγάπη και ευτυχία και πάνω απ'όλα, να είναι σίγουροι για τον εαυτό τους και ό,τι πρεσβεύουν. Αλλά και αν κάποια στιγμή αλλάξουν ίσως γνώμη, να έχουν τη γενναιοδωρία και το θάρρος που χρειάζεται με τον εαυτό τους για να το δεχτούν.
Από εκεί και πέρα, εμένα προσωπικά το πρόβλημά μου με την εποχή μας και ανθρώπους με την οπτική σας, είναι ότι εσείς είστε τελικά που αμαυρώνετε και δίνετε αρνητική σημασία σε ο,τιδήποτε το διαφορετικό και θέλετε σώνει και ντε να γίνετε μέρος μιας μάζας. Και αυτό γιατί δεν αποδέχεστε τον απλό λεξιλογικό ορισμό της έννοιας "εξαίρεση".
Τα άτομα που παρουσιάζετε ή αυτοπροσδιορίζονται ως gender-fluid, άφυλα, ουδέτερα ή όπως αλλιώς, είναι προφανές πως στην ευρεία εικόνα και όλη την ανθρωπότητα αριθμητικά, είναι εξαιρέσεις. Είναι μειοψηφία. Αυτό είναι οκ και μια χαρά.
Αλλά γιατί ξαφνικά να μου επιβάλλεις εμένα την απόρριψη αντωνυμιών και άρθρων ως νέο κοινωνικό και συντακτικό status quo (όπως πάνε να κάνουν στις Αγγλόφωνες χώρες), να με κάνεις να αισθάνομαι στον καθημερινό μου λόγο λες και απευθύνομαι στο τραπέζι και όχι σ'ένα φίλο μου;
Γιατί οι 100 να επιβάλλουν στους 100000 ότι ο ουρανός πρέπει να αποκαλείται κόκκινος, να τον βγάλουν και τρελό και να τον πείσουν ότι είναι κόκκινος, επειδή ένα κομμάτι του μπορεί να κοκκινίσει κατά το ηλιοβασίλεμα;
Δεν μπορείς να λες και να θες να επιβάλλεις ότι καθαρά βιολογικά και σωματικά μιλώντας δεν υπάρχουν φύλα. Είναι γελοίο. Προφανώς και υπάρχουν περιπτώσεις ρευστότητας, λόγω συγκεκριμένων ψυχοσωματικών και γονιδιακών παραγόντων. Και είναι άλλη μια εκδήλωση της φύσης και λόγω αυτού, πανέμορφη. Δεν προσδιορίζει όλη τη φύση όμως!
Η άποψη που εκφράζετε περί "ρευστότητας" γενικώς είναι άκυρη και στενόμυαλη, γιατί η ρευστότητα που περιγράφετε προϋποθέτει έναν στερεοτυπικά αυστηρό, δισδιάστατο και στενόμυαλο ορισμό των φύλων, που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική ζωή.
Δηλαδή εγώ επειδή είμαι γυναίκα και στρέιτ θα έπρεπε να μου αρέσει μόνο το ροζ και το μαγείρεμα και να ονειρεύομαι το γάμο με έναν πλούσιο νταβραντισμένο γκόμενο; Θα έπρεπε να νιώθω "άντρας" ή "ρευστή" επειδή μου αρέσει το ποδόσφαιρο, γούσταρα κάποτε να καπνίζω άφιλτρα στριφτά, έβλεπα και Τρανσφόρμερς, Χελωνονιντζάκια και Τζι-άι-Τζο όταν ήμουν μικρή και μου αρέσουν οι υπολογιστές;
Ή μήπως επειδή μου αρέσουν όλα αυτά αλλά και το ροζ, πρεπει να καβαλήσω κάποιο καλάμι, να νιώσω θεϊκά ξεχωριστή και να επιβάλλω στον κόσμο τα γούστα μου; (δίχως να ξεχάσω να νιώσω αφόρητα θιγμένη αν διαφωνήσουν).
βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 22.7.2017 | 16:36
:-) Ελπίζω, πάντως, αν υποθετικά κάποια στιγμή ερχόταν σ' εσένα μία faab (female assigned at birth) φίλη σου και έλεγε ότι: "καλή μου φίλη game of drones, θα ήθελα να σου εξομολογηθώ ότι εγώ δεν αισθάνομαι καθόλου άνετα με το να μου απευθύνονται στο θηλυκό/ με θηλυκές αντωνυμίες, διότι μου συμβαίνει το μπλα μπλα μπλα και και αισθάνομαι εδώ και χρόνια το μπλα μπλα μπλα και το έχω σκεφτεί μπλα μπλα μπλα και προσδιορίζομαι ως μπλά μπλα μπλα, εσύ να μην της απαντήσεις κάτι του στυλ: "κοίτα να δεις κορίτσι μου, δεν ξέρω τι δυσφορία φύλου/τρανς/(μη) δίπολο/e.tc. μου τσαμπουνάς, αλλά εγώ νομίζω ότι είσαι η μειοψηφία που έχεις καβαλήσει το καλάμι και θες να επιβάλεις τα θεϊκά σου γούστα στην πλειοψηφία και ποια νομίζεις ότι είσαι; Hello! Κι εγώ έπαιζα με τα χελωνονιντζάκια μικρή you know και αισθάνομαι μια χαρά ως γυναίκα, δεν καταλαβαίνω γιατί εσύ δεν αισθάνεσαι ok".

