Χα, τι αστείο που μοιάζει: ενώ τα στελέχη του ελληνικού Τύπου (διευθυντές, αρθρογράφοι πρώτης γραμμής, σοβαροί παρουσιαστές) προτιμούν να εκδίδουν πονήματα ιστορικά, πολιτικά, έρευνες ή, έστω, μυθιστορήματα που οπωσδήποτε ξετυλίγουν «το κουβάρι της ιστορίας αυτού του τόπου», στη Γαλλία ο διευθυντής και εκδότης της «Le Monde» εκδίδει ένα βιβλίο ανάλαφρο για τον έρωτα, την απώλεια, την ταυτότητα. Όχι την πολιτική αλλά αυτήν της πρωταρχικής ύπαρξης που καθορίζεται από την παρουσία καθώς και την εκκωφαντική απουσία των γονιών και των ερωμένων. Τα Κινηματογραφικά Φιλιά του Ερίκ Φοτορίνο (εκδ. Πόλις) είναι μια γοητευτική, απολύτως ανεπιτήδευτη ιστορία για τον δικηγόρο Ζιλ Εκτόρ (γιο κορυφαίου διευθυντής φωτογραφίας στον κινηματογράφο), που αναζητά τη μητέρα του στις διάσημες ηθοποιούς που φωτογράφισε ο πατέρας του, ενώ ταυτόχρονα ζει στη σκιά μιας γοητευτικής γυναίκας. Είναι η Μεϊλίς ντε Κάρλο, παντρεμένη με παιδί, μεταφράστρια, πρώην μοντέλο του Κριστιάν Ντιόρ.

Ο ήρωας του Φοτορίνο κινείται μεταξύ σκιάς και φωτός, με ιδιαίτερη φωτοευαισθησία, υπόμνηση της ιδιότητας του πατέρα του. Γράφει για τη Μεϊλίς: «Αυτή η γυναίκα πίσω μου ενσάρκωνε το φως. Ήταν πηγή και προορισμός του. Της είχε άραγε αναθέσει ο πατέρας μου να με θαμπώσει». Ο Ζιλ μεγάλωσε χωρίς να γνωρίζει ποια είναι η μητέρα του (σίγουρα μια σημαντική ηθοποιός). Η πιο δυνατή στιγμή του, γύρω από την οποία περιστρέφεται η αφήγηση, είναι η ημέρα που ο πατέρας του Ζαν Εκτόρ πεθαίνει. Πριν πάει στο νεκροτομείο, ο Ζιλ επιλέγει να μπει ξανά σε μια κινηματογραφική αίθουσα, να ψαχουλέψει με το ένστικτο τα πρόσωπα των πρωταγωνιστριών (μήπως είναι αυτή η μητέρα του;). Είναι η ίδια στιγμή που γνωρίζει τη γυναίκα που θα ακολουθεί εφεξής και θα ζει τον ερωτά της σαν σκιά. Ο χαμός του πατέρα, η απεγνωσμένη ενεργοποίηση της ανάγκης να βρει τη μητέρα του, η συνάντηση με τη μοιραία γυναίκα είναι μια αλυσίδα γεγονότων που από κάποιο σημείο και μετά προκαλεί ο ίδιος προκειμένου να αντιμετωπίσει το μεγαλύτερο φόβο του: μήπως χάσει όλους τους σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή του (έστω και τους επινοημένους).

Ο Ερίκ Φοτορίνο πήρε για τα Κινηματογραφικά Φιλιά το βραβείο Femina από μια επιτροπή αποτελούμενη αποκλειστικά από γυναίκες. Ο αναγνώστης, μέσα από την ιστορία του Ζιλ, περιηγείται σε σημαντικές στιγμές του κινηματογράφου, στην πηγή της νουβέλ βαγκ, σε δρόμους και αισθήσεις του Παρισιού. Δεν μπορεί να μη χαρεί ταυτόχρονα την εξασκημένη ψύχραιμη γραφή του Φοτορίνο, που κατορθώνει να γράψει ένα μυθιστόρημα για έναν άντρα που αναζητά τη μητέρα του και κυνηγά τον έρωτα της ζωής του, χρησιμοποιώντας έναν κώδικα σχεδόν ρεπορταζιακό στην ανάπτυξη των σκηνών και των σκέψεων των πρωταγωνιστών του. Genial!