Και ο Σατανάς πίνει καφέ

Και ο Σατανάς πίνει καφέ Facebook Twitter
7

 

Ο καφές είναι το ποτό με την μεγαλύτερη κατανάλωση στον κόσμο, κι έχει παρουσία 1500 χρόνια. Κι όμως- η επιστήμη δεν έχει αποφασίσει ακόμα αν είναι καλός ή κακός για την υγεία, με μελέτες και κόντρα μελέτες να αλληλοδιαψεύδονται.

 

 

Με το απλό μου μυαλό θα έλεγα ότι κάτι που καταναλώνεται τόσο ευρέως για πάνω από μία χιλιετία, αν υπήρχε απ’ ευθείας σύνδεση του καφέ με θανατηφόρες ή επικίνδυνες ασθένειες, θα είχε ανακαλυφθεί. Κι όμως- για τον καφέ υπάρχουν περισσότερες έρευνες απ’ό,τι για τα αντιβιοτικά. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που προκαλεί τόσο αλλοπρόσαλλα αποτελέσματα για κάτι πασίγνωστο όσο ο καφές. Οι εντελώς αντίθετες απόψεις μοιάζουν με προσπάθειες διαφορετικών ανθρώπων να βρουν αναγνωρίσιμα σχήματα στα σύννεφα.

Έχει καρκινογόνα συστατικά, αλλά βοηθάει και ορισμένες περιπτώσεις καρκίνου. Μειώνει τις πιθανότητες Αλτσχάιμερ και προκαλεί καρδιακά επεισόδια. Μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή αλλά βοηθάει και την χαμηλή πίεση της εγκύου. Είναι διουρητικός αλλά τώρα μετράει και στην κατανάλωση υγρών. Και οι μελέτες μαζί με τις χρηματοδοτήσεις συνεχίζονται…

 

 

Κάτι που σίγουρα βελτιώνει ο καφές, είναι οι πωλήσεις εφημερίδων και περιοδικών. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην διαβαστεί νέα θεωρία περί καφέ (μυστικά ελπίζω το ίδιο και για το παρόν άρθρο). Οι μαρτυρίες χρηστών και πρώην χρηστών στο ίντερνετ είναι μερικές φορές ξεκαρδιστκές. «Πήρα αύξηση όταν έκοψα τον καφέ, γιατί σταμάτησαν να τρέμουν τα χέρια μου», «τα θετικά αποτελέσματα του καφέ προωθούνται γιατί οι άνθρωποι θέλουν να ευλογούν τις κακές τους συνήθειες» (αν και δεν έχω διαβάσει για τις θετικές επιδράσεις της κοκαΐνης), «σας ικετεύω, κόψτε τον καφέ και μην τον ξαναρχίσετε ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ», «πίνω 5 κούπες καφέ την ημέρα και δε μπορείτε να πιστέψετε πόσο ωραίο είναι το δέρμα μου και το πόσο αδύνατη είμαι.»

 

Η δαιμονοποίηση του καφέ δεν είναι καινούριο φαινόμενο, όσο κι αν μοιάζει με αμερικανική υστερία. Από τότε που ο άνθρωπος τον ανακάλυψε –κατά πάσα πιθανότητα στην Αιθιοπία- έχει χαρακτηριστεί ταυτόχρονα «το κρασί του κόκκου» και «το κάτουρο του Διαβόλου».

 

Στις αρχές τις ιστορίας του, ο καφές χρησιμοποιούνταν σε θρησκευτικές τελετουργίες στην Αφρική. Κατά συνέπεια, η ιταλική εκκλησία θεώρησε ότι ήταν έργο του Σατανά και απαγόρεψε την κατανάλωσή του και τον αφόρισε. Ευτυχώς ο πάπας Clemens VII, ο οποίος λάτρευε τον καφέ, μας έσωσε βαφτίζοντας τον καφέ χριστιανό.

