Η υπέροχη ωριμότητα της Neneh Cherry

Η υπέροχη ωριμότητα της Neneh Cherry Facebook Twitter
Φωτο: Kim Hiorthoy
1

Η Neneh Cherry πάντοτε αντιπροσώπευε μια άλλη γενιά των '80s, αρκετά μακριά από την πανκίλα και την νταρκίλα της εποχής. Όταν βγήκε το «Raw like sushi» είχε να κάνει περισσότερο με το μέλλον του ρυθμού που επρόκειτο να έρθει παρά με το μουντό παρόν εκείνης της περιόδου.


Έπρεπε να περάσουν τριάντα χρόνια, να πιάσει τον μουσικό Τύπο αυτή η μανία για diversity κι έτσι να εκτιμηθεί και να συμπεριληφθεί επιτέλους το συγκεκριμένο άλμπουμ στις λίστες με τα καλύτερα της δεκαετίας.


Μέχρι τότε στεκόταν παραγκωνισμένο στις προτιμήσεις της πλειοψηφίας των λευκών μουσικοκριτικών που εξυμνούσαν το lad rock μέχρι τα μέσα των '00s, αγνοώντας επιδεικτικά τέτοιες δουλειές.

Η Neneh Cherry ήταν η προσωποποίηση της διαφορετικότητας. Δεν ήταν λευκή ούτε μαύρη αλλά μια μιγάδα από τη Σουηδία που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα συναρπαστικό καλλιτεχνικό περιβάλλον.


Η Neneh Cherry ήταν η προσωποποίηση της διαφορετικότητας. Δεν ήταν λευκή ούτε μαύρη αλλά μια μιγάδα από τη Σουηδία που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα συναρπαστικό καλλιτεχνικό περιβάλλον. Η μητέρα της, η ζωγράφος Monica «Moki» Karlsson, γνώρισε τον μουσικό πατέρα της Ahmadu Jah όταν αυτός άφησε τη Σιέρα Λεόνε για να σπουδάσει μηχανικός στη Σουηδία. Χώρισαν πριν γεννηθεί.


Ξαναπαντρεύτηκε σχεδόν αμέσως τον θρύλο της τζαζ Don Cherry και μαζί με τα παιδιά τους βρέθηκαν σε ένα εγκαταλελειμμένο σχολείο που αγόρασαν στην εξοχή της Σουηδίας. Είχαν όνειρα να δημιουργήσουν μια κοινότητα που θα έφερνε τον κόσμο πιο κοντά.


Ήταν ένα θεότρελο σπίτι, όπως το περιέγραφε αργότερα η Neneh, που μάζευε κάθε λογής άτομα που χρειαζόντουσαν βοήθεια και στήριξη. Σε ηλικία 14 ετών αποφάσισε να μετακομίσει στο Λονδίνο. Εκεί έζησε από κοντά την πανκ σκηνή της πόλης. Έγινε κολλητή με τις Slits και συγκατοικούσε για ένα διάστημα σε μια κατάληψη με την Ari Up. Δούλευε ως ρέγκε DJ ή ως μοντέλο για να τα βγάλει πέρα.

 

Neneh Cherry - Manchild


Αντί για new wave ή πανκ που ήταν της μόδας, στο «Raw like sushi», το ντεμπούτο άλμπουμ της, παρουσίασε ένα μπασταρδεμένο χιπ-χοπ αναμεμειγμένο με στοιχεία ποπ, salsa και house μουσική, ό,τι ακούμε σήμερα δηλαδή. Ταυτόχρονα, οι στίχοι της ήταν τόσο φεμινιστικοί και σοφιστικέ για την εποχή τους που σήμερα φαντάζουν αδιανόητοι για ποπ κομμάτια.


Σήμερα εντυπωσιαζόμαστε όταν βλέπουμε γυναίκες μουσικούς σε προχωρημένο στάδιο εγκυμοσύνης να ανεβαίνουν στη σκηνή και να την οργώνουν με την ενέργειά τους. Το έκανε η M.I.A. πριν από μερικά χρόνια και πιο πρόσφατα η Cardi B, με το κοινό να παραληρεί από κάτω.


Η πρώτη που το έκανε, όμως, ήταν η Cherry, που βγήκε στο «Top of the Pops» να πει το «Buffalo Stance» με μια αρκετά φουσκωμένη κοιλιά. Προκάλεσε σάλο στον Τύπο, που την κατακεραύνωσε. Τους αποστόμωσε τότε, δηλώνοντας ότι «η εγκυμοσύνη δεν είναι ασθένεια».

