ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Πάνος Τσαγκάρης: Clothed with the Sun

Πάνος Τσαγκάρης: Clothed with the Sun Facebook Twitter
0

Πάνος Τσαγκάρης: Clothed with the Sun Facebook Twitter

Η φράση «Απομάκρυνα το σκοτάδι με τη δύναμή μου» είναι γραμμένη στην αγγλική γλώσσα με χρυσά γράμματα πάνω στην εικόνα του λευκού εκμαγείου ενός ποδιού, ενώ στη διπλανή παράσταση η πρόταση «Η αλήθεια κατοικεί στο σώμα μου» καλύπτει με ανάλογο τρόπο την εικόνα του γύψινου εκμαγείου ενός χεριού με την παλάμη του σπασμένη και διαχωρισμένη από τον βραχίονα.

Στην εικόνα ενός άλλου προπλάσματος, από απροσδιόριστο μέρος ανθρώπινου σώματος, διαβάζουμε: «Η ψυχή μου είναι ο Θεός, η ψυχή μου είναι η αιωνιότητα» και πάνω σε ένα προσωπείο, μια μάσκα που μοιάζει να αποτυπώνει το πρόσωπο κάποιου αρχαίου θεού, διακρίνουμε την επιγραφή: «Ιδού η ψυχή σου, ένα άστρο ζωντανό».

Πίνακες με σκοτεινούς, κατάμαυρους ήλιους, τους οποίους πρέπει να πλησιάσεις για να διακρίνεις τις χαραγμένες ακτίνες τους στο πηχτό μαύρο της επιφάνειάς τους, σύμβολα και αποκρυφιστικά κείμενα δίπλα σε φιγούρες με καλυμμένα πρόσωπα, εναλλάσσονται με πρωτοσέλιδα από τις εφημερίδες «Τhe New York Times» και «The Wall Street Journal» που έχουν δημοσιεύσει φωτογραφίες από την ελληνική κρίση: Έλληνες πολιτικούς, τα επεισόδια με την αστυνομία στους δρόμους της Αθήνας, θερμοκέφαλους που έχουν ζωστεί την ελληνική σημαία.

Η θέση του κειμένου κάτω από τις φωτογραφίες των γνωστών εφημερίδων έχει καλυφθεί με φύλλα χρυσού που παραπέμπουν στο χρώμα των αγιογραφιών. Ανάμεσά τους διακρίνεις και τις φωτογραφίες του Γιώργου Παπανδρέου και του Λουκά Παπαδήμου, με πρόσωπα περικυκλωμένα από χρυσές ακτίνες, και από κάτω τις φράσεις: «Death is life» και «Life is death».   

Μία μέρα με χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, όπως αυτή του περασμένου Σαββάτου, με τη δυνατή μουσική στον πεζόδρομο της Χάρητος, δεν ήταν, ίσως, η καταλληλότερη για να επισκεφθεί κάποιος τη νέα έκθεση του Πάνου Τσαγκάρη στην γκαλερί Kalfayan. Αν και η δύναμη της εικονογραφίας του κατάφερε, αρκετές φορές, να επιβληθεί στο εορταστικό σάουντρακ του δρόμου. Ούτως ή άλλως, η τέχνη έχει εκπέσει εδώ και δεκαετίες από το ιερό της βάθρο και καλό είναι να μάθουμε να την ανασύρουμε μέσα από τις οπτικές και ηχητικές παρεμβάσεις της εποχής.

Με μια πρώτη ματιά αναγνωρίζεις στους πίνακες του Έλληνα εικαστικού που ζει στη Νέα Υόρκη και τις σχέσεις που αναπτύσσουν μεταξύ τους διαφόρων ειδών γεωμετρικά σχήματα, λευκούς κύκλους που μοιάζουν με άστρα μακρινά, αχνά τραπέζια, χρυσές ευθείες που εκτείνονται από το φωτεινό ή το σκοτεινό κέντρο περίεργων ήλιων, χθόνια και ουράνια σύμβολα που φέρουν, την ίδια στιγμή, τη μνήμη των αφαιρετικών έργων του Καντίνσκι και του Μοντριάν, τη μυστικιστική ανάμνηση κάποιων έργων του Μαλέβιτς.  