 

 

Όμως στους ευσεβείς κύκλους της Ευρώπης ο καφές αντιμετωπίζονταν ακόμα με καχυποψία. Αυτή τη φορά η θεωρία έλεγε ότι η κατανάλωση καφέ κάνει τις γυναίκες σεξουαλικά αχόρταγες οπότε φυσικά απαγορευόταν. Μάλιστα ήταν θεμιτό ένας άντρας να ξυλοφορτώσει τη γυναίκα του αν την έπιανε να πίνει καφέ. Για να τις προστατέψουν από τις ορέξεις που δε θα μπορούσαν να ελέγξουν, η είσοδος γυναικών σε καφενεία απαγορευόταν εντελώς.

 

Οπότε τι άλλαξε; Αρχικά ο μπαμπούλας ήταν ο Θεός, τώρα είναι η Υγεία. Για κάποιο λόγο δεν κάνει να πιεις καφέ. Επίσης, όλοι όσοι πίνουν καφέ έχουν να πουν τα πιο αλλοπρόσαλλα αποτελέσματα. Πως γίνεται ο ένας να πίνει μία γουλιά και να μην κοιμάται για 12 ώρες και ο άλλος να πίνει σκέτο εσπρέσσο και μετά να πηγαίνει για έναν υπνάκο; Σίγουρα παίζει ρόλο η ηλικία και το φύλο αλλά αυτό ισχύει με όλες τις ουσίες- καμία άλλη δεν έχει τόσο ακραία αποτελέσματα. Ίσως επειδή δεν λαμβάνεται υπόψη η ψυχολογία, που είναι ένα μεγάλο μυστήριο.

 

Ίσως –λέω ίσως- η παραδοσιακή επιφύλαξη απέναντι στον καφέ, που έχει ξεκινήσει εδώ και τόσους αιώνες, κληροδοτήθηκε και σε μας με το μανδύα της επιστήμης. Πέρα από τις προφανείς του ιδιότητες (εντάξει, προκαλεί τρέμουλο και ταχυκαρδία), οι υπόλοιπες που συνδέονται με καρκίνους, καρδιοπάθειες και τα λοιπά ίσως να υπάρχουν από λίγο σε ό,τι τρώμε και πίνουμε. Πρόκειται για δική μου άποψη που δεν έχει χρηματοδοτηθεί από μεγάλο ινστιτούτο και δεν έχει ανακοινωθεί σε ιατρικό περιοδικό. Θα ήθελα όμως όλα αυτά τα λεφτά που πετιούνται για κάτι που σίγουρα, δεν θα αφανίσει τον ανθρώπινο πληθυσμό, να πήγαιναν σε κάτι που όντως αφανίζει τον ανθρώπινο πληθυσμό, όπως στην έρευνα κανονικών ασθενειών.

 

 

 

Γεύση
7

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σαν τα κρασιά της Χαλκιδικής δεν έχει

Το κρασί με απλά λόγια / Σαν τα κρασιά της Χαλκιδικής δεν έχει

Από την αρχαία Μένδη μέχρι τους αμπελώνες του Αγίου Όρους, τις μοναστηριακές παραδόσεις και την ιστορία της εμβληματικής κορμίλιτσας, που έφτασε να γίνει το κρασί του Κρεμλίνου, ανακαλύπτουμε τη μακραίωνη και συναρπαστική ιστορία του αμπελιού και του κρασιού στη Χαλκιδική.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Ένας φούρνος στο Παγκράτι με καρδιά μικρού χωριού

Γεύση / Ένα ξεχασμένο νεοκλασικό στο Παγκράτι έγινε ο πιο γλυκός φούρνος της πόλης

Το Ideas Lab-Extraordinary Bakery στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κοντά στην πλατεία Βαρνάβα, το οποίο μετατράπηκε σε φούρνο και καφέ και γέμισε με βιβλία, φυτά και διακοσμητικά, διατηρώντας μια ζεστή, χαλαρή ατμόσφαιρα.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Οι 12 καλύτερες croque-madame στην Αθήνα

