Αχ, βρε παλιομισοφόρια: Πικρή ωδή στην ένδυση του lockdown

Αχ, βρε παλιομισοφόρια: Πικρή ωδή στην ένδυση του lockdown Facebook Twitter
Ένας-ένας εγκαταλείπουμε τα προσχήματα και αφήνουμε τη διάθεσή μας να γίνει σαν τα ρούχα που κατά κανόνα φοράμε όλον αυτόν τον καιρό: άκομψα, φαρδιά, «αθλητικά», άνετα μέχρι αηδίας, ξεχειλωμένα, ό,τι να 'ναι.
0



ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟΤΗΤΑ; ΤΣΕΚ.
Αρνητικές σκέψεις; Τσεκ. Δυσκολία συγκέντρωσης; Τσεκ. Παραμέληση εμφάνισης; Τσεκ. Τάσεις κοινωνικής απομόνωσης; Τσεκ. Ανεξήγητη κόπωση; Τσεκ. Διαρκής ανησυχία; Τσεκ. Χάσιμο χρόνου (κυριολεκτικά, τύπου «πότε νύχτωσε πάλι;»); Τσεκ. Διαταραχές ύπνου, όρεξης, σεξουαλικής διάθεσης; Τσεκ, τσεκ, τσεκ.


Τουλάχιστον δεν είμαι μόνο εγώ που τσεκάρω όλα σχεδόν τα κουτάκια της ήπιας κατάθλιψης σ' αυτό το διαρκές, διακεκομμένο έστω, καθεστώς κοινωνικής απομόνωσης. Οι περισσότεροι από τους φίλους και γνωστούς που επικοινωνούν μεταξύ τους –στο τηλέφωνο, σε chat, σε μηνύματα, καμιά φορά και διά ζώσης ακόμα, αν τύχει να συναντηθούν και αναγνωρίσει ο ένας τον άλλον στον δρόμο ή στην ουρά για το ταμείο του σούπερ-μάρκετ κατά τη «μεγάλη» καθημερινή έξοδο του «2» ή του «6»– κάνουν λόγο, βαριανασαίνοντας, για πήξιμο άνευ ορίων, για δυσθυμία, κατατονία, κατάθλιψη. Εξατομικευμένης μορφής – ο καθένας τη δική του και με τα δικά του συμπτώματα.

Οι αντοχές στερεύουν όσο να 'ναι. Ένας-ένας εγκαταλείπουμε τα προσχήματα και αφήνουμε τη διάθεσή μας να γίνει σαν τα ρούχα που κατά κανόνα φοράμε όλον αυτόν τον καιρό: άκομψα, φαρδιά, «αθλητικά», άνετα μέχρι αηδίας, ξεχειλωμένα, ό,τι να 'ναι.


Άλλος ξυπνά αχάραγα, χωρίς λόγο, την ίδια ακριβώς ώρα κάθε μέρα, άλλη δεν μπορεί να κοιμηθεί σερί πάνω από τρεις ώρες, άλλος έχει γίνει κάτι ανάμεσα σε ζόμπι και βαμπίρ, σέρνει τα βήματά του μέχρι το περίπτερο και μετά γυρνά σπίτι, περιμένοντας να πέσει το σκοτάδι και στη συνέχεια να ξεκινήσει η απαγόρευση κυκλοφορίας, που θα τον πάει άγρυπνο ως το ξημέρωμα. Τότε μόνο ίσως κάνει τον κόπο να σηκωθεί από το βολικό φέρετρο του καναπέ για να διανύσει την περιπετειώδη απόσταση (που μοιάζει τεράστια σε συνθήκες εγκλεισμού, όσο μικρό κι αν είναι το σπίτι) μέχρι την κρεβατοκάμαρα. Ο εξωτισμός και ο νεωτερισμός εκείνου του πρώτου lockdown αποτελούν μια μακρινή ανάμνηση.

Ναι, ξέρω, προβλήματα πρώτου κόσμου εν μέσω πανδημίας, δεν έχουν όλοι την «πολυτέλεια» της τηλεργασίας, κάποιοι έχασαν τις δουλειές τους, άλλοι είναι υποχρεωμένοι να τρέχουν εκεί έξω για τον επιούσιο, άλλοι έχουν να διαχειριστούν ανήλικα παιδιά, πολλοί απλώς δεν έχουν χρόνο για κατάθλιψη, ήπιας έστω μορφής. Ούτε και είναι σωστό να χρησιμοποιούμε κλινικούς όρους αλόγιστα.

