Dj Quentin

Παίζοντας κομμάτια «συναισθηματικής εκτόνωσης» (όπως λέει ο ίδιος) και «περιοδεύοντας» στα μπαρ του κέντρου (από το Jokers στο Circus και από εκεί στο Key) με τη ρετρό glam αισθητική του, κατάφερε να γίνει ο πιο περιζήτητος dj της αλτερνατίβας, μιξάροντας ιδανικά διάφορα μουσικά είδη (από swing μέχρι Χατζηδάκι και AC/DC) σε ένα πρόγραμμα που κάθε φορά κρύβει εκπλήξεις χωρίς να πέφτει στην παγίδα της μανιέρας.

AmateurBoyz

Διαχειρίστηκαν σοφά το καλτ της υπόθεσης (που θα μπορούσε να διολισθήσει προς το camp) «πάρτι σε λούμπεν μέρη» και έφεραν αέρα BoomBox στην Αθήνα, που είχε για πολλά χρόνια να δει μοντέρνα θεματικά πάρτι (χωρίς να είναι θεματικά!) με κόσμο που να διασκεδάζει χωρίς ψεύτικη πόζα, κάπως όπως και στα ‘80s. Επίσης το γεγονός ότι έμειναν έξω από τα φώτα της δημοσιότητας καθώς και το ότι κρατούν (σχεδόν) μυστικό το χώρο διεξαγωγής του επόμενου event, έδωσε στα πάρτι τους «μυθικές» διαστάσεις και ένα talk of the town που ξεπέρασε κατά πολύ το αντίστοιχο άλλων κοσμικών πάρτι.

Βασίλης Τσιλιχρήστος

Ο άλλοτε «ηγέτης» της νυχτερινής mainstream διασκέδασης, αφού τα τελευταία χρόνια δεν είχε επιδείξει τίποτα σημαντικό στο χώρο, φέτος έκανε το μεγάλο comeback μεταμορφώνοντας το παλιό Αριστερά-Δεξιά στο Ρουφ σε ένα καταπληκτικό κλαμπ και ανατρέποντας τον κανόνα που θέλει τη μάζα να βγαίνει αποκλειστικά στην παραλιακή το καλοκαίρι. Επίσης πριν ένα μήνα ανέλαβε και το Cinema Live Stage στην Πειραιώς, παρουσιάζοντας ένα νέο concept μαγαζιού: κάτι μεταξύ live και κλαμπ, με τους Ονειράμα στη σκηνή κάθε Παρασκευή και Σάββατο.

Χρήστος Πότσιος

Είδε σωστά τη νέα indie μόδα που εξαπλώνεται στην πόλη και χώρισε το ανακαινισμένο Soul σε 3 stages, δίνοντας χώρο και σε live εμφανίσεις των συγκροτημάτων της νέας ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής σε ένα περιβάλλον μακριά από τα συνηθισμένα άθλια καταγώγια που φιλοξενούσαν μικρά live υπό τραγικές συνθήκες. Το γεγονός ότι τα event δεν έχουν καν εισιτήριο αλλά και ότι η πελατεία του Soul είναι δεδομένη και πολυσυλλεκτική δίνει την ευκαιρία στα νέα συγκροτήματα να ακουστούν όπως και όπου πρέπει.

Νίκος Λούβρος

Κατάφερε να αναγεννήσει από τις στάχτες του ένα από τα πιο εμβληματικά μαγαζιά της δεκαετίας του ’90, μετατρέποντάς το σε έναν μεταμοντέρνο πολυχώρο με εκθέσεις, προβολές, σκάκι, ίντερνετ και έναν πολυέλαιο από δίπλες που έκανε τη (διακοσμητική) διαφορά από όλα τα μπαρ του κέντρου. Το Booze Cooperativa είναι το μέρος όπου μπορείς να συναντήσεις από σκηνοθέτες μέχρι ποιητές και σκέιτερς σε ένα βερολινέζικο περιβάλλον με soundtrack από CocoRosie μέχρι έθνικ και Depeche Mode.

Στάθης Αλεξανδράκης (Dj Noiz)

Με συνέπεια και επιμονή στο ουσιαστικό χιπ-χοπ, ο Στάθης Αλεξανδράκης εκτός από ένας από τους καλύτερους dj του είδους στην πόλη, μέσω της εταιρείας του (Noiz Productions) έχει διοργανώσει τα τελευταία χρόνια σημαντικές συναυλίες (από τον Phi-Life Cyber μέχρι τους Delinquent Habits) όλες με υψηλή αισθητική (από το artwork των αφισών μέχρι την επιλογή των ονομάτων στις μετακλήσεις) και με σεβασμό στους καλλιτέχνες αλλά και στους θεατές.

Kinky Kong

Εγκαινιάστηκε τον Απρίλιο του 2007 ως το πιο φιλότεχνο αδερφάκι του Kinky Bar της Αβραμιώτου και φιλοξενεί εκθέσεις, συναυλίες, σεμινάρια θεάτρου και χορού, θεατρικές παραστάσεις, μέχρι και ένα χριστουγεννιάτικο bazaar (21-22-23 Δεκεμβρίου) με χειροποίητα αξεσουάρ. Αν ήταν στη Νέα Υόρκη θα μπορούσε να είναι ο άξιος συνεχιστής του CBGBs.

K44

Άνοιξε αθόρυβα πριν λίγο καιρό στην «off Broadway» πλευρά του Γκαζιού σε έναν βιομηχανικό χώρο και κατάφερε να γίνει αμέσως το «νέο Bios» (ή καλύτερα ένας συνδυασμός Hoxton και Bios), συγκεντρώνοντας από καλλιτέχνες (η γκαλερί της Ρεβέκκας Καμχή είναι ακριβώς από πάνω) μέχρι celebrities, ενώ διοργανώνει συχνά πάρτι και εκδηλώσεις (από το πάρτι για τη Διεθνή Αμνηστία μέχρι αυτό για την κυκλοφορία του νέου τεύχους του περιοδικού «Flipside»). Το πιο Βερολίνο-μαγαζί στην Αθήνα.