Όταν ο Νάιτζελ Φάρατζ είπε αυτή την εβδομάδα σε μια δημοσιογράφο ότι θα έπρεπε να «γράψει κάποια ανόητη ιστορία... και δεν θα ασχοληθούμε να τη διαβάσουμε», προκάλεσε μια άμεση – και διχασμένη – αντίδραση.
Για μερικούς ήταν ένα «μάθημα» για το πώς να αντιμετωπίζεις τα mainstream μέσα ενημέρωσης, αλλά για άλλους ήταν «αγενές, περιφρονητικό, μισογυνιστικό, αλαζονικό».
Η συμπεριφορά του Φάρατζ απέναντι στην Άννα Γκρος των Financial Times προκάλεσε ανησυχία και οργή μεταξύ των δημοσιογράφων από όλο το πολιτικό φάσμα.
Καθώς ο ηγέτης του Reform UK έφευγε από την εκδήλωση, ένας πολιτικός ρεπόρτερ της Guardian του είπε ότι ήταν αγενής και ότι είχε αναστατώσει τη δημοσιογράφο. «Ωραία», απάντησε ο Φάρατζ.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Φάρατζ κατηγορείται για τέτοιου είδους συμπεριφορές απέναντι σε γυναίκες δημοσιογράφους. Όταν η πρώην παρουσιάστρια του BBC Radio 4 Today, Μισάλ Χουσέιν, τον ρώτησε για τις πιθανές συνέπειες της κατάρριψης ρωσικών αεροσκαφών τον περασμένο Οκτώβριο, ο Φάρατζ απάντησε: «Άκου, γλυκιά μου, προσπαθείς πολύ σκληρά». Ένα μήνα αργότερα, κατηγόρησε την Καμίλα Τομίνι της Telegraph ότι έπαιζε ένα «ανόητο παιχνιδάκι» όταν τον ρώτησε ποιος θα ήταν ο υπουργός οικονομικών του.
Μέσα σε έναν πολυάσχολο κύκλο ειδήσεων, η πιο πρόσφατη συμπεριφορά του θα μπορούσε εύκολα να ξεχαστεί. Ωστόσο, σε μια εβδομάδα κατά την οποία ο Φάρατζ προσέλαβε έναν σκληροπυρηνικό θεολόγο κατά των αμβλώσεων ως επικεφαλής πολιτικής του και υποσχέθηκε να καταργήσει τον Νόμο περί Ισότητας την πρώτη μέρα της κυβέρνησης του κόμματός του, προέκυψε το ερώτημα: έχει το Reform UK, και ειδικότερα ο ηγέτης του, πρόβλημα με τις γυναίκες;
Οι τακτικές του Φάρατζ
Η Τζέιν Μάρτινσον, πρώην πρόεδρος της οργάνωσης Women in Journalism, δήλωσε ότι οι διαμάχες με τις γυναίκες δημοσιογράφους ήταν ένα σαφές παράδειγμα της επιρροής του Ντόναλντ Τραμπ.
«Ο Νάιτζελ Φάρατζ προσφέρει στο βρετανικό λαό ένα συμπεριφορικό στυλ που μοιάζει με τον Τραμπ, πατρονάρει μια σεβαστή δημοσιογράφο και εφημερίδα επειδή διαφωνεί με την κριτική της», είπε. «Πρόκειται για την παραβίαση του δικαιώματος του κοινού να γνωρίζει και την προσπάθεια ελέγχου του μηνύματός σου, στρέφοντας την προσοχή στον αγγελιοφόρο, ειδικά αν πρόκειται για «ανόητες» γυναίκες».
Οι ακτιβιστές για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα και την ισότητα αντέδρασαν με φρίκη όταν ο Φάρατζ προσέλαβε τον Τζέιμς Ορ, έναν δεξιό θεολόγο που αντιτίθεται στην άμβλωση ακόμη και σε περιπτώσεις βιασμού, αιμομιξίας ή σοβαρού κινδύνου για την υγεία, για να αντικαταστήσει τον Ζία Γιουσούφ ως επικεφαλής της πολιτικής του.
Ο Κέρι Άμπελ, πρόεδρος της οργάνωσης Abortion Rights, δήλωσε ότι ήταν «μια ανησυχητική στιγμή για τη Βρετανία» και κατηγόρησε τον Φάρατζ ότι «δανείζεται τακτικές από τους πολιτισμικούς πολέμους της Αμερικής», ειδικά σε σχέση με την ιδεολογία κατά των αμβλώσεων.
Η πρόσληψη έγινε λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα μετά την κατηγορία του Ματ Γκούντγουϊν, υποψηφίου του Reform UK στις αναπληρωματικές εκλογές του Gorton και Denton, ότι επιθυμούσε ένα «μέλλον όπως στο Handmaid’s Tale», αφού αποκαλύφθηκε από βίντεο στο YouTube ότι είχε ζητήσει να υποβληθούν «νεαρά κορίτσια και γυναίκες» σε έλεγχο «βιολογικής πραγματικότητας».