_____________

Όσο για τις αντωνυμίες και τα άρθρα, το γεγονός ότι έχουμε μάθει κι έχουμε συνηθίσει τα x, y, ω καθώς και τις z γλωσσικές συμβάσεις, δεν καθιστούν -απαραίτητα- τα x, y, ω αδιαμφισβητήτως ιδανικά, κατά τη λογική πίστευε και μη ερεύνα, απλά έτσι έχουμε μάθει κι έτσι έχουμε συνηθίσει και το νέο "κλωτσάει". Συμφωνώ ότι το "νέο" δεν επιβάλλεται με την "μπότα"(*) αλλά η γλώσσα είναι ένας ζωντανός - ρευστός οργανισμός, όχι μαθηματικό αξίωμα, και θέλω να ελπίζω ότι θα μπορεί (ομαλά) να προσαρμοστεί και να αγκαλιάσει, εντέλει, τις όποιες ανάγκες αποδεικνύονται αληθινές στο χρόνο.

(*) και δεν νομίζω ότι έχει λάβει χώρα κάποιου τέτοιου είδους επιβολή large scale, για την Ελλάδα δε, ας μην το συζητάμε καν ... και η γλώσσα είναι ιδιαιτέρως "έμφυλη".
GameofDrones GameofDrones 22.7.2017 | 20:34
Βλαχάκι +1 και σε ευχαριστώ για την απάντηση.
Δεν ξέρω αν διαφωνούμε ακριβώς. Μιλώντας για μειοψηφία, το εννοώ καθαρά σε αριθμούς και σε καμία περίπτωση υπονοώντας μη αποδοχή ή ο,τιδήποτε αρνητικό.
Επίσης, όντως εγχώρια δεν έχουμε καμία large scale επιβολή σε γλωσσικό επίπεδο (ακόμα), γι'αυτό μίλησα για εξωτερικό. Όμως γνωρίζουμε ότι πλέον είμαστε παγκόσμιο χωριό και ότι πλέον μια "απλή τάση" γίνεται πολύ εύκολα το επόμενο mainstream μέσω του ιντερνετ και 1-2 influencers.
Δυστυχώς δε μπορώ να βρω άρθρο που είχα συναντήσει παλιότερα σχετικά με το θέμα άφυλων αντωνυμιών και γλώσσας από ακαδημαϊκό περιβάλλον του εξωτερικού, αλλά μια απλή αναζήτηση google για "no gender pronouns" βγάζει 10,7 εκατομμύρια αποτελέσματα, για "gender neutral language" περίπου 1,8 εκατομμύρια και για "gender neutrality" 5,5 εκατομμύρια.
Επίσης, φαντάζομαι πως θα έχεις δει όπως όλοι μας την πλειάδα αρθρογραφίας για την ολοένα αυξανόμενη τάση ανατροφής παιδιών χωρίς προσανατολισμό φύλου - ακόμα και χωρίς καμία υπάρχουσα προδιάθεση ρευστότητας από πλευράς των παιδιών και το ακόλουθο κύμα ίδρυσης τέτοιων σχολείων και camps στο εξωτερικό.
