☛ «Γιατί οι κοινόχρηστοι δημόσιοι χώροι του κέντρου της Αθήνας είναι γεμάτοι τραπεζοκαθίσματα και πώς μπορεί ν' αλλάξει αυτό;» αναρωτήθηκε ο Βασίλης Καψάσκης στο ρεπορτάζ του «Τραπεζάκια Παντού». «Συγγνώμη, αλλά αυτά που λέει ο δήμαρχος και ο αρχιτέκτονας-μέλος επιτροπής με αφήνουν παγερά αδιάφορη» μας έγραψε η No-Mad. «Αν δεν διαθέτουν υπηρεσίες για τους ελέγχους, ας κάνουν το αυτονόητο: ας καλούν αυτοί την Αστυνομία για να επιβάλλει την τάξη, εξ ονόματος των δημοτών τους, καθημερινά. Δεν είναι δυνατόν οι πεζοί να αναγκάζονται να περπατούν στους δρόμους, επειδή τα πεζοδρόμια είναι κατειλημμένα. Δείτε την περίπτωση στου Ψυρρή. Και δεν είναι μόνο τα τραπεζάκια. Υπάρχει και η περίπτωση της Ερμού (από την πλατεία Μοναστηρακίου και κάτω), που σε ένα σημείο της το πεζοδρόμιο καταλαμβάνεται από τους "παλαιοπώλες". Ούτε σε χώρα της υποσαχάριας Αφρικής δεν γίνονται αυτά, όχι στην καρδιά μιας ευρωπαϊκής πόλης, που θέλει να λέγεται και τουριστική».
«Για όλα φταίει η κουτοπονηριά και η αισχροκέρδεια του νεοέλληνα» συμπλήρωσε ο quesamolas. «Με μια βόλτα σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη αντιλαμβανόμαστε πόσο αυστηρή νομοθεσία υπάρχει σε αυτήν αλλά και πόσο τη σέβεται κάθε επαγγελματίας. Αν έχουν άδεια για 9 τραπεζάκια και 36 καρέκλες, αυτές θα βάλουν, καμία παραπάνω. O Έλληνας θα τις γύριζε ανάποδα, να κάτσουν 4 αντί για ένας».
«Επιτέλους, ένας άνθρωπος ασχολείται με τη μεγάλη πληγή τού να κατοικείς στο κέντρο...» σχολίασε η gogonutsss απ' το Γκάζι. «Και πέρα από τα τραπεζοκαθίσματα, αυτό που είναι ανίκητο, μπαίνει μέσα στα σπίτια μας, μέσα στα κρεβάτια μας, ανάμεσα στις αναπνοές μας, είναι η ηχορρύπανση από τα υπερπαράνομα μπαρ, χειμώνα-καλοκαίρι μπάσα, όλα ανοιχτά, ηχομόνωση μηδέν, ώρες κοινής ησυχίας ανύπαρκτες, χιλιάδες καταγγελίες σε Αστυνομία και δεν κουνιέται φύλλο...».
Τέλος, ο BERGMAN NIGHTMARES σχολίασε: «Μια βόλτα στον καινούργιο, υποτίθεται, ποδηλατόδρομο στον σταθμό των Πετραλώνων... τσιγκινέ μαχαλά! Έχουν κρεμάσει μέχρι και ταγάρια στους τοίχους του σταθμού (και καλά παραδοσιακά) κι έχουν κλείσει, εννοείται, και τον ποδηλατόδρομο με βαμμένες παλέτες. Μπανανία, ολέ!».


Για τις 100 πρώτες ημέρες της «Αριστεράς» έγραψε ο Θοδωρής Αντωνόπουλος και οι αναγνώστες έγραψαν τη γνώμη τους. Να τρεις απ' αυτές: scotto: «Το πραγματικό πανηγύρι δεν έχει καν αρχίσει. Θα το δούμε όμως, και μάλιστα πολύ σύντομα, όταν η κυβέρνηση αναγκαστεί να συμβιβαστεί με τους Ευρωπαίους (αντί η Μέρκελ να υπογράψει ό,τι της ζητήσουμε "και να 'ναι μέρα μεσημέρι") και θα ανακοινώσει δυσάρεστα μέτρα. Όταν οι διάφοροι γραφικοί που εξακολουθούν να πιστεύουν στα θαύματα θα εγκαταλείψουν την κυβέρνηση κι εκείνη θα πρέπει να ψάξει να βρει στήριγμα αλλού. Έχουμε να δούμε πράγματα και θάματα, και μάλιστα "όπου να 'ναι". Ελπίζω να είμαστε όλοι προετοιμασμένοι, γιατί φοβάμαι ότι είναι πολλοί ακόμα εκείνοι που δεν έχουν πάρει μυρωδιά. Να είμαστε προετοιμασμένοι, γιατί αν αντιδράσουμε πάλι με ένα νέο κίνημα "αγανακτισμένων" (αντί σκεπτόμενων και συνετών), θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά!».
Anonymous Liberty: «Το άξιο πλήρωμα στην φουρτούνα φαίνεται. Τι είναι 100 μέρες μπροστά σε 40 χρόνια μεταπολίτευσης, έρωτα και πάθους με τη δημαγωγία και την πορεία μαζικής αυτοκτονίας! Δεν ήρθε ακόμα η στιγμή που θα σβήσουν μηχανές και νους. Τόσο γρήγορα αφήνουμε να μας ρυμουλκεί ο φόβος και ο πανικός; Δεν επιζεί αυτός που παραδίδεται στα στοιχεία της κρίσης αλλά αυτός που τα πολεμά, μαζί με άλλους, με τη βεβαιότητα αυτών που έχουν το δίκαιο, τη λογική και την ανθρωπότητα μαζί τους. Δεν εγκαταλείπουμε το δίκιο μας. Δεν εγκαταλείπουμε την ελπίδα. Δεν είμαστε οι μόνοι λαοί που πέσαμε στην παγίδα του υπερκαταναλωτισμού και δεν θα είμαστε οι τελευταίοι. Δεν έχει ευθύνη μόνο ο δανειολήπτης αλλά και ο δανειστής για τον υπερβολικό δανεισμό. Πρέπει να συμφωνήσουν τι μπορεί να πληρωθεί και τι μπορεί να κουρευτεί από το χρέος. Να μην κολλάμε στους ταξικούς, θρησκευτικούς και κουλτουριάρικους διαχωρισμούς μεταξύ μας τώρα».
cine persona: «Αλέξη, η Άνγκελα είναι πια απόλυτα ευχαριστημένη μαζί σου. Μας πας στη χρεοκοπία, με τον τρόπο που θέλει, ώστε τελείως γυμνοί και απένταροι, να δώσουμε γη και ύδωρ. Κι εσύ διορίζεις συγγενείς, επαναδιορίζεις, ανοίγεις καινούργια κρατικά μαγαζιά, βλέπε ΕΡΤ, συσκέπτεσαι, ξανασυσκέπτεσαι, συνεχίζεις τους ξύλινους λόγους, περιφέρεις λείψανα και ψάχνεις τρόπο να μας σκάσεις το παραμύθι: "Καλά, με πιστεύατε;"».


«Για μένα εθνικός ύμνος είναι το "Imagine" του Τζον Λένον» είπε η Ράνια Οικονομίδου στη συνέντευξή της στη Ματίνα Καλτάκη και ο σχολιαστής no-body έγραψε: «Κυρία Οικονομίδου, τα σέβη μου τόσο για τις εξαιρετικές υποκριτικές σας ικανότητες όσο και για τις απόψεις σας. Respect!»