Τον άκουσαν αλλά δεν τον είδαν

Τον άκουσαν αλλά δεν τον είδαν Facebook Twitter
1

           

   Οτι ο Κιθ Τζάρετ είναι ολίγον δύστροπος, το ξέρουμε. Και καθόλου δεν μας πειράζει καθώς το καλλιτεχνικό του μέγεθος σκεπάζει όλα τα άλλα. Στην Ιταλία, όμως, φαίνεται πως δεν είναι τόσο ανεκτικοί. Ο σπουδαίος τζαζίστας έπαιζε προχθές στο Santa Giuliana, καλεσμένος του Φεστιβάλ Τζαζ της Ούμπρια που πραγματοποιείται στην Περούτζια της Ιταλίας. Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή ζήτησε από τους ιθύνοντες της διοργάνωσης να κλείσουν όλα τα φώτα. Ηθελε να παίξει στο σκοτάδι. Οι επικεφαλείς του φεστιβάλ στην αρχή δίστασαν αλλά επειδή το ύφος του δεν σήκωνε συζητήσεις ακολούθησαν τις προσταγές του.

   Οι θεατές που δεν είχαν ακόμα βρει τις θέσεις του καθόλου ρομαντική δεν βρήκαν την πρωτοβουλία του καλλιτέχνη καθώς αδυνατούσαν να βρουν τις θέσεις τους. Κι εκεί άρχισαν τα παρατράγουδα. Πολλοί μάλιστα διαμαρτυρήθηκαν λέγοντας πως δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζονται με αυτόν τον τρόπο όταν έχουν έρθει από την άλλη γωνιά της χώρας για να δουν τον Τζάρετ. Κι όταν έχουν πληρώσει για μια θέση στις πρώτες σειρές 120 ευρώ.

   Ο εκνευρισμός μεταφέρθηκε στη σκηνή, ο Τζάρετ αποχώρισε για λίγο λέγοντας "See you later" αλλά τελικά επέστρεψε, οι μισοί θεατές νόμιζαν ότι το σκοτάδι οφείλεται σε τεχνικό πρόβλημα που δεν λύνεται, οι διοργανωτές ήταν σε αναμμένα κάρβουνα. Ωραία ατμόσφαιρα.

 Αναζητώντας την εξήγηση για την απόλυτη στάση του Τζάρετ θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω στο 2007. Καλεσμένος και τότε του ιταλικού φεστιβάλ ο πιανίστας που -ως γνωστόν- μισεί θανάσιμα τις φωτογραφίες 

ανέβηκε στη σκηνή και είδε εκατοντάδες από κάτω να τον φωτογραφίζουν. Εξοργισμένος άρπαξε το μικρόφωνο και πολύ ξεκάθαρα είπε: "Κλείστε στις γαμημήνες μηχανές σας. Αν ξαναδώ φως διατηρώ το δικαίωμα να διακόψω την συναυλία".

  Αν καταλάβατε τους τα είχε φυλαγμένα. Και κάπως έτσι  αρχίζει να εξηγείται το σκοτάδι...

Μουσική
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στην ουτοπία του WHOLE, του πιο ελεύθερου φεστιβάλ της εποχής μας

Μουσική / Στην ουτοπία του WHOLE, του πιο ελεύθερου φεστιβάλ της εποχής μας

Στη Ferropolis της Γερμανίας, κάθε καλοκαίρι δημιουργείται ένας χώρος ελευθερίας, όπου οι ταυτότητες μπορούν να υπάρξουν χωρίς περιορισμούς και η ηλεκτρονική μουσική αναδεικνύεται σε μια κοινή γλώσσα έκφρασης.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
5 τραγούδια που πριν από 20 χρόνια δεν θα έπαιζαν στο ραδιόφωνο

Nothing Days / 5 τραγούδια που πριν από 20 χρόνια δεν θα έπαιζαν στο ραδιόφωνο

Από το απαγορευμένο «Relax» και το «Erotica» μέχρι το «Rush» και το «Montero», η ποπ μουσική υπήρξε διαχρονικά πεδίο σύγκρουσης γύρω από το σεξ, την επιθυμία και την queer ορατότητα. Η διαφορά είναι ότι σήμερα οι ΛΟΑΤΚΙ+ καλλιτέχνες δεν χρειάζεται πλέον να μιλούν με υπαινιγμούς. Το κάνουν ανοιχτά, συχνά με χιούμορ, αυτοπεποίθηση και χωρίς καμία διάθεση να απολογηθούν.
M. HULOT
Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Μουσική / Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Το «Confessions II» δεν προσπαθεί να επαναλάβει έναν θρίαμβο του παρελθόντος. Χρησιμοποιεί τη γλώσσα των χορευτικών υβριδίων και της προσωπικής μνήμης για να μιλήσει για την απώλεια, την οικογένεια, την επιμονή και τη χαρά του να συνεχίζεις να χορεύεις όταν όλα γύρω σου αλλάζουν.
M. HULOT
Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Αποκλειστική Συνέντευξη / Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Οι Florence + The Machine επιστρέφουν στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου και η σπουδαία Βρετανή μουσικός μιλά στη LiFO για τη σχέση της με τον μύθο και την ιστορία, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τέχνη της.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ

σχόλια

1 σχόλια
"However, Jarrett is notoriously intolerant of audience noise, including coughing and other involuntary sounds, especially during solo improvised performances. He feels that extraneous noise affects his musical inspiration, and distracts from the purity of the sound. As a result, cough drops are routinely supplied to Jarrett's audiences in cold weather, and he has even been known to stop playing and lead the crowd in a group cough". Ναι, έχει μεγάλο ταλέντο κι είναι ιδαίτερη προσωπικότητα. Άμα όμως δεν θελει να βλέπει άνθρωπο, γιατί στην ευχή κάνει συναυλίες; Κι αυτός στην τελική όταν παράγει φυσικούς ήχους κατά την διάρκεια των συναυλιών του λες και πάσχει από σύνδρομο tourettes, δεν κάνει θόρυβο;