Η χορογράφος Kat Válastur διερευνά στη δουλειά της, εδώ και χρόνια, τις ποικίλες νοηματοδοτήσεις του σώματος επί σκηνής. Από το «ηρωικό σώμα» της σειράς έργων Corpus –με αφορμή την ομηρική Οδύσσεια– έως το «σώμα ως δυνατότητα», ως πρωταρχική και αναγκαία συνθήκη διερεύνησης του συλλογικού.

 

Το Rasp Your Soul εστιάζει στο ομιλόν σώμα, ξεκινώντας από τον «εστιακό τόπο του αρχέγονου», το στόμα. Αν η γλώσσα είναι το κατεξοχήν εκφραστικό όργανο του ανθρώπου, τότε, αναρωτιέται η χορογράφος, θα μπορούσαμε ίσως να θεωρήσουμε τη σκηνή μια στοματική κοιλότητα μέσα στην οποία το σώμα νοείται ως μια άλλη «γλώσσα»;

 

Δεν αναφερόμαστε απλώς σε μια γλώσσα του σώματος, αλλά στο «σώμα ως γλώσσα», που διαρκώς αναμασά και μεταβολίζει τις εικόνες και τις έννοιες που το καθορίζουν, αρθρώνοντας στη συνέχεια ένα δικό του λόγο.
 

Ο κόσμος, άλλωστε, μπορεί να γίνει αντιληπτός μόνο μέσα από και διαμέσου του σώματος. Εκκινώντας από την τοποθέτηση αυτή, η χορογράφος χρησιμοποιεί την αρχιτεκτονική της σκηνής ως μεταφορά για την ίδια την «αρχιτεκτονική» του στόματος, τη σκοτεινή τρύπα με την οποία ο άνθρωπος τρέφεται και επικοινωνεί.

 

Μέσα σε αυτή την κοιλότητα, ένα σώμα φέρει όλα τα χαρακτηριστικά της γλώσσας – σάρκινη, βαθυκόκκινη, υγρή, ερωτική. Από τη μια, το άμορφο των οργάνων και η ζωική τους προέλευση, και από την άλλη η βαθιά επιθυμία να γνωρίσεις αυτό που συγκροτεί το ανθρώπινο, να συλλάβεις και να κατασπαράξεις όλη την πολύπλοκη ομορφιά του.