Η εποχή του κλασικού σχολικού δοκιμίου και των «εργασιών για το σπίτι» φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν. Με την αλματώδη εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθημερινότητα των μαθητών, οι εκπαιδευτικοί στις Ηνωμένες Πολιτείες παραδέχονται ότι πολλά από τα παραδοσιακά εργαλεία αξιολόγησης έχουν καταστεί ουσιαστικά άχρηστα.
«Η αντιγραφή είναι πλέον ανεξέλεγκτη. Είναι η χειρότερη κατάσταση που έχω δει στην καριέρα μου», λέει ο Casey Cuny, καθηγητής Αγγλικών επί 23 χρόνια και βραβευμένος ως Δάσκαλος της Χρονιάς στην Καλιφόρνια. «Ό,τι δίνεται για το σπίτι πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι έχει περάσει από ChatGPT».
Από την απαγόρευση στη συνύπαρξη
Αρχικά, πολλά σχολεία επέλεξαν την πλήρη απαγόρευση χρήσης AI. Όμως, η στάση αυτή σταδιακά αλλάζει. Η συζήτηση πλέον επικεντρώνεται όχι στο αν οι μαθητές θα χρησιμοποιούν εργαλεία όπως το ChatGPT, αλλά στο πώς θα τα χρησιμοποιούν.
Ορισμένοι εκπαιδευτικοί στρέφονται σε γραπτές ασκήσεις αποκλειστικά εντός τάξης, άλλοι εισάγουν περισσότερες προφορικές εξετάσεις, ενώ κάποιοι προσπαθούν να εντάξουν την ΤΝ στη διδασκαλία, ώστε να λειτουργεί ως εργαλείο μάθησης αντί για εργαλείο εξαπάτησης.
Η Kelly Gibson, καθηγήτρια σε αγροτική περιοχή του Όρεγκον, έχει υιοθετήσει αυτή την προσέγγιση: «Δεν μπορώ πια να πω στους μαθητές ‘γράψτε μου μια έκθεση σε δύο εβδομάδες’. Αυτό είναι σαν να τους ζητάω να αντιγράψουν».
Η σύγχυση για το «τι είναι αντιγραφή»
Για τους ίδιους τους μαθητές, τα όρια παραμένουν θολά. Μια φοιτήτρια σε κολέγιο της Ανατολικής Ακτής αναρωτιέται: «Αν χρησιμοποιώ το ChatGPT για να μου κάνει περίληψη ενός δύσκολου κειμένου ή για να μου προτείνει δομή για την εργασία, είναι αντιγραφή; Αν γράψω το κείμενο μόνη μου και το αφήσω να το διορθώσει, είναι κι αυτό αντιγραφή;».
Η ασάφεια μεγαλώνει καθώς κάθε καθηγητής μπορεί να ορίζει διαφορετικούς κανόνες: άλλοι επιτρέπουν εργαλεία όπως το Grammarly, άλλοι τα απαγορεύουν αυστηρά.
Πανεπιστήμια στην πρώτη γραμμή
Σε ιδρύματα όπως το University of California, Berkeley ή το Carnegie Mellon, οι πρυτανικές αρχές έχουν στείλει νέες οδηγίες: κάθε μάθημα πρέπει να ξεκαθαρίζει γραπτώς τι επιτρέπεται και τι όχι. Στο Carnegie Mellon, οι παραβάσεις έχουν αυξηθεί κατακόρυφα — συχνά χωρίς οι φοιτητές να συνειδητοποιούν ότι παραβιάζουν τον κανονισμό.
«Η πλήρης απαγόρευση δεν είναι βιώσιμη», παραδέχεται η Rebekah Fitzsimmons, πρόεδρος της επιτροπής AI του πανεπιστημίου. «Αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ακαδημαϊκή ακεραιότητα, πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που διδάσκουμε και εξετάζουμε».
Η απάντηση φαίνεται να είναι η μετάβαση σε νέες μορφές: «flipped classrooms», περισσότερη εργασία εντός τάξης, γραπτές δοκιμασίες σε περιβάλλοντα που μπλοκάρουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο και δημιουργία δεξιοτήτων «AI literacy», δηλαδή κριτικής χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης.
Όπως το θέτει ο Cuny: «Το ερώτημα δεν είναι πώς θα εξαφανίσουμε την ΤΝ από τις αίθουσες, αλλά πώς θα τη χρησιμοποιήσουμε για να μάθουν οι μαθητές — χωρίς να παρακάμπτουν τη μάθηση».
Με πληροφορίες από ABC News