Τέτοια τροπή των πραγμάτων και ενέργειες λοιπόν σε παγκόσμια κλίμακα, με παράλληλη κοινωνική στοχοποίηση των διαφωνούντων ως ομοφοβικών, στενόμυαλων "haters", εμένα με παραπέμπει σε επιδίωξη επιβολής λοιπόν και όχι αποδοχής.
Δεν διαφωνώ ότι όντως υπάρχει μάζα ανθρώπων που απλώς προσβάλλουν και μισούν τυφλά, αλλά δυστυχώς αυτή είναι μια πληγή της ανθρωπότητας που οφείλεται σε πλειάδα κοινωνικοπολιτιστικών και ατομικών παραγόντων ανά περίπτωση. Μιλάμε για τοξικούς ανθρώπους που τραμπουκίζουν με οποιαδήποτε αφορμή και δυστυχώς για μια από τις αρνητικές πλευρές της ανθρώπινης φύσης γενικώς και όχι ειδικά απέναντι σε lbtq & gender-fluid people.
Αυτό που εννοώ εγώ, είναι ότι οι πρεσβευτές της οπτικής που παρουσιάζεται εδώ, χάνουν τη γενική εικόνα. Η γλώσσα είναι ένα επικοινωνιακό εργαλείο πάνω απ'όλα, δημιουργήθηκε για να είναι περιγραφική και εκριβής, προκειμένου να επιτυγχάνεται συνεννόηση και κατανόηση. Η όποια εξέλιξή της στο χρόνο, δε μπορεί να πάψει να υπακούει στην κοινή λογική, γιατί κάτι τέτοιο θα την καθιστούσε δυσλειτουργική και άχρηστη. Περαιτέρω χρωματισμοί της και ταμπέλες μπαίνουν μόνο από τους ανθρώπους εφόσον εκείνοι το αποφασίσουν. Για μένα λοιπόν, δε χρειάζονται ούτε large scale plans και παρεμβάσεις, ούτε εξειδικεύσεις και ορολογίες εξειδικευμένες σε βαθμό κακουργήματος.
Αν αποκτήσω λοιπόν μια τέτοια μελλοντική φίλη, κατ'αρχήν δε θα την ενέτασσα σε κάποια κατηγορία (faab) γιατί δε θα υπήρχε λόγος. Θα μπορούσε πολύ απλά να μου πει ότι εγώ νιώθω άνετα να με φωνάζουν Βαγγέλη ή Ρίτα ή το Αυτό ή Τζέισον-Αντιγόνη ή όπως θέλει τέλος πάντων. Και το ίδιο θα μπορούσε να ζητήσει από όποιον συστήνεται και αποφασίζει να βάλει στον κύκλο της, δίχως να παίρνει προσωπικά μια ολόκληρη γλώσσα η οποία (όπως όλες) δε φτιάχτηκε για κάποιον σε ατομικό επίπεδο ή για να υπηρετεί τους σκοπούς μιας ομάδας.
avatar atman 2.11.2017 | 14:26
επκποδ ποξπςκοε ποεςποκες ωωω: δεν καταλαβες; δεν πειραζει θα μπορουσα να εβριζα και να λεω οτι το οτι εσυ το εξελαβες ως βρισιμο ειναι συμβαση και οχι αυτο που εννοουσα κανονικα.