Γεύση / Οι 12 καλύτερες croque-madame στην Αθήνα

Σε ζύμη σφολιάτας, με ψωμί μπριός ή σάντο, με ελληνικά τυριά ή μικρά δημιουργικά twists: το ζεστό σάντουιτς με το αυγό σερβίρεται στην Αθήνα σε διάφορες εκδοχές, διατηρώντας όμως πάντα κάτι από τη γαλλική του καταγωγή.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ
Δήμος Σαμουράκης: «Η Στοκχόλμη έχει 12 μισελενάτα εστιατόρια. Η Αθήνα 16»

Γεύση / Δήμος Σαμουράκης: «Η Στοκχόλμη έχει 12 μισελενάτα εστιατόρια. Η Αθήνα 16»

Από τις κουζίνες που δούλεψε μικρός μέχρι το δικό του see|ds στα Ιλίσια, ο ταλαντούχος σεφ ακολούθησε μια διαδρομή 23 χρόνων που τον οδήγησε στο πρώτο αστέρι Michelin. Με αφορμή αυτή τη σημαντική διάκριση, μιλά για την επαγγελματική του πορεία, την εξέλιξη της αθηναϊκής γαστρονομίας, το fine dining, αλλά και για το είδος εστιατορίου που, κατά τη γνώμη του, δεν λείπει καθόλου από την Αθήνα.
M. HULOT
Το NOLAN μετακομίζει, αλλάζει σεφ και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο

Πολιτισμός / Το NOLAN μετακομίζει, αλλάζει σεφ και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση στην αθηναϊκή γαστρονομική σκηνή, το NOLAN ετοιμάζεται να εγκατασταθεί σε νέα διεύθυνση, στην οδό Κολοκοτρώνη 11, και να υποδεχτεί τον νέο Executive Chef του, John Skotidas.
THE LIFO TEAM
Μόλις άνοιξε το tavernaki και είναι μαγαζάρα

Γεύση / Από το αυγολέμονο στο miso, ένα tavernaki δρόμος

Κουνουπίδι γιαχνί με κόκκινο κάρι, μακαρόνια με κιμά από πάπια ωρίμανσης, τηγανητή φέτα με την τεχνική του spring roll: Ο σεφ Άνταμ Κοντοβάς, στο νέο του μαγαζί στο Κολωνάκι, ενώνει τα πιάτα της ελληνικής ταβέρνας με τις γεύσεις της ασιατικής παράδοσης.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ
Η Νάξος στρώνει το παραδοσιακό τραπέζι του μέλλοντός μας

Γεύση / Τις πατάτες με τ' αυγά τις λένε «παταταύγουλα» στη Νάξο

Πατάτες με αυγά ποσέ, ψιλοκομμένο ζαμπόνι και τριμμένο ναξιώτικο «αρσενικό» και ραβιόλι από βρασμένες σε νερό λεπτές φέτες πατάτας, γεμισμένο με πουρέ, μαζί με τσιπς από τη φλούδα της: μια ταπεινή πρώτη ύλη, με τους κατάλληλους συνδυασμούς, δίνει απολαυστικά πιάτα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Μόσφιλα, γκόρτσα και τζίτζιφα: Οι ξεχασμένοι καρποί της ελληνικής εξοχής

Nothing Days / Μόσφιλα, γκόρτσα και τζίτζιφα: Οι ξεχασμένοι καρποί της ελληνικής εξοχής

Πριν από τα εξωτικά φρούτα και τα ομοιόμορφα προϊόντα των σύγχρονων μανάβικων, υπήρχαν οι καρποί που μάζευαν οι άνθρωποι από τα άγρια δέντρα, κι έφτιαχναν μαρμελάδες, πετιμέζια και γλυκά. Τρεις από αυτούς, σχεδόν ξεχασμένοι σήμερα, αφηγούνται μια ολόκληρη ιστορία γεύσεων και εποχικότητας που κινδυνεύουμε να χάσουμε.
M. HULOT
ΒΡΑΒΕΙΑ MICHELIN ΑΣΤΕΡΙΑ MICHELIN ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

