Μίνως Αργυράκης: Ένας αντισυμβατικός καλλιτέχνης με καμβά τη σκηνή και το χαρτί

Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
4
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Η «Αυτοεικονογραφία» (1961). Σειρά σκίτσων του Μίνου Αργυράκη για την πρώτη 20ετία της ζωής του. Δημοσίευση στο περιοδικό «Ο Ταχυδρόμος» (#1118, 2/10/1975), αλλά και στο περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Εικονογράφηση του Μίνου Αργυράκη για το μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση «Ο Κίτρινος Φάκελος» [Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 1956]
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Το εξώφυλλο του λευκώματος «Οδός Ονείρων» (1957)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από την «Οδό Ονείρων». 1. Οδός Ονείρων, 2. Λατέρνα η Ωραία Ελένη, 3. Στο Βυζάντιον
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από την «Οδό Ονείρων». Κοινωνικές υποχρεώσεις
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Εξώφυλλο για το δίσκο 45 στροφών «Το Φεγγαράκι» (1958) του Μάνου Χατζιδάκι με την Νάνα Μούσχουρη
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Αμερική (1961)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Το κλασικό εξώφυλλο του LP του Μάνου Χατζιδάκι «Οδός Ονείρων» (1962)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Οι συντελεστές της «Οδού Ονείρων». Από αριστερά: Μανώλης Καστρινός, Αλέξης Σολομός, Μάνος Χατζιδάκις, Δημήτρης Χορν, Μίνως Αργυράκης. Πίσω, στο βάθος πρέπει να είναι η Μάρω Κοντού
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από το βιβλίο του Μίνου Αργυράκη «Η Πολιτεία Έπλεε Εις την Μελανόλευκον» [Θεμέλιο, 1963]
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σελίδα από το περιοδικό «κούρος» (Απρίλης 1971). Φωτογραφία και διαφήμιση. Η φωτογραφία είναι του Conrad Rooks, προέρχεται από το 1963 και είχε δημοσιευτεί για πρώτη φορά στο περιοδικό «Το Άλλο Στην Τέχνη» (#2, τέλη ’63). Στη διαφήμιση διαβάζουμε: «Η ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ δεν ήτο μία συμπαθής κυρία, που ήρεσκε το ν’ ακούει ελαφράν μουσικήν στις “κοσμικές” ταβέρνες των Αθηνών… Γι’ αυτό στις ώρες της μοναξιάς της άκουγε μόνο τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι… Οδός Ονείρων… Πασχαλιές μεσ’ απ’ τη νεκρή γη… Απόψε αυτοσχεδιάζουμε… σε δίσκους COLUMBIA»
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από το βιβλίο «Ο Γύρος του Κόσμου» [Γαλαξίας, 1964]. Τα κείμενα και τα σχέδια είχαν δημοσιευτεί για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Ελευθερία» (1955-1960)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Το Θέατρο «Κιβωτός της Άμυ» στην Πλάκα / Τζαζ στην Αθήνα (1965). Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Ο Μίνως Αργυράκης στην ταινία “Oedipus the King” (1968) του Philip Saville. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
SEXAGON ’69. Από την παράσταση μιούζικαλ που δόθηκε στα εγκαίνια της Πανεπιστημιούπολης, από το Πολυτεχνείο της Κοπεγχάγης. Σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ μουσικής και σκηνογραφία του Μίνου Αργυράκη. Πρωταγωνιστούσε η Ελένη Κισκύρα. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από έκθεση του Μίνου Αργυράκη στην πόλη Odense της Δανίας, τον Απρίλιο του ’70. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικά και κοστούμια του Μίνου Αργυράκη από την παράσταση του έργου του Αριστοφάνη «Θεσμοφοριάζουσες», που δόθηκε στο θέατρο Riddersalen, στο Frederiksberg (Κοπεγχάγη) το 1970. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Ο Μίνως Αργυράκης σε φιλμ του δανού ζωγράφου Pierre Beskow (1973). Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Κύπρος ΡΙΚ, 1972. Σκηνικά και κοστούμια για τη «Σαμία» του Μενάνδρου, σε σκηνοθεσία Εύη Γαβριηλίδη. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Εξώφυλλο του Μίνου Αργυράκη για το LP του Μάνου Χατζιδάκι «Ο Καπετάν Μιχάλης και ο Κύκλος του C.N.S. με την Φλέρυ Νταντωνάκη και τον Σπύρο Σακκά» (1975)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Δύο ποιήματα του Sinclair Beiles (1930-2000), ενός σημαντικότατου νοτιοαφρικανού beat ποιητή, που έζησε πολλά χρόνια στην Ελλάδα, αφιερωμένα στον Μίνω Αργυράκη (μετάφραση Νατάσας Χατζιδάκι). Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικά και κοστούμια του Μίνου Αργυράκη για την όπερα «Καμπανέλλο» του Donizetti, που δόθηκε στη Λυρική Σκηνή το 1975 με μουσική διεύθυνση Μάνου Χατζιδάκι. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικά του Μίνου Αργυράκη για την πασίγνωστη, στους παλαιότερους, εκπομπή του ΕΙΡΤ «Λούνα Πάρκ» (πρεμιέρα 11/7/1974, φινάλε 7/5/1981). Πηγή: fouit.gr
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Ο Μίνως Αργυράκης πρωταγωνιστής στους «Άρχοντες» (1977) του Μανούσου Μανουσάκη. Πηγή: «Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου» [Αιγόκερως, 1982] του Γιάννη Σολδάτου
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικά και κοστούμια του Μίνου Αργυράκη για την «Πορνογραφία» (1982-83). Βλέπουμε τον Σπύρο Μπιμπίλα, την Σαπφώ Νοταρά και κάποια άλλη πρωταγωνίστρια που δεν την αναγνωρίζω. Πηγή: hadjidakis.gr
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικό του Μίνου Αργυράκη για τους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού «Κέρκυρα ’82»
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Μίνως Αργυράκης «Ο Γύρος της Ελλάδας (Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα)» [Καστανιώτης, 1984]
Εικαστικά
4

