«Δεν τους αντέχω πια στα Νέα, σιχαίνομαι…»

τη μούρλα του έβγαλε μου φαίνεται, αυτά τα λες κ σ'ένα φίλο στο τηλ εννοώ.όχι κι ανάστημα..κατ'εμέ πάντα

βρε παιδιά το ανάστημα μέσω twitter σηκώνεται?

Τα Νέα φιλοξενούσαν τον κύριο Κάτσικα και τα άρθρα του πάρα πολλά χρόνια τώρα.Άλλη γραμμή η εφημερίδα, άλλη ο κ. Κάτσικας. Δεν ενοχλούσε κανέναν αυτό. Και σωστά: ένα έντυπο, πέρα από την όποια γραμμή του, είναι υγιές να φιλοξενεί και "αιρετικές" φωνές.Και τα Νέα τη σεβάστηκαν τη διαφορετική φωνή του κ. Κάτσικα. Δε συμβαίνει και το αντίστροφο όμως, φαίνεται: για τον κ. Κάτσικα η διαφορετική άποψη των Νέων (που δεν είναι η εφημερίδα μου, το τονίζω) είναι "πουλημένη", "υποταγμένη" και άλλα ηχηρά παρόμοια.Δυστυχώς αυτό είναι το κυρίαρχο αριστερό ήθος σήμερα: "κάθε άποψη πέρα από τη δική μας είναι απλώς πουλημένη και συνωμοτική εναντίον του λαού". Ό,τι έλεγαν οι διώκτες της αριστεράς εναντίον της μισόν αιώνα πριν (ότι συνωμοτεί σε βάρος του έθνους κτλ κτλ), το λέει σήμερα η αριστερά για τους πολιτικούς της αντιπάλους.Έχουν δίκιο οι ψυχολόγοι τελικά: όποιος κακοποιηθεί στην παιδική ηλικία, με έναν ανεξήγητο τρόπο, στην ενηλικίωση επαναλαμβάνει ως θύτης πια τις συμπεριφορές που υπέστη.Κρίμα...

Δεν γνωρίζω το Χρήστο Κάτσικα προσωπικά, είμαι εκπαιδευτικός. Δεν γνωρίζω και γενικότερα τις υπόλοιπες ασχολίες του.Κάποια φευγαλέα πράγματα από τη δημόσια εικόνα του. Αν εξαιρέσουμε κάποια άρθρα που έχω δει στην αρχή της σχολικής χρονιάς και μου φαίνονται τουλάχιστον αγαπησιάρικα για τη δουλειά μας, αντιδρούσα πάντα σ΄αυτή την εικόνα του έγκυρου αναλυτή των Πανελλαδικών εξετάσεων, ειδικού, ας πούμε, που κατά βάθος αντλούσε το κοινό του μέσα στα βαθιά (και όχι ξεκάθαρα από πολιτική άποψη) νερά της αγωνίας των Ελλήνων για τα παιδιά τους και την τύχη τους. Αγωνία πολύ διαφορετική τη δεκαετία του ΄50, του '70, του ΄80, του ΄90. Αγωνία που εν πολλοίς , κατά τη γνώμη μου, υποδαύλιζε τις φοβίες, τα βολέματα, τον καθωσπρεπισμό της γενιάς που τώρα μας φταίει. Λοιπόν, πιθανόν τώρα δεν τα χρειάζεται τα 'ΝΕΑ". Μπορεί να παίξει ξεκάθαρα αντικαθεστωτικά τώρα πια. Χωρίς για να ακούνε τα αριστερά του, να είναι υποχρεωμένος να καλλιεργεί τα "δεξιά"μας αυτιά. Υπάρχει κοινό πια, για αυτή την δυστυχώς από πάντα κινδυνολογούσα φωνή. Και τώρα που ήρθε ο λύκος ο ψεύτης βοσκός θέλει να πει την αλήθεια;Και το σχόλιο ας εκληφθεί ως έκφραση αγανάκτησης όχι για το συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά για μια κυρίαρχη νοοτροπία μιας αριστεράς στο χώρο της παιδείας, που της έλειπε η πνοή, αλλά ήξερε καλά τα παιχνίδια στρατηγικών και εξουσίας. Παραπάνω απ΄ότι έπρεπε. Νομίζω.

Πόσο ζηλεύω τους ανθρώπους που τα βροντάνε όταν δεν συμφωνούν και υψώνουν ανάστημα...

και εμας δεν μας αρεσει η δουλεια μας αλλα δεν κανουμε κι ετσι

Σεβαστή η διαφωνία του και η αποχώρησή του (αν και το "σιχαίνονται αυτά που γράφω" μοιάζει να είναι η ρίζα του κακού). Χαίρομαι πάντως που κατόρθωσε να κάνει αυτήν την ηρωϊκή έξοδο απ' την εφημερίδα! Υποθέτω θα ήταν φοβερά δύσκολο να γλιτώσει απ' τα νύχια των Νέων που τον κρατούσαν αλυσοδεμένο με το ζόρι βασανίζοντάς τον για να γράφει καθεστωτικές/συστημικές απόψεις. Ευτυχώς οι περιπέτειές του τελείωσαν, και όπως λέει κι ο ίδιος "Φτου Ξελευτερίαααααααα"

Αισθάνομαι την ανάγκη, σε αυτή την άγρια ελληνική στιγμή, να πω όμως κάτι υπέρ αυτής της εφημερίδας: Τα Νέα του Σαββάτου είναι ένα εξαιρετικό φύλλο -δεδομένης της κατάστασης στο ΔΟΛ. Δεν συμφωνώ με την πολιτική του γραμμή, εκτιμώ όμως την σχετική πληρότητά του, την νηφάλια γλώσσα του, τον σχεδιασμό του. Μη γίνουν σάλα τραπεζαρία ένα!