Απέσπασε την πρώτη θέση για το «Καλύτερο πρώτο έργο νέου αρχιτέκτονα» στα βραβεία Δομές 2017 και συνεχίζει να ξεχωρίζει εκτός συνόρων με μια υποψηφιότητα για Architizer A+ Award (Νέα Υόρκη) στην κατηγορία Αρχιτεκτονική και Φως.
Το ιδιαίτερο αυτό πρότζεκτ δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με πελώριους όγκους, ακραίο design και τολμηρή δομή, αλλά με την απλότητά του και το πόσο έντονα θυμίζει ελληνικό καλοκαίρι.
Η μικρή θερινή κατοικία, βρίσκεται στον Άγιο Νικόλαο της Σιθωνίας Χαλκιδικής και σχεδιάστηκε από την αρχιτέκτονα Εύα Σοπέογλου. Περιτριγυρισμένη από ελαιόδεντρα, αντλεί έμπνευση από το φύλλωμά τους, χρησιμοποιεί το εκθαμβωτικό ελληνικό φως και μεταμορφώνεται σε ένα μικρό ησυχαστήριο με θέα προς τη θάλασσα και το Άγιο Όρος.
«Πηγή έμπνευσης είναι κατ' ουσία το ίδιο το τοπίο, ως προς τα χρώματα και τις υφές που επιλέχθηκαν. Για να το διατυπώσω αλλιώς, στο σχεδιασμό υπάρχει συνειδητά απουσία αναφορών σε συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό στιλ, δηλ. στο 'λευκό' των νησιωτικών κτιρίων και των σύγχρονων ελληνικών παραθεριστικών κατοικιών, αλλά και στο 'λευκό' του μοντέρνου κινήματος που κυριαρχεί στις πόλεις. Η κατοικία αυτή προσφέρει την απόδραση από την πόλη και τα κτίρια της, και έτσι πιστεύω ότι έχει πετύχει το σκοπό της μέσα από τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν και την οργάνωση των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Έχει δε συγκριθεί με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της ελληνικής υπαίθρου, που δεν θεωρώ αρνητικό σχόλιο, κάθε άλλο», αναφέρει η Εύα Σοπέογλου που υπογράφει το σχεδιασμό του έργου.
«Η αρχιτεκτονική που σχεδιάζω έχει πάντα μια οικολογική θεώρηση. Με ενδιαφέρει να μελετώ πως οι άνθρωποι κατοικούν στα κτίρια, πως τα βιώνουν και πως τα χαίρονται. Στην αρχιτεκτονική η απόλαυση του περιβάλλοντος, είτε κτισμένου είτε φυσικού είναι στενά συνδεδεμένη με την αίσθηση της άνεσης, μια έννοια που αυτή τη στιγμή μελετώ στο διδακτορικό μου. Προσπαθώ οι επεμβάσεις μου στο τοπίο να είναι αναστρέψιμες, αλλά την ίδια στιγμή να αλλάζουν προς το καλύτερο τον χώρο. Στην θερινή κατοικία μεγάλο ρόλο παίζει ο προσανατολισμός της μικρής κάτοψης έτσι ώστε να προσφέρει αερισμό και προστασία από τον ήλιο. Την ίδια στιγμή, το φως δημιουργεί δραματικές σκιάσεις που ενισχύουν την εμπειρία του ελάχιστου εσωτερικού χώρου» μας λέει η αρχιτεκτόνισσα.
«Η τιμή που μου ζητήθηκε να περιλάβω στην περιγραφή του έργου για τον διαγωνισμό Δομές, και που στη συνέχεια δημοσιεύτηκε, δηλ. 50.000 ευρώ, είναι κατ' εκτίμηση, και περιλαμβάνει το σύνολο της μελέτης, τις εργασίες στο οικόπεδο, την επίβλεψη, τις δοκιμές και την κατασκευή. Ως νέος αρχιτέκτονας δουλεύω με περιορισμένα μέσα, έτσι η τιμή που υπολόγισα ήθελα να αντικατοπτρίζει την πολύ προσωπική εργασία που είναι συνήθως χωρίς αμοιβή. Επίσης, δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως τιμή αγοράς προκατασκευασμένης κατοικίας, ούτε τιμή ανά τετραγωνικό τυπικής κατασκευής. Η κατασκευή είναι μια πειραματική πρωτότυπη κατασκευή, ενώ μια αντίστοιχη αναπαραγωγή της ενδεχομένως να έχει χαμηλότερο κοστολόγιο, αν και δεν έχει σχεδιαστεί με αυτή την προοπτική», αναφέρει εξηγώντας το ποσό που απαιτήθηκε για τη δημιουργία του σπιτιού .