βαρετο.
Βλαχακι, γλωσσολογικα, επειδή αυτο πάει να θίξει η games of drones αν δεν κανω λάθος, είστε στη μερια των καθαρευουσιάνων και εμεις της δημοτικης. Πάτε με συναισθηματικους εκβιασμους να επιβάλετε αλλαγες στην γλώσσα με την οποία ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ και ΣΥΝΝΕΝΟΟΥΜΑΣΤΕ και δεν σας πειράζει ακομα και η χρηση ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ υποκειμενικων "αληθειών".

Κι εδώ μπαίνουν πολλά εισαγωγικά, γιατί το βιολογικό και το κοινωνικό φύλο δεν είναι παρά μια κοινωνική κατασκευή». Πηγή: www.lifo.gr Τοσο η βιολογία όσο και η κοινωνία είναι κοινωνικη κατασκευη...αυτες οι αποψεις ανηκουν στην φιλοσοφία του ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΣΜΟΥ η φιλοσοφία του όλα είναι θεμα υποκειμενικης αποψης. Η Γη είναι στρογγυλη ή επιπεδη; Ο ανθρωπος είναι ον διμορφικο(για καθαρα αναπαραγωγικους σκοπους, εξελιξη των ειδών) ή ότι επιλεξει; Στην φιλοσοφία του "υποκειμενισμου" όλα είναι ότι αποφασίσουμε...και η Γη και ο ανθρωπος.

Η ομοφυλοφιλια και τρανς βασίζονται στα βιολογικα φυλα, εαν αυτα είναι απλα κοινωνικα δημιουργήματα που μπορουν να αλλαξουν "κοινωνικα" τότε το μονο που έχουν να κάνουν ομοφυλόφιλοι και τρανς είναι να αλλάξουν την φιλοσοφική τους αντιμετώπισης των κοινωνικων χαρακτηριστικών τους, ας αυτοπροσδιοριστουν ετεροφυλοι και όλα καλα. Εκει καταλήγεις οταν αντικαθηστας την θετικων επιστημων επιστημονικη αντικειμενικότητα με κοινωνικες θεωρήσεις εκει καταλήγεις. Δεν μπορεις να είσαι αρνητης των επιστημων ή μη αλλα καρτ. Ολα τα δικαιωματα και οι αγώνες των ομοφυλόφυλων και τρανς απορρέουν απο την ΒΙΟΛΟΓΙΑ ως επιστήμονική πραγματηκότητα.

Τρίτο σημείο: Ξεκινάνε με το να λένε ότι δεν είναι σωστο να ετεροπροσδιορίζονται απο τους άλλους...λιγο μετα εσεις μας ετεροπροσδιορίζεται....Όσα άτομα δεν βιώνουν τέτοιες δυσκολίες και νιώθουν άνετα μέσα σε αυτές τις προσδοκίες/απαιτήσεις που δημιουργούνται από τη στιγμή που γεννιούνται, χρησιμοποιούν τον όρο cis/σις ή cisgender για να περιγράψουν την ταυτότητα φύλου τους. Πηγή: www.lifo.gr ΔΕΝ χρησιμοποιουμε εμεις τον όρο cis για εμας αλλα ΕΣΕΙΣ για εμας...η προταση είναι ΛΑΘΟΣ γραμμενη δινοντας την εντύπωση του αυτοπροσδιορισμου.

Το προβλημα δεν είναι οι ανθρωποι του άρθρου και όχι μονο τους ευχομαι ότι το καλυτερο αλλά και ότι σε οποιαδήποτε παρανομη πράξη τους επιβληθει απο τριτους θα είμαι μαζί τους γιατί είναι 1. ανθρωποι, 2. πολιτες, 3. είναι το σωστο.Ουτε η βιολογικη τους φυση όσο σπάνια και αν είναι σε μαθηματικους όρους. Τότε ποιο είναι το πρόβλημα; Η Φιλοσοφίκη προσεγγιση πάνω στην βιολογικη τους φυση που προσπαθει να θεσμισει ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥΣ προσωπικους κανόνες σε ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ κοινωνικη/πολιτικη νομοθεσία και συναισθηματικα εκβιαστικα να επαναορίσει το εργαλειο με το οποιο σκεφτόμαστε και επικοινωνουμε την ΓΛΩΣΣΑ. Δεν εχω πρόβλημα με τους ανθρώπους και την φυσιολογικότατη τους φυση (κι ας μην την καταλαβαίνω αλλα δεν χρειάζεται παντα η γνωση για την ανθρώπινη κατανόηση) αλλα με τα κοινωνικοπολιτικα παιχνιδια που παιζονται στις πλάτες τους.

