Σε μια εποχή όπου το gay sex μπορεί να γίνει mainstream σειρά, φαντασίωση και pop προϊόν, αλλά εξακολουθεί να κόβεται ή να εξαφανίζεται από τα social media, οι Slava Mogutin και Oli Raptor αποφάσισαν να το βγάλουν από τα community guidelines και να το κάνουν zine. Το «Flip Flop», η νέα κοινή τους έκδοση, κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Bona Varda και στήνεται απέναντι στη λογοκρισία των ψηφιακών πλατφορμών πάνω στη σεξουαλική queer εικόνα.
Οι δύο φωτογράφοι κινούνται σε ένα πεδίο που γνωρίζουν καλά: ανδρικά σώματα, δημόσια επιθυμία, cruising χώροι, γυμνό, οικειότητα και εικόνες που αρνούνται να γίνουν «ασφαλείς» για τον αλγόριθμο. Ο Mogutin, που έχει ζήσει την πολιτική και καλλιτεχνική λογοκρισία από τη Ρωσία μέχρι τις ΗΠΑ, απορρίπτει ακόμη και τον όρο «ερωτικός καλλιτέχνης». Προτιμά, όπως λέει, να τον αποκαλούν πορνογράφο.
Το zine γεννήθηκε από την κοινή κούραση των δύο καλλιτεχνών με τους ασαφείς κανόνες των platforms. Μια εικόνα μπορεί να κατέβει για μια υποψία τριχοφυΐας, για ένα κομμάτι γυμνού ή για κάτι που κανείς δεν ξέρει ακριβώς πώς παραβιάζει τους κανόνες. Ο Raptor έχει δει δεκάδες φωτογραφίες του να επισημαίνονται και, παρότι αρκετές εγκρίθηκαν ξανά μετά από έλεγχο, λέει ότι παραμένει shadow-banned.
Το «Flip Flop» δεν προσπαθεί να παρακάμψει ευγενικά αυτό το σύστημα. Το αγνοεί. Στις σελίδες του μπαίνουν φωτογραφίες, κολάζ, παλιά gay περιοδικά, αυτοκόλλητα, θραύσματα κειμένου και αναφορές από το «Caravaggio» του Derek Jarman μέχρι τη vintage πορνογραφική κουλτούρα. Η μορφή του έχει κάτι από παιχνίδι, ημερολόγιο, αρχείο και βρόμικο εικονοστάσι: εικόνες που δεν ζητούν άδεια για να υπάρξουν.
Μεγάλο μέρος της δουλειάς αφορά τη σεξουαλικότητα έξω από τον ιδιωτικό χώρο. Ο Raptor φωτογράφισε σε σημεία όπως το Hackney Marshes και το Hampstead Heath στο Λονδίνο, καθώς και στο Parc des Buttes-Chaumont στο Παρίσι. Ο Mogutin κινήθηκε από το Runyon Canyon στο Λος Άντζελες και τη Marshall’s Beach στο Σαν Φρανσίσκο μέχρι το Βερολίνο και την Πόλη του Μεξικού. Το αποτέλεσμα δεν μοιάζει με κλειστό bedroom diary, αλλά με γεωγραφία queer επαφής: σώματα έξω, στο φως, στα πάρκα, στους βράχους, σε τόπους όπου η επιθυμία έμαθε να συναντιέται πριν γίνει app.
Το «Flip Flop» δεν ζητά να κάνει το gay sex πιο ευπρεπές για να χωρέσει στα social. Το αφήνει άσεμνο, αστείο, ωμό, τρυφερό, πρόχειρο, όμορφο — όπως κυκλοφορούσε πάντα στα zines, στα παλιά gay περιοδικά, στα cruising σημεία και στα σώματα που δεν περίμεναν άδεια για να φανούν. Δεν ντύνει τα σώματα με καλλιτεχνική δικαιολογία για να περάσουν. Τα αφήνει να θέλουν, να φαίνονται, να είναι σεξουαλικά.
Γι’ αυτό και δεν είναι απλώς ακόμη ένα queer art zine. Είναι μια μικρή χειρονομία αντίστασης απέναντι σε ένα ψηφιακό περιβάλλον που μιλά διαρκώς για κοινότητα, αλλά τιμωρεί τις εικόνες με τις οποίες πολλές queer κοινότητες αναγνώρισαν ιστορικά τον εαυτό τους: πορνό, fanzines, cruising φωτογραφίες, αυτοσχέδια αρχεία, σώματα που δεν χωράνε σε καθαρές κατηγορίες.
Η απάντηση των Mogutin και Raptor δεν έχει νοσταλγία, έχει ένταση. Το «Flip Flop» δεν επιστρέφει απλώς στην εποχή πριν από το Instagram. Παίρνει την παλιά queer πορνογραφική μνήμη και τη βάζει απέναντι στον σημερινό εταιρικό καθωσπρεπισμό των platforms. Εκεί όπου ο αλγόριθμος βλέπει παραβίαση, οι δύο φωτογράφοι βλέπουν σώμα, επιθυμία και κοινότητα.
Με στοιχεία από Dazed, Bona Varda
