Θέλει να χάσει την παρθενιά του πριν τα 18, να αποτρέψει τους γονείς του από πιθανό διαζύγιο, να κρατήσει κοντά του την αγαπημένη του Τζορντάνα, να αποδεχθεί όλος ο κόσμος τη δαιμονική ευφυΐα του. Ο δεκαπεντάχρονος Όλιβερ Τατ είναι ο ήρωας του μυθιστορήματος Υποβρύχιο του Joe Dunthorne (εκδόσεις Ίνδικτος), αλλά και το αντικείμενο ανάλυσης του νέου τύπου ήρωα που προκύπτει στη σύγχρονη λογοτεχνία. Η αιώνια φουρτούνα της εφηβείας, που αν και απελπισμένη μοιάζει κωμική, αναγεννήθηκε στα χέρια του Dunthorne, που με αυτό το πρώτο του βιβλίο κατόρθωσε να αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές στο σύνολο του βρετανικού Τύπου και να συμπεριληφθεί από το «Times Literary Supplement» μεταξύ των 10 μεγαλύτερων αστέρων του 2008. Είναι μόλις 27 ετών, ήταν (επαναλαμβάνω) το πρώτο του μυθιστόρημα και το έγραψε κατά τη διάρκεια ενός course δημιουργικής γραφής στο πανεπιστήμιο όπου έκανε το μάστερ του. Το βιβλίο στη χώρα μας βρήκε ιδανικό μεταφραστή στα χέρια του έμπειρου Αλέξη Καλοφωλιά, με το πολυτονικό σύστημα να ενισχύει τη γοητεία της ανάγνωσης ενός κειμένου τόσο μοντέρνου και φαινομενικά άγουρου.

O Όλιβερ είναι το κεντρικό πρόσωπο αλλά και ο αφηγητής, με μια γραμμική αφήγηση που παραπέμπει σαφώς σε ημερολογιακή γραφή. Ο Dunthorne «ξεμπερδεύει» εξαρχής με τις συστάσεις, δίνοντας στις δύο πρώτες σελίδες τα βασικά σημεία ταυτότητας και τις εμμονές που κατατατρέχουν τον ήρωά του. «Τον τελευταίο καιρό έχω ανακαλύψει ότι η μητέρα μου πληκτρολογεί στο ψαχτήρι του Υahoo ονόματα ανύπαρκτων ψυχικών παθήσεων: "σύνδρομο εφηβικών ψευδαισθήσεων", "διαταραχή υπερδραστήριας φαντασίας", "εναλλακτικές θεραπείες διαταραχών συμπεριφοράς"». Ο Όλιβερ εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι αυτά τα συμπτώματα οδηγούν στο σύνδρομο Κοτάρ (παρακλάδι του αυτισμού) και μιμείται συμπεριφορές ατόμων που υποφέρουν από αυτό. Άλλωστε, το θέμα της ψυχικής ασθένειας είναι γνωστό στον Όλιβερ -πηγή των φόβων και της ανασφάλειάς του- αφού ο πατέρας του πάσχει από κατάθλιψη που «χτυπάει γύρους. Όπως συμβαίνει στην πυγμαχία. Ο μπαμπάς είναι στριμωγμένος στα σχοινιά». Ουσιαστικά επιλέγει να έχει συμπεριφορά συναισθηματικά ανισόρροπου προκειμένου να φέρει πιο κοντά τους γονείς του, για να μπορέσει απρόσκοπτα να ασχοληθεί με το μεγάλο του project: την απώλεια της παρθενιάς του. Το καταφέρνει και είναι απολαυστικός μέσα στη γοητευτική, αδέξια εφηβεία του.