Ο ποιητής και μεταφραστής Χάρης Βλαβιανός σημειώνει στην εισαγωγή αυτής της αναθεωρημένης έκδοσης του εκπληκτικού -όπως το αποκάλεσε ο Τ.Σ. Έλιοτ- Χιου Σέλγουιν Μώμπερλυ, που συνέθεσε ο Έζρα Πάουντ το 1920: «Η επιρροή του Πάουντ στην ποίηση του 20ού αιώνα είναι αναντίρρητα η μεγαλύτερη. Κανένας άλλος συγγραφέας δεν έχει να παρουσιάσει ανάλογο όγκο ποιητικών, μεταφραστικών και κριτικών έργων, κανένας άλλος δεν έχει αφιερώσει τόση ενέργεια στην προώθηση των τεχνών εν γένει. Και ασφαλώς, κανένας δεν αποτέλεσε το επίκεντρο τόσο φλογερών αντιπαραθέσεων, τον στόχο τόσο σφοδρών επιθέσεων. Τον λάτρεψαν και τον μίσησαν· τον ύμνησαν και τον καταδίκασαν. Πολλές φορές, ερήμην της τέχνης του».

Η «δύσκολη» -ακόμα και «κλειστή»- ποίηση του Πάουντ πολύ συχνά αστράφτει από διαύγεια, σφραγίζοντας με λίγες μόνο λέξεις τη δική του αλλά δυστυχώς και τη δική μας εποχή, κι άλλες που έρχονται: «Πέθαναν μυριάδες/ κι ανάμεσά τους, οι καλύτεροι/ για μια φαφούτα γριά σκύλα/ για έναν μπαλωμένο πολιτισμό/ γοητεία, χαμόγελο στο ευγενικό στόμα/ γοργή ματιά που χάθηκε κάτω απ' της γης το βλέφαρο/ για δυο γρόσες σπασμένα αγάλματα/ για μερικές χιλιάδες στραπατσαρισμένα βιβλία».

Την έκδοση συνοδεύει ένα CD με μια πολύτιμη ηχογράφηση όπου ο Πάουντ διαβάζει το ποίημα.