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ειρήνη Γερουλάνου

LIFO Portraits / Ειρήνη Γερουλάνου: «Δεν βαρέθηκα ούτε μία μέρα»

Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη έχει αφιερώσει περισσότερα από πενήντα χρόνια στο Μουσείο Μπενάκη, υπηρετώντας με αφοσίωση ένα όραμα που ξεπέρασε εποχές, κρίσεις και γενιές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σύλβια Κούβαλη

LIFO Portraits / Σύλβια Κούβαλη: «Ήθελα να κάνω εκθέσεις, όχι να βγάλω λεφτά»

Εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη πρoτού βρει τη βάση της στον Πειραιά, και μέχρι σήμερα η δουλειά της Ελληνίδας γκαλερίστα ταυτίζεται με ό,τι νέο νέο υπάρχει στην τέχνη, με την queer ματιά και τη φεμινιστική σκέψη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ελένη Βερναδάκη

LIFO Portraits / Ελένη Βερναδάκη: «Όταν τελειώνω μια δουλειά, τελειώνω μ' αυτήν για πάντα»

Η σπουδαία κεραμίστρια υπηρέτησε για δεκαετίες την τέχνη της, εμπνεύστηκε από την παράδοση αλλά και τον μοντερνισμό, και επηρέασε γενικότερα τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρένα Παπασπύρου

LIFO Portraits / Ρένα Παπασπύρου: «Το έργο μου ήταν χειρωνακτικό και πολλοί δεν το αποδέχονταν»

Η καλλιτέχνιδα και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ αμφισβήτησε τους κανόνες των εικαστικών, πειραματίστηκε με τα υλικά και με αυτόν τον τρόπο διένυσε μια σπουδαία πορεία στον χώρο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

3 σχόλια
Στη σχετική λεζάντα έγραψα «ΠΡΕΠΕΙ να είναι η Μάρω Κοντού». Δηλαδή δεν είμαι σίγουρος…Απορώ λοιπόν γιατί μου καταλογίζετε λάθος, όταν κι εσείς δεν είστε σίγουρος/η γράφοντας «δεν ΠΡΕΠΕΙ να είναι»…
αυτη ειναι η ελλαδα του πολιτισμου,η ελλαδα που μας κανει περηφανους,ειμαστε τυχεροι που ειχαμε τον ΜΙΝΩ και τον ΜΑΝΟ ας τους γνωρισουνκαι οι νεοι,εχουν πολλα να μαθουν.