Ήταν το 1960 όταν ερευνητές ανέσυραν το Βάσα, ένα σουηδικό πολεμικό πλοίο του 17ου αιώνα που βυθίστηκε στο λιμάνι της Στοκχόλμης κατά το παρθενικό του ταξίδι και βρήκαν μέσα σχεδόν 20 σκελετούς.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ένας από αυτούς τους σκελετούς, που ονομάστηκε G, ανήκε σε άνδρα, τον οποίο ονόμασαν Γκουστάβ. Φέτος όμως, μια γενετική ανάλυση διαπίστωσε ότι ο G δεν ήταν άνδρας αλλά γυναίκα. Τώρα, μια νέα αναπαράσταση της G, της οποίας το νέο όνομα είναι Γερτρούδη, αποκαλύπτει πώς έμοιαζε πριν το ναυάγιο του 1628. Σύμφωνα με τη νέα γενετική ανάλυση, «ήταν περίπου 25-30 ετών όταν πέθανε. Τα μάτια της ήταν γαλάζια, τα μαλλιά της ξανθά και το δέρμα της χλωμό», δήλωσε στο Live Science ο Όσκαρ Νίλσον, ιατροδικαστής με έδρα τη Σουηδία.
Ο Όσκαρ Νίλσον είχε δημιουργήσει μια αναπαράσταση του «Γκουστάβ» το 2006 και εξεπλάγη όταν έμαθε ότι ο G ήταν γυναίκα, αλλά χάρηκε που μπόρεσε να βοηθήσει ώστε να αποτυπωθεί η νέα αναπαράσταση για το μουσείο Βάσα στη Στοκχόλμη.
Το φύλο της G υποδηλώνει ότι ήταν παντρεμένη, σημείωσε ο ίδιος. «Από γραπτές πηγές γνωρίζουμε ότι μόνο παντρεμένες γυναίκες επιτρεπόταν να επιβιβαστούν στο πλοίο, κατά το παρθενικό του ταξίδι». Ο Όσκαρ Νίλσον βασίστηκε στην αξονική τομογραφία και σε μία πλαστική τρισδιάστατη εκτύπωση του κρανίου, καθώς και σε έναν πίνακα με σύγχρονες Σκανδιναβές και Βορειοευρωπαίες γυναίκες της ίδιας ηλικίας και βάρους με την Γερτρούδη. Αυτές οι μετρήσεις των ιστών έδωσαν πληροφορίες για το ύψος των σχετικών εργαλείων που χρησιμοποιήθηκαν στο αντίγραφο του κρανίου. Στη συνέχεια, το κρανίο έγινε ο οδηγός, ώστε να τοποθετηθούν στο εσωτερικό του μύες από πλαστελίνη. Οι επιστημονικές τεχνικές καθοδήγησαν το μέγεθος και το σχήμα της μύτης, των ματιών και του στόματος. «Τα αυτιά είναι πιο υποθετικά, αλλά βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στο μέγεθος και την επιφάνεια της μαστοειδούς απόφυσης που βρίσκεται πίσω από τα αυτιά», δήλωσε ο Όσκαρ Νίλσον.
Αν και «φρόντισε να της δώσει μια έκφραση όσο το δυνατόν πιο κοντά στην έκφραση του Γκουστάβ», οι δύο αναπαραστάσεις έχουν μερικές διαφορές. Προηγουμένως, ο Όσκαρ Νίλσον είχε γείρει τη μύτη του Γκουστάβ προς τα κάτω, αλλά μια νέα κρανιακή ανάλυση οδήγησε σε μια πιο τυπική μύτη για τη Γερτρούδη. Επιπλέον, ο Γκουστάβ θεωρήθηκε ότι ήταν 45 ετών. Επειδή η Γερτρούδη είναι νεότερη «της παρείχα περισσότερο όγκο στα χείλη της», είπε. Παρά τα νεανικά της χρόνια, η Γερτρούδη πιθανότατα έζησε μια σκληρή ζωή, καθώς η σκελετική ανάλυση της πλάτης της δείχνει ότι σήκωνε επανειλημμένα βαριά αντικείμενα. «Οπότε και μόνο επειδή είναι 25-30 ετών, το πρόσωπό της πρέπει να δίνει την εντύπωση σκληρής δουλειάς», είπε. Συνεπώς, ο Όσκαρ Νίλσον φιλοτέχνησε το πρόσωπό της για να δείξει μια γυναίκα που χαρακτηρίζεται από επίπονη εργασία, αλλά με επίγνωση του τραγικού γεγονότος που σημάδεψε το τέλος της.
Ο Όσκαρ Νίλσον συνεργάστηκε με την Άννα Σίλβερουλβ, ειδική πάνω στα υφάσματα του μουσείου Βάσα, για να ντύσει την αναπαράσταση με ένα σκούρο γκρι σακάκι και καπέλο, καθώς κομμάτια αυτών των αντικειμένων βρέθηκαν από τον σκελετό της. Μια μικροσκοπική ανάλυση έδειξε ότι το καπέλο ήταν κατακόκκινο. «Και το αρχικό σχέδιο ήταν εντυπωσιακό: ένα πολύ ψηλό καπέλο, που μας θύμιζε την παραδοσιακή εορταστική ενδυμασία της σουηδικής αγροτιάς, αλλά και της σαμιτικής», δήλωσε ο Όσκαρ Νίλσον. Υπενθυμίζεται πως οι Σάμι είναι αυτόχθονες στη Σουηδία.
Η σοβαρότητα της Γερτρούδης «ενισχύθηκε περαιτέρω όταν η Άννα και εγώ βάλαμε το κατακόκκινο ψηλό καπέλο στο κεφάλι της Γερτρούδης». Όσον αφορά όμως το τι σκέφτεται η Γερτρούδη σε αυτή την αναπαράσταση, «το αφήνω σε όλους τους επισκέπτες του μουσείου», δήλωσε ο Όσκαρ Νίλσον.
Με πληροφορίες από livescience