Οι επιθυμίες των πελατών για αυτή την μικρή θερινή κατοικία στη Σιθωνία Χαλκιδικής ήταν να δημιουργηθεί ένα σπίτι διακοπών με χαμηλές απαιτήσεις για συντήρηση σε ένα οικόπεδο με ελαιώνα.
Στο σχεδιασμό και την κατασκευή χρησιμοποιήθηκε ψηφιακή τεχνολογία αιχμής CAD/CAM με πρωτοποριακό τρόπο. Τα στοιχεία της κατασκευής είναι προκατασκευασμένα, παρόλα αυτά, στο σχεδιασμό του κτίσματος λήφθηκαν σε μεγάλο βαθμό υπόψη η θέση του ηλίου για τη σκίαση των χώρων και την θέα. Η κάτοψη διαστάσεων 3μ επί 7μ αναπτύσσεται στον άξονα ανατολής – δύσης και υποδιαιρείται σε μικρότερους χώρους. Ένας κεντρικός διάδρομος ενώνει τους χώρους ενώ ευθυγραμμίζεται με τα ελαιόδεντρα, τα οποία έτσι αποτελούν μέρος της οργάνωσης της κάτοψης.
Το εξωτερικό περίβλημα αποτελείται από ελαφριά μεταλλική επιφάνεια που τυλίγεται και είναι κινητή, ώστε να προσφέρει μεταβλητότητα. Ο σχεδιασμός του περιβλήματος με το διάτρητο σχέδιο που θυμίζει ύφασμα εμπνεύστηκε από τη φυλλωσιά και τη σκιά των ελαιόδεντρων. Με την κίνηση του ηλίου κατά τη διάρκεια της ημέρας οι εσωτερικοί χώροι γεμίζουν με εναλλασσόμενες σκιάσεις.
Το έργο έλαβε το βραβείο 2016 Surface Design Award (Λονδίνο) στην κατηγορία Φως & Εξωτερική Επιφάνεια, ενώ ήταν προτεινόμενο και στην κατηγορία Εξωτερικής Επιφάνειας Κατοικίας. Στα Βραβεία Δομές 2017 (Αθήνα) βραβεύτηκε ως το Καλύτερο πρώτο έργο νέου αρχιτέκτονα 2012-2016, ενώ έχει αποσπάσει το βραβείο 2017 Architizer A+ Award (Νέα Υόρκη) στην κατηγορία Αρχιτεκτονική και Φως.
Η Εύα Σοπέογλου είναι αρχιτέκτονας, απόφοιτος του ΑΠΘ με μεταπτυχιακές σπουδές στο University of Pennsylvania, USA. Έχει επαγγελματική εμπειρία σε αρχιτεκτονικά γραφεία της Νέας Υόρκης, όπου υπήρξε μέλος της σχεδιαστικής ομάδας του Μουσείου της Ακρόπολης στο γραφείο Bernard Tschumi Architects. Από το 2009 ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, όπου διδάσκει σε σχολές αρχιτεκτονικής ενώ παράλληλα ολοκληρώνει διδακτορικές σπουδές PhD Architectural Design στη σχολή The Bartlett School of Architecture UCL. Το επαγγελματικό και ερευνητικό της έργο έχει αναγνωριστεί με διεθνή βραβεία (Δομές 2017, Architizer 2017) και υποτροφίες. Ασχολείται με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό σε πολλαπλές κλίμακες, πάντα με μια οικολογική, τεχνολογική η κοινωνική προσέγγιση.
Αρχιτεκτονική μελέτη: Εύα Σοπέογλου
Μεταλλική κατασκευή: METALSO
