Κάποιον που δεν έχει ξανάρθει εδώ θα τον έφερνα στην ταράτσα του σπιτιού μου, απ' όπου παίρνεις μια πολύ καλή εικόνα.
Κάποιον που δεν έχει ξανάρθει εδώ θα τον έφερνα στην ταράτσα του σπιτιού μου, απ' όπου παίρνεις μια πολύ καλή εικόνα.

 

  • Μένω στη γειτονιά του Μετς, συγκεκριμένα στην πλατεία του Α' Νεκροταφείου, που έχει εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από την υπόλοιπη γειτονιά. Σε όλο το Μετς επικρατεί μια ήπια αστική ατμόσφαιρα, με χαλαρό κλίμα και ανθρώπους, αλλά η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική στην πλατεία, πολύ πιο σουρεάλ και λαϊκή. Μεγάλωσα εδώ και εκτός από 3-4 διαλείμματα, το Μετς ήταν πάντα το σπίτι μου, όπου και επέστρεφα.

 

  • Κάποια σημεία της είναι αφάνταστα ήρεμα και γραφικά, αλλά σε κάποια άλλα κατά τη διάρκεια της ημέρας επικρατεί μόνιμος πανικός. Είναι μια μικρή γειτονιά έντονων αντιθέσεων με σαφή χαρακτήρα και ένα γενικότερο καλλιτεχνικό άρωμα, θα έλεγα. Μάθαμε με τους φίλους εδώ στις καθημερινές βόλτες στην Πλάκα και στο κέντρο και αυτό είναι κάτι που δύσκολα αλλάζει.

 

  • Επισκέπτομαι καθημερινά το πάρκο Λογγίνου ή τον λόφο του Αρδηττού. Είναι μεγάλη πολυτέλεια να έχεις δύο πάρκα κοντά σου στην Αθήνα, αρκεί να τα χαίρεσαι.

 

Το Μετς έχει την ικανότητα να σε εξαφανίσει από τον υπόλοιπο κόσμο. Γνωρίζω ανθρώπους που πραγματικά μπορεί να περάσουν και μήνες χωρίς ν' αφήσουν τη γειτονιά, ειδικά αν δουλεύουν εδώ.

 

  • Ο δρόμος που ανεβαίνει παράλληλα με τον λόφο του Αρδηττού είναι ενδεχομένως από τους πιο όμορφους της Αθήνας, με απίστευτα νεοκλασικά κτίρια. Αρκετά από αυτά είναι άδεια και εγκαταλελειμμένα, γεγονός που σε κάνει να αναρωτιέσαι πώς γίνεται τόσο ωραία κτίρια να έχουν αφεθεί να ρημάζουν. Επίσης, το ίδιο το νεκροταφείο έχει πολύ ενδιαφέρον, π.χ. η πύλη του με τις δύο τεράστιες μεταλλικές μορφές αριστερά και δεξιά και αρκετά από τα μνημεία.

 

  • Το καφενείο Ολύμπιον στην Αναπαύσεως είναι από τα κλασικά μέρη για φαγητό στην Αθήνα και δίπλα του ακριβώς βρίσκεται και το Κολιμπρί – και τα δύο τα δουλεύουν ωραίοι άνθρωποι. Το αγαπημένο μου μπαρ είναι σίγουρα το Odeon. Από κει περνάω σχεδόν κάθε φορά που βγαίνω και τις περισσότερες φορές απλώς μένω εκεί.

 

 Το αγαπημένο μου μπαρ είναι σίγουρα το Odeon.
Το αγαπημένο μου μπαρ είναι σίγουρα το Odeon.

 

  • Κάποιον που δεν έχει ξανάρθει εδώ θα τον έφερνα στην ταράτσα του σπιτιού μου, απ' όπου παίρνεις μια πολύ καλή εικόνα. Βλέπεις Ακρόπολη, Φιλοπάππου, Λυκαβηττό, το πάρκο Λογγίνου και τον Αρδηττό, μέχρι κάτω τον Πειραιά και τη θάλασσα.

 

  • Το Μετς έχει την ικανότητα να σε εξαφανίσει από τον υπόλοιπο κόσμο. Γνωρίζω ανθρώπους που πραγματικά μπορεί να περάσουν και μήνες χωρίς ν' αφήσουν τη γειτονιά, ειδικά αν δουλεύουν εδώ. Αυτό από τη μια σε θρέφει, σε ηρεμεί, σε «προστατεύει» από την καθημερινότητα, από την άλλη απλώς σε κάνει να χάνεσαι. Έχει συμβεί και σ' εμένα αυτό αρκετές φορές. Έχουμε γράψει δύο δίσκους με τους No Clear Mind εδώ και κάθε φορά ήταν σαν να υπήρχε μόνο το Μετς και τίποτε άλλο για μήνες ολόκληρους. Τον δεύτερο δίσκο τον ονομάσαμε «Mets», έτσι, ως φόρο τιμής στη γειτονιά.

 

  • Κυκλοφορούν πολλές φιγούρες που έχουν ενδιαφέρον, είναι χρόνια εδώ και κανένας δεν ξέρει τι κάνουν και πού μένουν. Έρχονται λόγω της πλατείας και του χρήματος που κυκλοφορεί εδώ, καθένας να αρπάξει ό,τι μπορεί.

 

  • Θα ήταν πολύ καλό για την περιοχή αν σταματούσε η λειτουργία του νεκροταφείου, που έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να δεχτεί άλλο κόσμο. Θα γινόταν κατευθείαν πιο ήρεμη η περιοχή, με λιγότερα κακώς κείμενα. Ακούγεται χρόνια τώρα πως θα μετατραπεί σε μουσείο και πως κάποια σημεία θα πεζοδρομηθούν, αλλά δεν το βλέπω. Εδώ ακόμα συζητάνε να κόψουν 150 δέντρα για να κάνουν άλλο ένα από αυτά τα «υπέροχα» υπόγεια πάρκινγκ.

 

O λόφος του Αρδηττού.
O λόφος του Αρδηττού.

 

Info:

Ο Βασίλης αυτό τον καιρό δουλεύει με τους No Clear Mind (Melentini, Theodore και Nalyssa Green). Ετοιμάζεται για την περιοδεία των No Clear Mind στην Τουρκία και την παρουσίαση του τρίτου τους δίσκου στην Αθήνα στις 11 Απριλίου.