Για την Χέετζουνγκ Τσανγκ, διευθύντρια του King’s Global Institute for Women’s Leadership, η ρητορική του Φάρατζ σχετικά με τις γυναίκες – και η μεταχείρισή τους – αποτελεί μέρος μιας ανησυχητικής τάσης που θέτει σε κίνδυνο τη συζήτηση για την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των γυναικών.
«Φαίνεται σαν μια συνεπής και σκόπιμη τακτική», είπε. «Δεν νομίζω ότι είναι ένας παλιομοδίτης με αμφισβητήσιμες απόψεις, αλλά ότι θέλει να αποσπάσει την προσοχή των ανθρώπων, ώστε να πιστέψουν ότι τα προβλήματά τους οφείλονται στις γυναίκες, στις πολιτικές ισότητας και πολυμορφίας ή στους μετανάστες. Όπως ο Τραμπ στην Αμερική, αλλάζει το πεδίο της συζήτησης, και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο».
Πολιτική που «προκαλεί οργή»
Υπάρχουν ενδείξεις ότι το Εργατικό Κόμμα και άλλοι αριστεροί είναι διατεθειμένοι να αντιμετωπίσουν τον Φάρατζ σε αυτό το πεδίο μάχης. Την Πέμπτη, ο Κιρ Στάρμερ δήλωσε ότι τα σχέδια για την κατάργηση του Νόμου για την Ισότητα, ο οποίος παρέχει στις γυναίκες επιπλέον προστασία στον χώρο εργασίας, ήταν «σοκαριστικά» και αντιβρετανικά, υποστηρίζοντας ότι το κόμμα Reform ήθελε να στείλει τις γυναίκες πίσω στα «παλιά χρόνια».
Η Στέλα Κρίσι, βουλευτής του Εργατικού Κόμματος για το Walthamstow, χαρακτήρισε την επίθεση κατά της νομοθεσίας του 2010 ως «υπολογισμένη, προμελετημένη, πολιτική που προκαλεί οργή» και κακή οικονομική πολιτική. «Ο Νόμος για την Ισότητα προσφέρει στην αγορά εργασίας περισσότερο ταλέντο, κάτι που είναι καλό για την παραγωγικότητα και την ανάπτυξη», είπε.
Ο Πολ Νόβακ, γενικός γραμματέας του Συνεδρίου Συνδικάτων, κάλεσε σε ενωμένο μέτωπο ενάντια στο «άσχημο ρεύμα μισογυνισμού» που διατρέχει το Reform UK. Ο Φάρατζ αποτελεί επίσης πολιτικό κίνδυνο, είπε, σημειώνοντας ότι «το Reform έχει ήδη πρόβλημα με τις γυναίκες ψηφοφόρους».
Ενώ είναι αλήθεια ότι οι ψηφοφόροι του Reform είναι σε μεγάλο βαθμό άνδρες, έχει σημειωθεί μια μεταβολή. Στις τελευταίες εκλογές, το 61% των ψηφοφόρων που ψήφισαν το Reform UK ήταν άνδρες, αλλά σύμφωνα με δημοσκόπηση της More In Common, το ποσοστό αυτό είχε μειωθεί στο 55% όσον αφορά τις προθέσεις ψήφου για το 2026.
Ο Λουκ Τράιλ, εκτελεστικός διευθυντής της More in Common, είπε ότι υπήρχε μια «ταλάντευση του Reform» μεταξύ των γυναικών που εξέφρασαν την υποστήριξή τους στο κόμμα, με εκείνες που συμμετείχαν σε ομάδες εστίασης να εκφράζουν ανησυχίες για τον κίνδυνο υποστήριξης του Φάρατζ, ενώ ταυτόχρονα έδειχναν ενδιαφέρον για τη ριζική αλλαγή που πίστευαν ότι θα μπορούσε να φέρει το κόμμα του.
Ο Φάρατζ θα πρέπει να σκεφτεί πώς θα συμπεριφέρεται στους δημοσιογράφους στις μελλοντικές συνεντεύξεις Τύπου. «Η αγένεια είναι κάτι που οι άνθρωποι παρατηρούν», δήλωσε ο Τράιλ. «Είναι κάτι που, αν γίνει συνήθεια, μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες».
Όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει, ένας εκπρόσωπος του Reform UK είπε: «Ο Νάιτζελ Φάρατζ αντιμετωπίζει όλους τους δημοσιογράφους ισότιμα. Η κριτική είναι αμφίδρομη».
Με πληροφορίες από Guardian
