Only Real: Αυθεντική λονδρέζικη indie pop στα καλύτερά της

Only Real: Αυθεντική λονδρέζικη indie pop στα καλύτερά της Facebook Twitter
1
Only Real: Αυθεντική λονδρέζικη indie pop στα καλύτερά της Facebook Twitter

Ο Only Real, ή αλλιώς Niall Galvin, είναι μόλις 24 χρονών και από το 2012 όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του EP, έκανε πολύ κόσμο να σηκώσει το φρύδι, για εκείνον τον κοκκινομάλλη νεαρό που γκρούβαρε τόσο άνετα σε μελωδίες brit pop με hip hop μπασίματα, μιλώντας για φιλιά που έδινε στην γαλαρία, βόλτες με την Cadillac και μεγάλους εφηβικούς έρωτες που τώρα πια είναι παρελθόν. Πολλά άλλαξαν όμως από εκείνη την εποχή και ο Only Real επανήλθε με ένα album σωστό δυναμίτη. Αυτάρεσκο και ανενόχλητα feel-good, το «Jerk at the End of the Line», στο οποίο συνεργάστηκε με τον παραγωγό Ben H. Allen (Deerhunter, Animal Collective, M.I.A., Delphic) είναι ένας δίσκος-indie πυροτέχνημα, τον οποίο ο Only Real υποστηρίζει με την εικόνα του αργόσχολου, χαβαλέ εικοσάρη. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ο Only Real έχει μεγάλα όνειρα για το μέλλον και δουλεύει σκληρά γι’ αυτά.

Only Real: Αυθεντική λονδρέζικη indie pop στα καλύτερά της Facebook Twitter

Ποιος είναι ο Only Real; Μίλησέ μου για την μπάντα σου.

Με λένε Niall Galvin, μένω στο Νότιο Λονδίνο και παίζω μουσική. Από μικρός έπαιζα κλασική κιθάρα και πειραματιζόμουν με διάφορες μπάντες, έπρεπε όμως να φτάσω τα 19 μου για να ξεκινήσω να ηχογραφώ τα δικά μου τραγούδια με τον εξοπλισμό που μου πήραν οι γονείς μου. Τα παιδιά με τα οποία παίζουμε live τα γνώρισα μέσα από κοινές παρέες. Δεν είχα παρά να τους μαζέψω όλους μαζί και να ξεκινήσουμε να παίζουμε τα κομμάτια. Τώρα πια έγιναν οι φίλοι μου.

Γιατί είναι ωραίο να είσαι μουσικός;

Μα επειδή κάνω αυτό που αγαπώ και ζω μέσα από αυτό. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να βγάζεις προς τα έξω την δουλειά σου και να βλέπεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει. Είναι υπέροχο.

Πώς έχει συμβεί και η μουσική σου έχει αποκτήσει τόσο μεγάλη ανταπόκριση τα τελευταία χρόνια; Είναι θέμα τύχης, ταλέντου ή σκληρής δουλειάς;
Η αλήθεια είναι ότι δεν μου πήρε πολύ καιρό να ακουστεί η μουσική μου. Ασχολούμαι με την μουσική δυόμισι χρόνια και η πορεία μου ήταν ανοδική από την αρχή. Η επιτυχία είναι θέμα τύχης. Σίγουρα δεν θα το έκανα όλο αυτό αν δεν ήξερα ότι είμαι καλός σε αυτό που κάνω αλλά χωρίς την τύχη δεν καταφέρνεις. Επίσης δουλεύω σκληρά γιατί η μουσική είναι ανταγωνιστικό περιβάλλον και έχω πολλά όνειρα. Αλλά ταυτόχρονα είμαι χαλαρός άνθρωπος και θέλω να παίρνω τις καταστάσεις πολύ στα σοβαρά.

Διηγήσου μου ένα περιστατικό που συνέβη σε live και έχεις να το θυμάσαι.

Το προηγούμενο διάστημα περιοδεύαμε στην Γαλλία για την παρουσίαση του καινούριου μου album. Ενώ παίζαμε live σε ένα υπαίθριο φεστιβάλ στη Nantes, στις 12 ακριβώς, ο κόσμος άρχισε να μου τραγουδά ‘Χρόνια πολλλά’. Μου έκανε τόση εντύπωση γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω που το είχαν μάθει. Μέχρι και εγώ το είχα ξεχάσει!

Υπάρχει κάτι που σου δίνει δύναμη και ενέργεια πριν βγεις στην σκηνή να παίξεις;

Μας αρέσει να βλέπουμε τους τίτλους αρχής μιας τηλεοπτικής σειράς που έχει να κάνει με ιπποδρομίες. Αυτό μας κάνει να γελάμε.

1

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στην ουτοπία του WHOLE, του queer φεστιβάλ της Σαξονίας

Μουσική / Στην ουτοπία του WHOLE, του πιο ελεύθερου φεστιβάλ της εποχής μας

Στη Ferropolis της Γερμανίας, κάθε καλοκαίρι δημιουργείται ένας χώρος ελευθερίας, όπου οι ταυτότητες μπορούν να υπάρξουν χωρίς περιορισμούς και η ηλεκτρονική μουσική αναδεικνύεται σε μια κοινή γλώσσα έκφρασης.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
5 τραγούδια που πριν από 20 χρόνια δεν θα έπαιζαν στο ραδιόφωνο

Nothing Days / 5 τραγούδια που πριν από 20 χρόνια δεν θα έπαιζαν στο ραδιόφωνο

Από το απαγορευμένο «Relax» και το «Erotica» μέχρι το «Rush» και το «Montero», η ποπ μουσική υπήρξε διαχρονικά πεδίο σύγκρουσης γύρω από το σεξ, την επιθυμία και την queer ορατότητα. Η διαφορά είναι ότι σήμερα οι ΛΟΑΤΚΙ+ καλλιτέχνες δεν χρειάζεται πλέον να μιλούν με υπαινιγμούς. Το κάνουν ανοιχτά, συχνά με χιούμορ, αυτοπεποίθηση και χωρίς καμία διάθεση να απολογηθούν.
M. HULOT
Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Μουσική / Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Το «Confessions II» δεν προσπαθεί να επαναλάβει έναν θρίαμβο του παρελθόντος. Χρησιμοποιεί τη γλώσσα των χορευτικών υβριδίων και της προσωπικής μνήμης για να μιλήσει για την απώλεια, την οικογένεια, την επιμονή και τη χαρά του να συνεχίζεις να χορεύεις όταν όλα γύρω σου αλλάζουν.
M. HULOT
Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Αποκλειστική Συνέντευξη / Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Οι Florence + The Machine επιστρέφουν στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου και η σπουδαία Βρετανή μουσικός μιλά στη LiFO για τη σχέση της με τον μύθο και την ιστορία, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τέχνη της.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ

σχόλια

1 σχόλια