 

Η Neneh Cherry το 1988 όταν βγήκε στο «Top of the Pops» να πει το «Buffalo Stance» με μια αρκετά φουσκωμένη κοιλιά.

 
Από την αρχή της καριέρα της ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες της ήταν ο άντρας της Cameron McVey. Γνωρίστηκαν το 1987 στο αεροδρόμιο του Heathrow, σε μια κοινή πτήση προς Τόκιο. Απέκτησαν δύο κόρες − μία, η Mabel, είναι από τις ανερχόμενες ποπ σταρ στη Βρετανία. Επίσημα παντρεύτηκαν το 1990.

Μαζί έφτιαξαν και το «Manchild» με τη βοήθεια του Robert del Naja. Η Neneh έχει πει πολλά σπουδαία κομμάτια, αλλά κανένα δεν φτάνει την αισθητική και ηχητική τελειότητα του συγκεκριμένου τραγουδιού. Ίσως το πιο απόκοσμο βίντεο που πρόβαλε ποτέ το MTV στη βραδινή του ζώνη. Θα μπορούσε να θεωρηθεί σημείο αναφοράς για το vaporwave, ενώ, όταν το βλέπεις σήμερα, παραμένει το ίδιο αλλόκοτο με τότε.


Στην πραγματικότητα ήταν μια οικογενειακή υπόθεση. Σε αυτό εμφανίζονταν οι κόρες της και ο πρώτος γιος του άντρα της.


Οι σχέσεις της με τους Massive Attack ήταν ακόμα βαθύτερες. Δεν τους ένωνε μόνο η σκηνή του Μπρίστολ, στην οποία ανήκε για ένα διάστημα. Είχαν τέτοια φιλία που το «Blue Lines» ηχογραφήθηκε στο δωμάτιο της νεογέννητης τότε κόρης της. Ο Del Naja δήλωσε ότι αν δεν επέμενε, δεν θα έβγαζαν ποτέ το άλμπουμ που γέννησε το trip-hop.


Η Neneh κάλλιστα θα μπορούσε να έχει φτάσει πολύ ψηλά, όπως η Μαντόνα. Θα μπορούσε και να την έχει ξεπεράσει, σύμφωνα με κάποιους, αν οι εμπειρίες της στην Αμερική δεν την απέτρεπαν από το να επιδιώξει μεγαλύτερη καριέρα. H μαρτυρία της για τον σεξισμό στη μουσική βιομηχανία εκείνη την περίοδο θα έπρεπε να κάνει τo κίνημα του #metoo να επανεξετάσει κάποια πράγματα.

 

Neneh Cherry - Synchronised Devotion


Απογοητευμένη, αποφάσισε να αποτραβηχτεί σταδιακά από τη δημοσιότητα, όχι όμως από τη μουσική. Ασχολήθηκε με διάφορα πρότζεκτ. Με ένα από αυτά, τους CirKus, την είχαμε δει πριν από 10 χρόνια στην Αθήνα. Είχε να κυκλοφορήσει προσωπική δουλειά από το 1996. Επανήλθε το 2014 με το «Blank Project» και τώρα, τέσσερα χρόνια μετά, με το «Broken Politics». Και στα δύο συνεργάστηκε με τον Four Tet στην παραγωγή.


Στο «Broken Politics» σοβαρεύει και ασχολείται με ευρύτερα πολιτικά θέματα. Οι στίχοι της αναφέρονται στους πρόσφυγες –είδε από κοντά τη φρίκη στο Καλαί−, στην παραπληροφόρηση και στα fake news, στην έκτρωση και στα γυναικεία δικαιώματα. «It's my politics living in a slow jam» ακούγεται να λέει χαρακτηριστικά στο κομμάτι «Synchronized Devotion».


Είναι μια φράση που σου μένει ανάμεσα στις ήρεμες trip-hop μελωδίες, οι οποίες, αντί για θυμό, κρύβουν στοχαστική διάθεση και ευαισθησία. Η Neneh Cherry, το κορίτσι που δεν θεωρούσε ποτέ τον εαυτό του ράπερ, έχει ωριμάσει υπέροχα.

