Έπειτα από δεκαετίες σιωπής, σεξουαλικών επιθέσεων, βιασμών, εκβιασμών και εξευτελισμού στον εργασιακό χώρο, οι γυναίκες στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο επιτέλους υψώνουν το ανάστημά τους και καταγγέλλουν ανοιχτά τη σεξουαλική παρενόχληση.
Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα προβλήθηκε εκπομπή με το πώς πρέπει να ντυθεί μια γυναίκα «για συνέντευξη σε δουλειά όπου της αρέσει το αφεντικό». Προφανώς το #metoo εδώ πέρασε και δεν απασχόλησε καθόλου όσους διαμορφώνουν, καλώς ή κακώς, την άποψη μιας μεγάλης μερίδας του κοινού.
Η εκπομπή της πρωινής ζώνης του Epsilon TV «Ψήσε καφέ να στα πω...», με παρουσιάστρια την Κατερίνα Καινούργιου, έχει προσθέσει στη σκαλέτα της μια ενότητα με τίτλο Fashion Blogger of The Year, για την οποία καλεί διάφορες fashion bloggers για να παρουσιάσουν τις ενδυματολογικές τους επιλογές στους τηλεθεατές, ή μάλλον αποκλειστικά στο γυναικείο κοινό, βάσει ενός συγκεκριμένου θέματος και εκείνη που επιλέγεται ως καλύτερη κερδίζει.
Εχθές λοιπόν το θέμα αυτό ήταν η καλύτερη δυνατή αμφίεση για συνέντευξη εργασίας.
Η σχετική ανάρτηση των @fashionbloggeroftheyear στο Instagram
Όμως, όπως φαίνεται από τον τίτλο του θέματος στην οθόνη, το ζητούμενο στη συνέντευξη δεν ήταν να προσληφθείς και να βιοποριστείς, αλλά να βγάλεις γκόμενο. Συγκεκριμένα το «αφεντικό». Και έτσι, για άλλη μία φορά, η ελληνική τηλεόραση αποδεικνύει πως δεν είναι παρά ένα λούμπεν μέσο που αναπαράγει τα χειρότερα στερεότυπα για τις γυναίκες και τη θέση τους στην αγορά εργασίας και την κοινωνία.
Γιατί, απ' ό,τι φαίνεται, ο αρχισυντάκτης της εκπομπής αντιλαμβάνεται την προσπάθεια μιας γυναίκας να βρει δουλειά στην Ελλάδα, με μια οικονομία καθημαγμένη από την κρίση, όπου σε ένα νοικοκυριό κάθε πρόσθετο εισόδημα είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτο, ως αναζήτηση του τέλειου γαμπρού. Και το «αφεντικό» -όχι απλός εργοδότης, μην ξεχνιόμαστε- προφανώς ενσαρκώνει το απόλυτο κελεπούρι.
Για άλλη μία φορά, η ελληνική τηλεόραση αποδεικνύει πως δεν είναι παρά ένα λούμπεν μέσο που αναπαράγει τα χειρότερα στερεότυπα για τις γυναίκες και τη θέση τους στην αγορά εργασίας και την κοινωνία.
Όμως θα ήταν λάθος να ψέξουμε αποκλειστικά τον αρχισυντάκτη για ό,τι προβάλλεται στην οθόνη. Το ακόμα πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως μια νέα, όμορφη γυναίκα, που εργάζεται για τα προς το ζην, όπως η παρουσιάστρια της εκπομπής, προφανώς δεν είχε απολύτως κανένα πρόβλημα να παρουσιάσει πρόσχαρα ένα θέμα μόδας που προσομοιάζει την αναζήτηση εργασίας των γυναικών με το σενάριο των 50 Αποχρώσεων του Γκρι και όλα τα άλλα παρεμφερή Άρλεκιν που βρωμάνε ναφθαλίνη.
Επίσης, είναι εξοργιστικό νέες γυναίκες να δέχονται για λίγους followers και λίγη διασημότητα, ίσως ούτε καν τα περιβόητα 15', που έλεγε ο Άντι Γουόρχολ, να συμμετέχουν σε ένα τέτοιο αηδές πανηγυράκι, τελείως αδιάφορες ως προς το πόσο προσβλητικό είναι για το φύλο τους.
Η σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας τρέφεται ακριβώς από αυτό το μιντιακό pop culture ξέπλυμα συμπεριφορών και εναλλακτικά ο τίτλος του θέματος αυτού θα μπορούσε να είναι «Πώς να ντυθείτε για να σας παρενοχλήσουν σεξουαλικά στη δουλειά».
Τέτοιου είδους δήθεν χαριτωμένες προσεγγίσεις μετατρέπουν στη συνείδηση όλων τις γυναίκες σε περιστασιακούς εργαζόμενους, χομπίστες που απασχολούνται μέχρι να βρεθεί ο πρίγκιπας με τον εταιρικό λογαριασμό εξόδων και να καταφέρουν να γείρουν ανάλαφρα το κεφαλάκι τους στον στιβαρό του ώμο.
Αν λοιπόν είσαι άνδρας σε θέση ισχύος στον εργασιακό χώρο και κάποια σου γυαλίσει, νομιμοποιείσαι να πιστεύεις πως, άμα της την πέσεις, θα της κάνεις και χάρη. Γιατί έτσι θα της προσφέρεις την πιθανότητα να πραγματοποιήσει το όνειρό της, δηλαδή να εγκαταλείψει τον σκληρό και ανταγωνιστικό κόσμο της εργασίας και να γυρίσει στην κουζίνα της.
Προφανώς και οι νοοτροπίες αυτές είναι θεμελιωμένες βαθιά στη συνείδηση των ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, όπως αποδεικνύεται από το πρόσφατο τεράστιο κύμα εξομολογήσεων διασήμων αλλά και ασήμων γυναικών, κυρίως μέσω του κινήματος #metoo μετά το σκάνδαλο του Χάρβεϊ Γουάνστιν.
Προφανώς και ο ακτιβισμός των φεμινιστριών, όψιμων και παλαίμαχων, δεν είναι δυνατόν να ξεριζώσει μέσα σε τόσο λίγο χρόνο πεποιθήσεις που βολεύουν όσους θεωρούν πως η γυναίκα, ως κόρη, σύντροφος, υπάλληλος ή συνάδελφος, είναι υποδεέστερη ή κτήμα τους.
Αλλά τουλάχιστον ας αποφύγουμε να κάνουμε εμείς οι ίδιες εύκολη λεία τις γυναίκες που ψάχνουν για δουλειά. Θα ήταν μια καλή αρχή αυτό, κορίτσια.