Εκπαιδευετε ανθρώπους στην επικινδυνη φιλοσοφία του υποκειμενισμου, χρησιμοποιόντας την ηθικη (υποκειμενικη) ως επιχειρηματα "κατηγορίας". Δεν εναντιώνομαι στους ανθρώπους, ουτε λέω ότι αυτα που βιώνουν δεν είναι υπαρκτα αλλα στην φιλοσοφία του υποκειμενισμου που δεν ασχολήται με την αποκοινωνικοποίηση των δυο ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ φύλων αλλα ότι όλα είναι "σχετικα", το "νοιωθω" υπερισχύει των θετικων επιστημων κτλ.

Εχουν βιολογικα φυλα αλλα ΔΕΝ πρεπει κανεις (ουτε αυτοι) να κρινονται κοινωνικα από αυτα! Και αντι για να μιλάμε για την κοινωνικη εξουσία των φύλων μιλάμε για το εαν υπάρχουν ή όχι σε υποκειμενικο επιπεδο.

7.000.000.000 υποκειμενικες αποψεις περι φύλων και σεξουαλικότητας σε χιλιάδες χρόνια να αλλάζουν....αντιλαμβάνομαι το non-binary ως ανθρώπινη αντιδραση στην εμφυλη κοινωνία, δεν σημαίνει ότι είναι και σεβαστο να λεμε ότι τα φύλα είναι κοινωνικα κατασκευασματα και ότι στο όνομα αυτης της αντίδρασης θα πρεπει να αλλαξουμε ασχετα πράγματα. Σε όλο το αρθρο αυτο που επι της ουσίας που περιγραφουν είναι οι εμφυλοι ρόλοι ότι είναι το πρόβλημα, γιατί ενας βιολογικα αντρας να μην φοράει φουστάνι το 2017; εμφυλος ρόλος, όχι βιολογικο φύλο. Το 1821 το φορεμα για αντρες ήταν MUST!
βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 24.7.2017 | 10:07
Χαιρε, ω game of drones, και ευχαριστώ για την ψύχραιμη απάντηση. Η άποψή μου είναι ότι οι τάσεις αυτές ομοιάζουν να είναι πολλές και ολοένα πιο ηχηρές, αλλά στην ουσία είναι σταγόνες στον ωκεανό της γλωσσικής και φυλο-διαχωριστικής (sic) συγκρότησης που έχουμε διαμορφωμένη στο κεφάλι μας παιδιόθεν. Μήπως ο φόβος μας είναι δυσανάλογος μπροστά σ' αυτά που πράγματι θα συμβούν? Πάντως αυτο που λαμβάνει χώρα τώρα, είναι ότι σε κάποια ολίγα πανεπιστήμια έξω οι φοιτητές μπορούν να συστήνονται με το pronoun της αρεσκείας τους, ε.. και υπάρχουν και μερικά τέτοια στην Σουηδία: https://www.theguardian.com/teacher-network/2016/feb/02/swedish-schools-gender-alien-concept (που προσωπικά μου φαίνεται ενδιαφέρον εγχείρημα, με το πρόβλημα να είναι ότι θα "σκάσεις" ίσως λίγο άγαρμπα στον πολύ έμφυλο κόσμο μας κατόπιν, αλλά δεν μπορούμε να αγνοούμε κι αυτό: http://science.sciencemag.org/content/355/6323/389, που έχουμε συνηθίσει να το θεωρούμε "αυτονόητο" πρόβλημα/ διαφορά). Παρ' ολ' αυτά είμαστε πολλά, πολλά, πολλά στάδια πίσω από το end of the world as we know it (and i feel fine).