Μουσική
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Νέες παραγωγές έντεχνου τραγουδιού, κι ένα ανέλπιστο δώρο από το χθες

Μουσική / Νέες παραγωγές έντεχνου τραγουδιού κι ένα ανέλπιστο δώρο από το χθες

Δύο νέες προτάσεις από τη Βιολέτα Ίκαρη και τους Νάντη Χατζηγεωργίου – Κρέοντα Κανακάρη, και ένα τρίτο άλμπουμ του Διονύση Τσακνή και της Μαριανίνας Κριεζή να μας ταξιδεύει στα ’90s και στη θεατρική «Μαντάμ Σουσού».
ΦΩΝΤΑΣ ΤΡΟΥΣΑΣ
Οι εμφανίσεις που δεν πρέπει να χάσεις στο Borderline 2026

Μουσική / Borderline: Οι εμφανίσεις που δεν πρέπει να χάσεις

Για δεύτερη φορά μέσα στο 2026, το μακροβιότερο φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει με ένα killer lineup που δίνει έμφαση στον χορό: Δύο θρύλοι της ηλεκτρονικής μουσικής, ο Ricardo Villalobos και ο Nightmares on Wax, μαζί με την Yasmine Hamdan και τη Σtella, ενώ οι φωτογραφίες του Σπύρου Στάβερη θα μας γυρίσουν στη rave σκηνή των ’90s.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Aντέχει το ελληνικό ραδιόφωνο την Έλα Λάνγκλεϊ και το «Choosin’ Texas»;

Μουσική / Η Έλα Λάνγκλεϊ κάνει ρεκόρ στα τσαρτς. Το ελληνικό ραδιόφωνο την αγνοεί

Το «Choosin’ Texas», της νεαρής τραγουδίστριας της κάντρι, συμπλήρωσε 24 εβδομάδες στην κορυφή των billboards ξεπερνώντας και το «All I want for Christmas is you» της Κάρεϊ. Κι όμως, το ελληνικό ραδιόφωνο μοιάζει να αδιαφορεί για όσα συμβαίνουν σε διεθνές επίπεδο.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
DJ ΜΙΚΕΕ: «Νοσταλγώ την εποχή του “βγαίνω για να χορέψω”»

Οι Αθηναίοι / DJ ΜΙΚΕΕ: «Νοσταλγώ την εποχή του “βγαίνω για να χορέψω”»

Θυμάται τον παππού του να τον πηγαίνει περίπατο με τις ώρες στο κέντρο της Αθήνας. Κατάλαβε από νωρίς πως με δύο πικάπ μπορούσε να μιξάρει πολύ ωραίους ήχους. Πιστεύει πως η ευκολία του ΑΙ εκτός από τυχάρπαστους που θα φέρει, θα δώσει και τεχνικές σε ταλαντούχους ανθρώπους. Ο θρυλικός DJ της ελληνικής τέκνο σκηνής αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
BAUTOPIA 7 και SONOTOPIA: Τρεις μέρες πολιτισμού, τεχνολογίας και μουσικής στην Αθήνα

Μουσική / Τρεις μέρες πολιτισμού, τεχνολογίας και μουσικής στο κέντρο της πόλης

Το BAUTOPIA 7 έρχεται στην Αθήνα με περισσότερους από 100 καλλιτέχνες, σχεδιαστές, ερευνητές και επαγγελματίες του πολιτισμού, φέρνοντας συναυλίες, πάρτι και μουσικά events σε Bios, Romantso, PLEX και Latraac.
M. HULOT
Ricardo Villalobos: Ο αρχιτέκτονας του απρόβλεπτου στο Borderline της Στέγης

Μουσική / Ένας από τους πιο σημαντικούς DJs στον κόσμο έρχεται στο Borderline της Στέγης

Ο Ricardo Villalobos, ένας από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες της σύγχρονης ηλεκτρονικής σκηνής, θα εμφανιστεί στο μακροβιότερο μουσικό Φεστιβάλ της Στέγης για ένα τετράωρο set που υπόσχεται να μείνει αξέχαστο.
M. HULOT
Ο Μπεκ επαναλαμβάνεται, αλλά γράφει ακόμα ωραία τραγούδια

Μουσική / Ο Μπεκ επαναλαμβάνεται, αλλά γράφει ακόμα ωραία τραγούδια

Ο Αμερικανός τραγουδοποιός επιστρέφει στον γνώριμο, μελαγχολικό ήχο του με το νέο του άλμπουμ «Ride Lonesome», που μόλις κυκλοφόρησε. Μήπως, όμως, αυτή η επιστροφή δεν σημαίνει απαραίτητα έλλειψη έμπνευσης;
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ

σχόλια

1 σχόλια