Γεύση / Βραβεία Michelin: Νέες διακρίσεις για την Αθήνα και ντεμπούτο για Θεσσαλονίκη και Σαντορίνη

Η έκδοση του Οδηγού MICHELIN για το 2027 διευρύνει για πρώτη φορά την παρουσία του στην Ελλάδα πέρα από την Αθήνα, εντάσσοντας τη Θεσσαλονίκη και τη Σαντορίνη και σχεδόν διπλασιάζοντας τον αριθμό των εστιατορίων που περιλαμβάνει
THE LIFO TEAM
Κάτι ήξεραν οι παππούδες μας: 10 νεο-καφενεία της Αθήνας για να σμίξουμε όπως παλιά / Στους νεο-καφενέδες ρακές και μπραντς να μας κερνάς: 10 στέκια που μας φέρνουν πιο κοντά

Γεύση / Σ' αυτούς τους 10 νεο-καφενέδες, ρακές και brunch να μας κερνάς

Στα σύγχρονα καφενεία, πίνουμε ελληνικό καφέ το πρωί και κοκτέιλ το βράδυ, μοιραζόμαστε μια ρακή ή ένα μπουκάλι κρασί, παραδοσιακούς μεζέδες ή ένα ψαγμένο πιάτο και ξαναβρίσκουμε κάτι που έχουμε ξεχάσει: τη χαρα τού να καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι απλώς για να τα πούμε.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ

σχόλια

6 σχόλια
Τι ωραία, μύριζε καφέ το δωμάτιο ενώ το διάβαζα. Νομίζω ένας βασικός λόγος που ο καφές είναι all time favourite θέμα και αντικείμενο ατέλειωτων αναλύσεων και συζητήσεων είναι το ότι αποτελεί μία από τις λίγες νόμιμες διεγερτικές ουσίες και καταναλώνεται από περίπου το 90% του πλανήτη. Και το να επιτρέπουν αυτό το εγκεφαλικό doping να είναι προσβάσιμο σε όλους, έτσι απλά, είναι δύσκολο για μερικούς. Μπορεί να μην έχει τις ίδιες επιδράσεις σε εμάς όπως στις αράχνες (http://en.wikipedia.org/wiki/File:CaffeinatedSpider.jpg), αλλά επηρεάζει την λειτουργία του εγκέφαλου, τουλάχιστον όσον αφορά την πνευματική ετοιμότητα και τις επιδόσεις στα αθλήματα (η International Olympic Committee απαγορεύει συγκεντρώσεις καφεΐνης πάνω από 12 mcg/mL στα ούρα των αθλητών). Αλλά και αυτό σε διαφορετικό βαθμό στον καθένα μας, γιατί ο μεταβολισμός της καφεΐνης λαμβάνει χώρα στο ήπαρ, από το κυτόχρωμα CYP1A2 το οποίο λόγω γενετικού πολυμορφισμού υπο- ή υπερλειτουργεί σε μερικούς ανθρώπους (υπάρχουν δηλάδη poor και ultra-rapid metabolizers) το οποίο εξηγεί και γιατί μερικούς "τους πιάνει" πιο πολύ ο καφές και δεν μπορούν να κοιμηθούν ενώ άλλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Πωπω, πολλά έγραψα, ο καφές θα φταίει :)
"Για να τις προστατέψουν από τις ορέξεις που δε θα μπορούσαν να ελέγξουν, η είσοδος γυναικών σε καφενεία απαγορευόταν εντελώς". Στην Ελλάδα δεν έχει αλλάξει και τόσο αυτό, με φωτεινή εξαίρεση κάτι γυναικεία καφενεία που μετρώνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.
Το θέμα αυτό το χει λύσει εδώ και χρόνια η καφετέρια. Έτσι κι αλλιώς στα παραδοσιακά καφενεία (που μάλλον εκλείπουν σιγά σιγά) μόνο άνθρωποι κάποιας προχωρημένης ηλικίας πάνε και συνήθως ακόλουθοι ενός συντηρητικού τρόπου ζωής και σκέψης.