Η έκθεση, με τη μεγαλοπρεπή παρουσία του ηλιακού χρυσού και των συμβόλων, προδίδει την προσπάθεια του εικαστικού να ανασύρει κάποιο καθαρτήριο νόημα από τις διαρκείς εναλλαγές του φωτός με το σκοτάδι, ενώ στη σειρά των έργων «The Broken Temple», όπου κυριαρχούν οι εικόνες των εκμαγείων με τα θρυμματισμένα ανθρώπινα μέλη, ο Τσαγκάρης αξιοποίησε τη δύναμη ενός παλιού μύθου, σύμφωνα με τον οποίο ο Όσιρις αναστήθηκε ως θεός του Κάτω Κόσμου, αφού η σύζυγός του, η Ίσις, επανένωσε το διαμελισμένο του σώμα. Γι' αυτό κατασκεύασε γύψινα αντίγραφα των μελών του δικού του σώματος, τα οποία θρυμμάτισε και φωτογράφισε για να τα εκθέσει.

Ο εικαστικός, σε έναν κόσμο κατακερματισμένο, όπως το σώμα του στα έργα της έκθεσης, βρήκε τη δύναμη να αφηγηθεί ελλειπτικά την ιστορία ενός εσωτερικού, πνευματικού ταξιδιού. Και να υπενθυμίσει κάποιους παλιούς και ίσως ξεχασμένους δεσμούς της ανθρώπινης ύπαρξης με κάποιες υψηλότερες και ευγενέστερες δυνάμεις.

0

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ειρήνη Γερουλάνου

LIFO Portraits / Ειρήνη Γερουλάνου: «Δεν βαρέθηκα ούτε μία μέρα»

Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη έχει αφιερώσει περισσότερα από πενήντα χρόνια στο Μουσείο Μπενάκη, υπηρετώντας με αφοσίωση ένα όραμα που ξεπέρασε εποχές, κρίσεις και γενιές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σύλβια Κούβαλη

LIFO Portraits / Σύλβια Κούβαλη: «Ήθελα να κάνω εκθέσεις, όχι να βγάλω λεφτά»

Εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη πρoτού βρει τη βάση της στον Πειραιά, και μέχρι σήμερα η δουλειά της Ελληνίδας γκαλερίστα ταυτίζεται με ό,τι νέο νέο υπάρχει στην τέχνη, με την queer ματιά και τη φεμινιστική σκέψη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ελένη Βερναδάκη

LIFO Portraits / Ελένη Βερναδάκη: «Όταν τελειώνω μια δουλειά, τελειώνω μ' αυτήν για πάντα»

Η σπουδαία κεραμίστρια υπηρέτησε για δεκαετίες την τέχνη της, εμπνεύστηκε από την παράδοση αλλά και τον μοντερνισμό, και επηρέασε γενικότερα τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρένα Παπασπύρου

LIFO Portraits / Ρένα Παπασπύρου: «Το έργο μου ήταν χειρωνακτικό και πολλοί δεν το αποδέχονταν»

Η καλλιτέχνιδα και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ αμφισβήτησε τους κανόνες των εικαστικών, πειραματίστηκε με τα υλικά και με αυτόν τον τρόπο διένυσε μια σπουδαία πορεία στον χώρο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιάννης Βαρελάς

LIFO Portraits / Γιάννης Βαρελάς: «Όπου κι αν βρίσκομαι, έχω ένα πρότζεκτ και το υλοποιώ»

O Έλληνας εικαστικός έχει αποκτήσει διεθνή φήμη, τα έργα του έχουν εκτεθεί σε σημαντικά μουσεία και γκαλερί, και ξεχωρίζουν για τις μεγάλες διαστάσεις τους, την ποπ εικονογραφία και την αδιόρατη μελαγχολία τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ Γεωργία Σαγρή

LIFO Portraits / Γεωργία Σαγρή: «Η περφόρμανς δεν ανήκει σε κανέναν, είναι ριζοσπαστική»

H εικαστικός και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, μέσα από την καλλιτεχνική και την εκπαιδευτική της δράση, διερευνά τον ρόλο του σώματος στην τέχνη και τον διάλογο μεταξύ δημιουργού και θεατή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