Η Μάντισσα από το Croydon

14

Τώρα που ηρέμησε λίγο ο παροξυσμός και άρχισαν κάπως να καταλαγιάζει η μανία για το βίντεο της Μάντισας της Μαρίνας Σάττι (το οποίο κοντεύει τα 13,5 εκατομμύρια views!), ορίστε το βίντεο που φαίνεται να έχει κοπιάρει σκηνή-σκηνή.

Βέβαια, το Skwod της Nadia Rose από το Croydon δεν έχει κάνει ούτε το 1/3 των views, και η Nadia δεν πιάνει μία μπροστά στη Μαρίνα, αλλά επειδή έγινε πολύς ντόρος για το βίντεο που της έδωσε την ιδέα... 

Μουσική
14

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT
Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Μουσική / Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Είχαμε προβλέψει before it was cool το τεράστιο κύμα της techno μουσικής που βιώνουμε τώρα γι' αυτό και δώσαμε χώρο και φωνή στους καλλιτέχνες που καθόρισαν με τη δουλειά τους το είδος. Η dj Φώφη Τσεσμελή ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να τους μιλήσει.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT

σχόλια

12 σχόλια
Urban-Μάντισσα vs Ethnic Μάντισσα = 1-1Και τα δυο ειναι καλογυρισμένα. Το ότι το ένα είναι αντιγραφή του άλλου είναι μάλλον προφανές. Αλλά τουλάχιστον καλή αντιγραφή. Διότι ακόμα θυμάμαι την Πρωτοψάλτη ως Bjork στο All is full of love :-( με τραγικά αποτελέσματα
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο κάτι τέτοιο είναι μεμπτό...Ναι, δανείστηκε την ιδέα, ίσως & κάποιες κινήσεις επειδή της άρεσε, επειδή πίστευε ότι ταιριάζει επειδή επειδή επειδή και την εξέλιξε, την τροποποίησε & την διαμόρφωσε ώστε να καλύπτει τις ανάγκες του δικού της τραγουδιού & κατά τη γνώμη μου τα κατάφερε μια χαρά.Μπορεί να μην ήταν καν δίκη της ιδέα αλλά του σκηνοθέτη του βίντεο κλιπ. Μπορεί να μην ήταν καν ενήμερη για αυτό το βίντεο. Μπορεί μπορεί μπορεί... Τι σημασία έχει;Δεν νομίζω ότι ζήτησε τα εύσημα η κοπέλα για την πρωτοτυπία, απλά επειδή έγινε γνωστή & έκανε επιτυχία μέσω αυτού ψάχνουμε μανιωδώς να βρούμε κάτι κακό, κάποιο ψεγάδι για να τροφοδοτούμε τον κομπλεξισμό & την ανάγκη μας να "ψοφίσει η κατσίκα του διπλανού".
"Βέβαια, το Skwod της Nadia Rose από το Croydon δεν έχει κάνει ούτε το 1/3 των views, και η Nadia δεν πιάνει μία μπροστά στη Μαρίνα"... σοβαρά; συγκρίνετε ένα είδος ελληνικής μουσικής με την underground σκηνή του Λονδίνου;
Μια χαρά κορίτσαρος είναι η Nadia. Είπαμε να παινέψουμε το σπίτι μας, αλλά το "δεν πιάνει μια μπροστά στη Μαρίνα" είναι στην καλύτερη, απλά υπερβολή.
Ε, εντάξει, ας μην τρελαινόμαστε. Το κόνσεπτ "έτυχε να να χορεύουμε και να τραγουδάμε στο δρόμο και κάνουμε βίντεοκλιπ επιμελώς ατιμέλητα" το έκαναν μέινστριμ οι Μάικλ και Τζάνετ Τζάκσον, ενώ συνέχισε και με Run DMC και άλλους τέλη '90s και προς '00s.Η Σάττι και το συνεργείο της έβαλαν την πινελιά του σύγχρονου χύμα urban style μ'ένα *τσικ* ελληνικού alternative και μια φευγαλέα εσάνς από έντεχνο στον ήχο.Να ανατριχιάζουμε που τα μονδέρνα μέινστριμ μουσικά βραβεία επιβραβεύουν wannabe white-washed niggas από τα lidl, οι οποίοι πλασάρουν στίχους μηδενικού νοήματος και επαφής με την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα. Και όλα αυτά σε κλίμα λεξιπενίας, φτήνιας, μισογυνισμού και ψευδαισθήσεις φεράρι και αμερικανικού γκέτο-χουντ...Η Μάντισσα, με τις επαναλήψεις της ή τις όποιες επιρροές/αντιγραφές της και ίσως ακόμα και το όποιο "κενό buzz" της, μια χαρά είναι!
Καλά, το να μπαίνουν δυο-δυο οι χορευτές δεν είναι δα και η φοβερή ανακάλυψη - ούτε το να μπαίνουν ***συνεχώς*** δύο-δύο σημαίνει πως το ένα βίντεο κοπιάρει το άλλο σκηνή με σκηνή.
Μα στην Ελλάδα αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας. Τα πάντα είναι αντιγραφές από το εξωτερικό. Η μουσική, τα τηλεοπτικά προγράμματα... μέχρι και τα τουίτ που κάνουν θραύση είναι μεταφράσεις από το εξωτερικό