Ας κοιτάξουμε λίγο και την ουσία: Τις προάλλες μία ομάδα ατόμων από το ευρύτερο περιβάλλον μου είδε φωτός ενός απ'τα άτομα που τυγχάνουν να απεικονίζονται εδώ και το τι γέλια, το τι δούλεμα, το τι κράξιμο το τι "κρίμα το παιδί (που είναι βλαμμένο) γιατί είναι και όμορφο", το τι (ετεροπροσδιοριζόμενο) ουδέτερο γένος έπεσε (το «αυτό»), δεν λέγεται. Η πλειοψηφία του κόσμου ψιλο-δεκάρα δεν δίνει για τα επιλεγμένα pronouns του παραπάνω ατόμου, διότι η "εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις" και η very ενασχόλησή μας με τα γλωσσικά, φαίνεται να είναι άκρως …μειοψηφική.

Ο προσδιορισμός faab δεν είναι κάτι που γίνεται από εσένα, λέγεται, ακριβώς, για να συνεννοούμεθα και για να δώσω ένα πλαίσιο και ακριβώς επειδή είναι κατά μία έννοια ακριβής: το άτομο γεννήθηκε, το κοίταξαν ανάμεσα στα πόδια του κι εφόσον δεν υπήρχε external sex organ ambiguity το κατέταξαν στα θηλυκά: female assigned at birth. Και συμφωνώ ότι κάποια παιδιά μπορεί να έχουν και την πώρωση της νιότης ή του νεοφώτιστου ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο (…χωρίς να είναι οι μόνοι που επιδεικνύουν «πώρωση» άλλοι πορώνονται για πράγματα που, ούτε γνωρίζουν, ούτε τους αφορούν άμεσα) όμως π.χ. (ένα απλό παράδειγμα στην ελληνική) γιατί να μην παίρνει κανείς "προσωπικά" μια γλώσσα που το αρσενικό γένος υπερτερεί του θηλυκού και σε μία ομάδα 30 γυναικών και ενός άνδρα, θα προσέξουμε μην πούμε "όλες" για να μην θιγεί ο ανδρισμός του ενός; Επιπροσθέτως ακούω αντιδράσεις ακόμη και για τη χρησιμοποίηση του διττού γένους, στην γραπτή γλώσσα, ότι είναι "περιττό και κουραστικό", λέει. Όχι «κουραστικό» είναι ο default άνθρωπος που οδηγούμαστε να πιστεύουμε ότι υπάρχει ΚΑΙ λόγω γλώσσας. Η γλώσσα δεν είναι αθώα ιερή αγελάδα που δεν πρέπει να την εγγίζουμε: Αυτή έχει -ήδη- υποστεί τεράστιες αλλαγές στην διάρκεια των ετών. Κι εγώ, οφείλω να ομολογήσω, όπως και όλοι μας πως πολλές φορές παρασύρομαι από τον αυτοματισμό της γλώσσας, εντούτοις θα με ενδιέφερε κάποιους αυτοματισμούς να τους τροποποιήσω, ακόμη κι αν αυτό απαιτεί (επαναλαμβανόμενη στην αρχή) παύση->σκέψη.


Υγ1.

Αγαπητέ Ποκοπίκε, με την όχι και τόσο ψύχραιμη απάντηση (…καθαρεύουσα; Άντε, καλέ, αυτή είναι πασέ, προτιμώ μία Εσπεράντο/ Ίντο/ Ιντερλίγκουα/ Βόλαπιουκ έστω μία Kobaïan αδερφέ!) μην εξανίστασαι τόσο πολύ και μην βλέπεις εχθρούς και κινδύνους εκεί που δεν υπάρχουν. Κρίμα που θεωρείς το λατινικό -cis ετεροπροσδιορισμένο χωρίς την θέλησή σου (στην πραγματικότητα είναι απλώς το αντίθετο του επίσης λατινικού -trans ...δεν έχεις ακούσει τα παραδείγματα με την δώθε και την κείθε πλευρά του Ρήνου; cis Rhenum, trans Rhenum?), πιο κρίμα, όμως, που δεν δύνασαι να αντιληφθείς (ή εθελοτυφλείς βολικά) μπροστά στο γεγονός ότι η "πλειοψηφία" (και άρα και εσύ, ακόμη και με την σιωπηλή σου συναίνεση) έχει καπαρώσει, ήδη, όχι έναν αλλά πολλούς αυτοπροσδιορισμούς: "νορμάλ", "κανονικοί", "φυσιολογικοί", "κανών", "ομαλοί", "υγιείς" κ.λπ..


