Γιατί όχι;

Μην κοιτάς πίσω και να αναρωτιέσαι ΄γιατί΄, να κοιτάς μπροστά και να αναρωτιέσαι ΄γιατί όχι΄.  Herbert L. Becker



Μην το ξυπνάς το παρελθόν, άσε το να κοιμάται… και μαζί να το συντροφεύουν τα ΄΄πως, πότε, γιατί΄΄ του χθες. Είσαι στο σήμερα και ατενίζεις το αύριο. Αν έχεις κάτι σπουδαίο να αξιοποιήσεις… είναι ο χρόνος σου, οι στιγμές σου. Αν πάλι θέλεις να ξοδεύεις άσκοπα τα λεπτά της ώρας με τα ΄΄γιατί΄΄ του χθες, σε αφήνω ευχαρίστως στη ησυχία σου, ή μάλλον στο βάσανό σου.

Αν όπως περπατάς και σκέφτεσαι μανιωδώς τις αιτίες και τις αφορμές γεγονότων (πραγμάτων που έχουν ήδη γίνει από σένα, για σένα, χωρίς εσένα, προς εσένα), τότε θα με δεις να στέκομαι στην άκρη του δρόμου να σου ζητάω τα λεπτά της ώρας που σπαταλάς. Έχεις αρκετά, μπορείς να μου δώσεις. Αν δεν το κάνεις και με προσπεράσεις, είμαι σίγουρος ότι θα κοιτάξεις πίσω σου με απορία. Άλλωστε αυτό ουσιαστικά δεν κάνεις συνεχώς;

Αν υπάρχουν δυο λέξεις που ταιριάζουν στη ΖΩΗ, αυτές είναι: ΄΄πρόκληση και ευκαιρία΄΄. Και οι δυο νοηματικά δεν έχουν καμία επαφή με το παρελθόν. Γεννώνται στο παρόν και αναφέρονται στο μέλλον. Είναι ευκαιρία να κοιτάξεις μπροστά την πρόκληση του ΄΄γιατί όχι΄΄. Έτσι ΖΕΙΣ. Αλλιώς αναπνέεις και ξέρεις καλύτερα από μένα ότι η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνεις, μετριέται από τις στιγμές που σου κόβουν την ανάσα (George Carlin). Αυτές, λοιπόν, είναι οι προκλήσεις που σε καλούν να τις αρπάξεις σαν ευκαιρίες ζωής και να φωνάξεις ΄΄γιατί όχι΄΄.

Αλλιώς θα με βλέπεις κάθε μέρα στην άκρη του δρόμου με το χέρι απλωμένο για τα πολύτιμα λεπτά σου.

Τα έχω ανάγκη κι εσύ τα ξοδεύεις.

Αξιοποίησέ τα. Είναι δικά σου, όπως και η ΖΩΗ.