Μια μικρή αλλαγή στον τρόπο που περπατά κάποιος ίσως μπορεί να μειώσει σημαντικά τον πόνο από οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο, και, μάλιστα, χωρίς φάρμακα, επεμβάσεις ή ειδικές συσκευές.
Σύμφωνα με νέα κοινή έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα, το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το Στάνφορντ, μια εξατομικευμένη αλλαγή στη γωνία του πέλματος κατά το περπάτημα βοήθησε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα να μειώσουν τον πόνο τους σε επίπεδα αντίστοιχα με κοινά παυσίπονα.
Παράλληλα, οι μαγνητικές τομογραφίες έδειξαν ότι η φθορά του χόνδρου στο γόνατο επιβραδύνθηκε σε όσους ακολούθησαν τη νέα μέθοδο.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Rheumatology.
Οστεοαρθρίτιδα: Η μικρή αλλαγή στο περπάτημα
Αξίζει να αναφερθεί ότι η οστεοαρθρίτιδα είναι μία από τις βασικές αιτίες αναπηρίας στους ενήλικες και προκαλεί σταδιακή φθορά του χόνδρου που προστατεύει τις αρθρώσεις.
Σήμερα οι περισσότερες θεραπείες για την οστεοαρθρίτιδα, επικεντρώνονται στη διαχείριση του πόνου, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις επιλέγεται η αντικατάσταση άρθρωσης. Οι ερευνητές, στην παρούσα μελέτη, δοκίμασαν κάτι διαφορετικό για να καταλήξουν σε ασφαλή συμπεράσματα. Συγκεκριμένα, εκπαίδευσαν ασθενείς ώστε να αλλάξουν ελαφρώς τον τρόπο που πατούν το πόδι τους όταν περπατούν.
Για κάποιους η λύση ήταν να στρέφουν ελαφρά τα δάχτυλα προς τα μέσα, ενώ για άλλους προς τα έξω. Η σωστή γωνία διέφερε από άνθρωπο σε άνθρωπο. «Γνωρίζουμε εδώ και χρόνια ότι τα μεγαλύτερα φορτία στο γόνατο επιταχύνουν την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας και ότι η αλλαγή της γωνίας του πέλματος μπορεί να μειώσει αυτή την πίεση», εξήγησε ο μηχανολόγος μηχανικός Scott Uhlrich.
Τι έδειξε η έρευνα για την οστεοαρθρίτιδα
Στη μελέτη συμμετείχαν 68 άνθρωποι με ήπια έως μέτρια οστεοαρθρίτιδα στο εσωτερικό μέρος του γονάτου. Αρχικά, υποβλήθηκαν σε μαγνητικές τομογραφίες και περπάτησαν πάνω σε ειδικό διάδρομο με αισθητήρες πίεσης και κάμερες καταγραφής κίνησης.
Με βάση τα δεδομένα, οι επιστήμονες αποφάσιζαν ποια αλλαγή στον τρόπο βαδίσματος ήταν καταλληλότερη για κάθε συμμετέχοντα. Στη συνέχεια, οι μισοί ακολούθησαν το πραγματικό πρόγραμμα επανεκπαίδευσης βάδισης, ενώ οι υπόλοιποι έλαβαν παρέμβαση σε μορφή placebo.
Οι συμμετέχοντες εκπαιδεύτηκαν για έξι εβδομάδες χρησιμοποιώντας ειδική συσκευή που δονείτο όταν το πόδι δεν βρισκόταν στη σωστή θέση. Μετά το τέλος της εκπαίδευσης, τους ζητήθηκε να εξασκούνται καθημερινά για τουλάχιστον 20 λεπτά, ώστε η νέα κίνηση να γίνει φυσική συνήθεια.
Έναν χρόνο αργότερα, οι ασθενείς που ακολούθησαν τη σωστή παρέμβαση ανέφεραν αισθητά μικρότερο πόνο.
«Η μείωση του πόνου ήταν κάπου ανάμεσα σε αυτό που θα περίμενε κανείς από ένα κοινό φάρμακο, όπως η ιβουπροφαίνη, και από ένα ισχυρό ναρκωτικό παυσίπονο», ανέφερε ο Scott Uhlrich.
Οι εξετάσεις MRI έδειξαν επίσης πιο αργή επιδείνωση δεικτών υγείας του χόνδρου. Ωστόσο, οι επιστήμονες συνιστούν σε όσους ενδιαφέρονται να μην το δοκιμάσουν μόνοι τους.
Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν πρόκειται για μια γενική συμβουλή τύπου «στρέψτε τα πόδια προς τα μέσα ή προς τα έξω». Η σωστή προσαρμογή είναι εξατομικευμένη και απαιτεί αναλυτική αξιολόγηση. Σε ορισμένους ανθρώπους, η λανθασμένη αλλαγή θα μπορούσε ακόμη και να αυξήσει την πίεση στο γόνατο.
Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι στο μέλλον η τεχνική θα μπορεί να εφαρμόζεται πιο εύκολα μέσω φυσικοθεραπείας και «έξυπνων» αισθητήρων ή παπουτσιών.
Με πληροφορίες από πανεπιστήμιο της Γιούτα, Νέας Υόρκης, Στάνφορντ