Υγ2.

Σας χαιρετώ με ένα τραγουδάκι:
https://www.youtube.com/watch?v=XMVokT5e0zs

Trans έχει, Ρήνο έχει, Bowie έχει, τι άλλο θέλουμε;
GameofDrones GameofDrones 24.7.2017 | 21:07
Thanks για την απάντηση, βλαχάκι.
Εννοείται τη σέβομαι και δε μπορώ σε καμία περίπτωση να ισχυριστώ ότι κατανοώ στο ελάχιστο τι μπορεί να συμβαίνει στον ψυχοσυναισθηματικό αλλά και σωματικό κόσμο ενός gender-fluid ατόμου.
Εδώ εμείς που τα έχουμε ξεκαθαρισμένα "τα βασικά" και παιδευόμαστε με τα συναισθήματα και την εικόνα του έρμου του σαρκίου μας χρόνια, μέχρι να ωριμάσουμε.
Μόνο τη δική μου εντύπωση από όσα παρατηρώ μπορώ να καταθέσω.
Απλώς στο δικό μου το μυαλό να σου πω την αλήθεια, δεν έχουν σημασία οι ορολογίες και τα τεχνικά θέματα. Δέχομαι ασυζητητί το όποιο "ουδέτερο βλαχάκι" ως έχει (δε μου πέφτει και λόγος για τη ζωή του, άλλωστε). Εφόσον ακολουθεί ειλικρινά το ένστικτο και τη φύση του και διεκδικεί το χώρο του σεβόμενο το χώρο των (ανθρώπινων) άλλων, μια χαρά.
Live and let live.
Όντως έχουμε δρόμο ακόμα, νομίζω όμως ότι θα έπρεπε να ρίξουμε προσπάθεια τόσο στην ουσιώδη παιδεία, όσο και στην καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης, παγκοσμίως.
Έχω επίσης και τη εντύπωση, ως μία από τους "απ'έξω" ότι το PR & "Marketing" κομμάτι της lgbtq+ κοινότητας (πάλι παγκοσμίως και όχι τόσο στην Ψωροκώσταινα ίσως) λίγο το χάνει με επικοινωνιακές κορώνες και τις κομματάκι απόλυτες τάσεις.
Anyhow όμως, δεν έχω κάτι να προσθέσω.
Ευχαριστώ και τον προσωρινώς Ποκοπίκο για τη φιλική συμμετοχή :P
Blessed be, everyone!
Βλαχακι το ξέρεις ότι σ'αγαπάω κι ας είσαι "το" αντι ο/η ;P

Σου ανταποδίδω και ερωτω whats your luckydo του καλοκαιριου;