Τραβάει, όμως, πολύ αυτή η συνθήκη φόβου, περιορισμού, ελέγχου και αβεβαιότητας, και οι αντοχές στερεύουν όσο να 'ναι. Ένας-ένας εγκαταλείπουμε τα προσχήματα και αφήνουμε τη διάθεσή μας να γίνει σαν τα ρούχα που κατά κανόνα φοράμε όλον αυτόν τον καιρό: άκομψα, φαρδιά, «αθλητικά», άνετα μέχρι αηδίας, ξεχειλωμένα, ό,τι να 'ναι.


Πριν από μερικές μέρες, άνοιξα ασκόπως την ντουλάπα με τα ρούχα και είδα παραταγμένα τα πουκάμισα. Πόσο καιρό έχω να φορέσω πουκάμισο, σκέφτηκα. Ακολούθως πέτυχα σ' ένα (ακόμη) άρθρο των «New York Times» για το «lifestyle» του lockdown τον όρο «hate-wear» αναφορικά με τη στολή παραίτησης της καραντίνας, η οποία ξέφυγε από τα όρια των τεσσάρων τοίχων και έχει επεκταθεί στον καθημερινό προαυλισμό των εσώκλειστων στα πέριξ της γειτονιάς. Ένδυση μίσους (για τον εαυτό μας) και αυτολύπησης, θα λέγαμε στα ελληνικά, ή «μισοφόρια» ίσως.

Δεν φοράμε αυτήν τη φόρμα, που έχουμε σιχαθεί να βλέπουμε να μας περιμένει όταν σηκωνόμαστε από το κρεβάτι και αναγνωρίζουμε πλέον κάθε σπιθαμή υφάσματος και κάθε μικρή τρύπα που μπορεί να έχει δημιουργηθεί από τη φθορά ή από κάποια καύτρα, επειδή είναι άνετη, αλλά από μαζοχισμό, επειδή μας κάνει να αισθανόμαστε άσχημα, ως οφείλουμε άλλωστε να νιώθουμε στην τρέχουσα συνθήκη.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

To νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Στήλες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η ζωή θα είναι περίεργη και απρόβλεπτη για πολύ καιρό μετά την λήξη της καραντίνας

Στήλες / Η ζωή θα είναι περίεργη και απρόβλεπτη για πολύ καιρό μετά την λήξη της καραντίνας

«Θα είναι σα να βιώνουμε την διαδικασία της εξέλιξης σε πραγματικό χρόνο»: Η πρώην αναπληρώτρια γενική γραμματέας της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (Homeland Security) των ΗΠΑ επί κυβερνήσεων Ομπάμα και συγγραφέας Juliette Kayyem, γράφει για το «παράξενο καθαρτήριο» και τη νέα ζωή που μας περιμένει την επόμενη μέρα
Ένας φωτογράφος καταγράφει τη ζωή των Αθηναίων στην καραντίνα

Αθήνα / Ένας φωτογράφος καταγράφει τη ζωή των Αθηναίων στην καραντίνα

Ο Γιώργος Μακρής κάνει μία φωτογραφική και κινηματογραφική καταγραφή των ανθρώπων σε κατ' οίκον απομόνωση κατά την διάρκεια της καραντίνας λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού στην Αθήνα
ΤΗΣ ΜΕΡΟΠΗΣ ΚΟΚΚΙΝΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αριστοκρατικά φτωχοί, Ελευθεροτυπία, 1991

Ημερολόγιο / Αριστοκρατικά φτωχοί. Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Ελάχιστοι κατέχουν το μυστικό να χρησιμοποιούν το χρήμα επ’ αγαθώ, να το σκορπίζουν απαλά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη αλλά ούτε και περιφρόνηση, να το σκορπίζουν όπου θέλουνε αυτοί κι όχι η μόδα
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ
Θέλουν να κατεβάσουν την περίφημη οροφή του Σαγκάλ από την Όπερα του Παρισιού. Τι κρύβεται από κάτω;

Πολιτισμός / Δύο αριστουργήματα, μία οροφή: Ο πόλεμος του Σαγκάλ με έναν ξεχασμένο ζωγράφο

Εδώ και 62 χρόνια, πίσω από τα πολύχρωμα έργα του Μαρκ Σαγκάλ στο Παλέ Γκαρνιέ παραμένει κρυμμένη η αρχική ζωγραφική σύνθεση του 19ου αιώνα. Ένας απόγονος του δημιουργού της ετοιμάζεται τώρα να προσφύγει στη δικαιοσύνη για να την αποκαλύψει.
THE LIFO TEAM