Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο Οβάλ Γραφείο, όταν ρωτήθηκε για την κλιμακούμενη ένταση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, ο Ντόναλντ Τραμπ απάντησε αδιάφορα: «Μάχονται για πολύ καιρό. Ελπίζω απλώς να τελειώσει γρήγορα».
Όμως, την Παρασκευή το βράδυ, καθώς η σύγκρουση κλιμακώθηκε και οι δύο χώρες ανέβασαν τους τόνους, έγινε σαφές στην κυβέρνηση Τραμπ ότι η αδιαφορία για την κατάσταση των δύο πυρηνικών κρατών δεν ήταν μόνο επικίνδυνη για την περιοχή, αλλά και για τον κόσμο γενικότερα. Η παρέμβαση των ΗΠΑ έγινε επιτακτική, καθώς μόνο η αμερικανική διαμεσολάβηση ήταν αποδεκτή και από τις δύο πλευρές, όπως είχε συμβεί ιστορικά.
Ιδιαίτερα, οι ΗΠΑ ανησυχούσαν για την πιθανότητα κλιμάκωσης προς έναν πυρηνικό πόλεμο, ο οποίος φαινόταν ολοένα και πιο πιθανός. Η ένταση αυξήθηκε όταν η Ινδία επιτέθηκε σε τρεις στρατηγικές βάσεις του Πακιστάν, περιλαμβανομένης της βάσης Νουρ Χαν στο Ραβαλπίντι, σε μια επίθεση που φέρεται να έγινε για να προλάβει μια επικείμενη επίθεση από το Πακιστάν. Η βάση βρίσκεται κοντά στο σημείο όπου το Πακιστάν φυλάσσει το πυρηνικό του οπλοστάσιο, με αποτέλεσμα ο επικεφαλής του στρατού και ο πρωθυπουργός Σαχμπάζ Σαρίφ να ανησυχούν σοβαρά και να ζητούν έκτακτη σύσκεψη της Εθνικής Αρχής Διοίκησης (NCA), του σώματος που ελέγχει τα πυρηνικά όπλα του Πακιστάν. Αργότερα, το Πακιστάν αρνήθηκε ότι είχε ποτέ ζητήσει τη σύγκληση αυτής της συνάντησης.
«Σε αυτό το σημείο, ο φόβος όλων ήταν ένας πυρηνικός πόλεμος μεταξύ δύο θανάσιμων αντιπάλων», δήλωσε αξιωματούχος ασφαλείας του Πακιστάν. Ο Τραμπ αναφέρθηκε σε αυτό τη Δευτέρα, καυχιόμενος στο κοινωνικό δίκτυο Truth Social ότι είχε αποτρέψει έναν «κακό πυρηνικό πόλεμο» μεταξύ των δύο χωρών.
Ινδία - Πακιστάν: Η παρέμβαση των ΗΠΑ και οι ενέργειες των διπλωματών
Ο Τραμπ ανέθεσε στον Μάρκο Ρούμπιο να διαπραγματευτεί με το Πακιστάν, ενώ ο αντιπρόεδρος Τζ.Ντ Βανς ανέλαβε να μιλήσει απευθείας με την Ινδία και τον πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι. Ο Ρούμπιο έκανε επανειλημμένες κλήσεις τόσο στον στρατηγό Μουνίρ όσο και στον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του Πακιστάν, Άσιμ Μαλίκ, και τον Σαρίφ. Το μήνυμα του Ρούμπιο ήταν σαφές: «Πρέπει να σταματήσει αυτό».
Παράλληλες διπλωματικές πιέσεις ασκήθηκαν και από τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Βρετανία, μέσω διπλωματικών καναλιών.
«Υποδεχτήκαμε την παρέμβαση των ΗΠΑ», είπε αξιωματούχος του Πακιστάν. «Δεν θέλουμε πόλεμο, αλλά αν μας επιβληθεί, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να απαντήσουμε με επιθετικότητα, όπως κάναμε».
Η Ινδία, από την πλευρά της, δήλωσε ότι ο αγώνας της ήταν «μόνο με τους τρομοκράτες» και πως ήταν «ντροπή που ο πακιστανικός στρατός επέλεξε να παρέμβει».
Η εκεχειρία Ινδίας - Πακιστάν και οι διαπραγματεύσεις για το μέλλον
Μέχρι τις 2:30 το μεσημέρι του Σαββάτου, οι επικεφαλής των στρατιωτικών επιχειρήσεων Πακιστάν και Ινδίας μίλησαν τηλεφωνικά για πρώτη φορά από την έναρξη των εχθροπραξιών. Αρχικά συμφώνησαν να ξεκινήσει η εκεχειρία στις 4:00 μ.μ., αλλά μετά από αναφορές για ανταλλαγή πυρών και drones κατά μήκος της αμφισβητούμενης μεθορίου στο Κασμίρ, η ώρα της εκεχειρίας μετατέθηκε.
Η εκεχειρία περιλάμβανε επίσης συμφωνία για μελλοντικές συνομιλίες ανακωχής μεταξύ των δύο χωρών, πιθανότατα σε κάποιον από τους Κόλπους, όπως τα ΗΑΕ, σύμφωνα με αξιωματούχους.
Ο πρώην πρωθυπουργός του Πακιστάν, Ανουάρ ουλ Χακ Κάκαρ, που ήταν παρών σε υψηλού επιπέδου συζητήσεις, είπε ότι οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν κυρίως στην εξασφάλιση της εκεχειρίας και στις συνομιλίες για την αναστολή της συνθήκης του Ινδού ποταμού, που ρυθμίζει τη ροή του νερού προς το Πακιστάν. «Αμέσως, το θέμα του Κασμίρ ενδέχεται να μην συζητηθεί – αλλά μετά από κάποια μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, το ζήτημα του Κασμίρ θα τεθεί στο τραπέζι», δήλωσε ο Κάκαρ.
Ενώ το Πακιστάν αναγνώρισε δημόσια τον ρόλο των ΗΠΑ στην επίτευξη της ειρήνης, με τον Σαρίφ να ευχαριστεί προσωπικά τον Τραμπ για τη βοήθειά του, η Ινδία δεν ανέφερε καθόλου εξωτερική παρέμβαση στις διαπραγματεύσεις για την εκεχειρία. Αντιθέτως, αργότερα ισχυρίστηκε ότι το Πακιστάν είχε πρώτα ζητήσει την εκεχειρία.
Η Ινδία παραδοσιακά απορρίπτει τη διαμεσολάβηση τρίτων, θεωρώντας το θέμα του Κασμίρ ως κυριαρχικό ζήτημα, και είναι εξαιρετικά ευαίσθητη σε οποιαδήποτε συζήτηση για αυτό σε διεθνές επίπεδο.