https://www.youtube.com/watch?v=VSgzkKxTgLk&t=61s

βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 25.7.2017 | 21:03
...δεν ξέρω man, το τελευταίο game που με είχε ενθουσιάσει (στην ανάλογη ηλικία, αρχές '90s) ήταν το Sonic the Hedgehog https://www.youtube.com/watch?v=SQPvA0OvR24 ...και τώρα που είμαστε σ' ένα πνεύμα αγαπητικό κι από πίσω παίζει το man machine, αναρωτιέμαι τι να κάνει αυτή η τρελοπαντιέρα, η αμαρτωλή μπαλαλάικα της κουηρίας μαριγώς. Χμμ...
Αναφορικα με τον ανομολόγητο το καλο που του θέλω είναι να προσπαθει να εκπληρώσει τα δύο χρέη που έχει απεναντι στην κοινωνία ως νιος, να πάρει το πτυχίο του και να αμαρτάνει αποθετοντας το κορμί του σε κανα beach bar πινοντας μοχίτο ;)
Alexis Tsakanikas Alexis Tsakanikas 22.7.2017 | 12:14
Πιστεύω η χρήση του ουδέτερου άρθρου ειναι λαθος και ακούγεται ασχημα. Δεν ακούγεται; Αν δεν θέλουν τα μέλη της κοινότητας αυτής να χαρακτηρίζονται με κάποιο απο τα άρθρα που συνοδεύει τα δυο φύλλα θα μπορούσαν ισως να υιοθετήσουν το άρθρο "ο". Όχι αυτο που συνοδεύει τη λέξη "άνδρας". Αυτο που συνοδεύει τη λέξη "άνθρωπος".
avatar atman 24.7.2017 | 18:57
οη; εχει και τα δυο και ακουγεται καλα.
avatar ALEXANDRA TSIOROU 22.7.2017 | 20:24
ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΛΕΥΡΟ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΝΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΠΕΙΡΑ ΛΟΓΟ ΗΛΙΚΙΑΣ.
avatar Αλέκας 14.8.2017 | 01:15
Το μείζον ερώτημα κατά την ταπεινή γνώμη μου είναι αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν σεξουαλική ζωή. Αν έχουν και αντλούν ηδονή, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν όμως δεν μπορούν να εκφραστούν σεξουαλικά επειδή προσκρούουν είτε στην κοινωνία, είτε εντός τους, τότε αλλάζει το θέμα εντελώς. Ρωτώ αν υπάρχει αποκοπή του ταυτοτικού από το αμιγώς σεξουαλικό. Και μόνο αυτοί/αυτές οι φίλοι/φίλες μπορεί να το απαντήσουν.
avatar pane 2.11.2017 | 15:15
να σου πω ένα μυστικό που ανακάλυψα, λίγο μεγάλος η αλήθεια. Αν ξεχάσεις το ταυτοτικό, το σεξουαλικό απογειώνεται!
avatar Takis 3.11.2017 | 11:46
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, των παραπάνω όμως, δεν έχει σημασία με τι χρωμοσώματα γεννήθηκαν, για να τα προσδιορίσουμε και να τους αποδώσουμε γεννητικά το φύλο τους, αλλά το πώς νοιώθουν, επιπλέον, δε, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν άλλου είδους χρωμοσώματα, αυτά πάλι αναφέρονται στο αρσενικό ή στο θηλυκό.
Επίσης, είναι προφανές ότι δεν αναφερόμαστε καν στην ερωτική/σεξουαλική τους προτίμηση.
Τα εν λόγω άτομα θέλουν να μας πουν ότι δεν αισθάνονται καθόλου, ούτε ως άνδρες ούτε ως γυναίκες. Αν και θεωρώ ότι τα non binary άτομα είναι μάλλον ένα είδος μόδας των τελευταίων ετών (ομοφυλόφιλοι, ετεροφυλόφιλοι και αμφισεξουαλικοί άνδρες και γυναίκες υπήρχαν ανέκαθεν, πουθενά δε θα διαβάσουμε για non binary άτομα αν ανατρέξουμε λίγα χρόνια πίσω) με γεια τους και χαρά τους να αισθάνονται όπως επιθυμούν.
Όμως στην περίπτωση του Jason Αντιγόνη, όπως πολύ σωστά είπε σε άλλη περίπτωση ένας σχολιαστής, γιατί να απασχολείται το κράτος πώς νοιώθει; Ας ντύνεται όπως θέλει, ας αναφέρει στους φίλους και συγγενείς του το πώς θέλει να το αποκαλούν, ας επισκεφθεί τον ψυχολόγο του αν έχει οποιαδήποτε προβλήματα, το κράτος δεν είναι εδώ για να επιλύει τα διάφορα προβλήματα του καθενός. Χώρια δηλαδή που μάλλον γελοιοποιεί -έστω και άθελα του- αγώνες και επιχειρήματα των LOAT οργανώσεων...
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