Ο Ρίτσαρντ Άβεντον, περιγράφοντας αυτή τη φωτογράφιση με τη Μέριλιν Μονρόε, που έγινε το Μάιο του 1957, είπε: «Για ώρες χόρευε και τραγουδούσε και φλέρταρε και έκανε αυτό το πράγμα που είναι – ήταν η Μέριλιν Μονρόε. Και μετά ήρθε η αναπόφευκτη πτώση. Και όταν η νύχτα τελείωσε και όταν το λευκό κρασί τελείωσε και ο χορός τελείωσε, κάθισε στη γωνία, όπως ένα παιδί, και όλα είχαν εξαφανιστεί. Την είδα να κάθεται ήσυχα χωρίς έκφραση στο πρόσωπό της, και περπάτησα προς το μέρος της αλλά δεν θα τη φωτογράφιζα χωρίς να το ξέρει ότι τη φωτογραφίζω. Και όπως την πλησίαζα με τη φωτογραφική μηχανή, είδα ότι δεν έλεγε όχι.»

 

1.

 

2.
 

3.
 

4.
 

5.
 

6.
 

7.
 

8.
 

9.
 

10.
 

11.
 


 

[via]