Η δυτική Ισλανδία περίμενε εβδομήντα δύο χρόνια για να ξαναζήσει ολική έκλειψη ηλίου. Στο Víðistaðatún του Hafnarfjörður, αυτή η αναμονή δεν έμεινε μόνο στον ουρανό. Πήρε τη μορφή ενός υπαίθριου φεστιβάλ που είχε στήσει η Björk γύρω από το Echolalia, την έκθεσή της στην Εθνική Πινακοθήκη της Ισλανδίας, τα 40 χρόνια της Smekkleysa και το σπάνιο σκοτάδι που για λίγο πέρασε πάνω από τη χώρα.
Ο ήλιος δεν φάνηκε καθαρά πάνω από το πάρκο. Τον είχαν κρύψει τα σύννεφα. Όμως το σκοτάδι της ολικότητας έγινε αισθητό μέσα στο πλήθος, κοντά στη σκηνή, όπου χιλιάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί με ειδικά γυαλιά, μουσική και το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό. Το RÚV, που βρέθηκε ανάμεσα στους θεατές του Echolalia, μετέδωσε πως η στιγμή βιώθηκε εκεί, μπροστά στη σκηνή και πως, αμέσως μόλις το φως επέστρεψε, η Björk ανέβηκε για το δικό της set μέσα σε ενθουσιασμό.
Η Björk έκανε εντυπωσιακή είσοδο στο Hafnarfjörður ενώ το DV κατέγραψε και το τοπικό αποτύπωμα του event γύρω από το πάρκο: πολλοί διασκέδασαν στο φεστιβάλ, αλλά κάποιοι κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν ότι ο ήχος και οι κλειστοί δρόμοι τούς στέρησαν τη σιωπή της έκλειψης. Ακόμη κι αυτή η αντίδραση δείχνει την ένταση της στιγμής: ένα φαινόμενο που πολλοί περίμεναν ως απόλυτη παύση έγινε, μέσα από την Björk, δημόσιο ηλεκτρονικό τελετουργικό.
Η Björk δεν πρόσθεσε απλώς ένα DJ set σε μια ημέρα αστρονομικού ενδιαφέροντος· πήρε την ολική έκλειψη και την έκανε δικό της πολιτισμικό γεγονός. Συνέδεσε την έκθεσή της, την επέτειο της Smekkleysa, την ισλανδική ηλεκτρονική σκηνή και την παράδοση των Mánakvöld, των βραδιών χορού που οργανώνει εδώ και χρόνια κάτω από την πανσέληνο, και τα μετέφερε όλα σε μια ολοήμερη γιορτή για το λεπτό που θα σκοτείνιαζε ο ήλιος.
Στο πρόγραμμα ήταν η ίδια η Björk, η Arca, η Ronja και οι Sideproject. Στο δεκάωρο φεστιβάλ είχαν κρατηθεί δύο λεπτά για την ολικότητα, ενώ οι διοργανωτές είχαν υπολογίσει ότι στο Víðistaðatún η πλήρης κάλυψη του ήλιου θα διαρκούσε 1 λεπτό και 4 δευτερόλεπτα. Κάθε εισιτήριο περιλάμβανε πρόσβαση στην έκθεση Echolalia και εγκεκριμένα γυαλιά για την παρατήρηση της έκλειψης.
Οι 7.000 θέσεις είχαν εξαντληθεί πριν από το event, με τον δήμο του Hafnarfjörður να αναφέρει ότι περίπου το 80% των επισκεπτών ερχόταν από το εξωτερικό. Η ίδια η έκθεση της Björk στην Εθνική Πινακοθήκη παρουσιάζει σε μεγάλη κλίμακα τα «Ancestress» και «Sorrowful Soil», δύο έργα αφιερωμένα στη μητέρα της, μαζί με νέο υλικό από επόμενο άλμπουμ της. Έτσι, το Echolalia δεν έμεινε ένα ακόμη live σε ανοιχτό χώρο: έγινε η προέκταση μιας εικαστικής και μουσικής αφήγησης μέσα σε μια πραγματική αστρονομική στιγμή.
Η έκλειψη της 12ης Αυγούστου τράβηξε εκατομμύρια ανθρώπους σε σημεία παρατήρησης σε όλη την Ευρώπη, από την Ισλανδία και τη Γροιλανδία μέχρι την Ισπανία και την Πορτογαλία. Στα δυτικά της Ισλανδίας, 31 κρουαζιερόπλοια είχαν φτάσει για να προλάβουν το φαινόμενο.
Στο Hafnarfjörður, όμως, η στιγμή απέκτησε τη δική της εικόνα: σύννεφα, σκοτάδι, ηλεκτρονικός ήχος, χιλιάδες σώματα σε ένα πάρκο και μια σκηνή που άναψε μόλις γύρισε το φως.
Με στοιχεία από The Guardian, RÚV, mbl.is, DV, Tix, Hafnarfjörður, National Gallery of Iceland.
