Οι πιο τρομακτικές ταινίες όλων των εποχών, σύμφωνα με τον Μάρτιν Σκορσέζε

Οι πιο τρομακτικές ταινίες όλων των εποχών, σύμφωνα με τον Μάρτιν Σκορσέζε Facebook Twitter
3

1. Ο ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟΣ ΠΥΡΓΟΣ (THE HAUNTING, 1963)

«Μπορεί να μην πιστεύετε στα φαντάσματα, αλλά δεν μπορείτε να αρνηθείτε τον τρόμο», έλεγε το tagline αυτής της απόλυτα τρομακτικής ταινίας του Ρόμπερτ Γουάιζ, με θέμα -τι άλλο;- ένα σπίτι που έχει καταληφθεί από βίαια πνεύματα.

 

2. ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΒΡΙΚΟΛΑΚΑ (ISLE OF THE DEAD, 1945)

Υπάρχει μια σεκάνς σε αυτή την ταινία του Βαλ Λιούτον, με θύματα πανούκλας που έχουν παγιδευτεί σε ένα νησί κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων στην Ελλάδα, που πάντα με τρομάζει. Ας πούμε απλά ότι περιλαμβάνει μια... πρόωρη ταφή.

 


3. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ (THE UNINVITED, 1944)

Άλλη μία ταινία με στοιχειωμένο σπίτι, με φόντο την Αγγλία. Το αίσθημα του φόβου εδώ υφαίνεται από το σκηνικό και την ευγενή μορφή των χαρακτήρων.

 

4. Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΒΙΑΣΤΗΣ (THE ENTITY, 1982)

Η Μπάρμπαρα Χέρσεϊ υποδύεται μια γυναίκα που βιάζεται από μία αόρατη οντότητα.  Το σκηνικό του καλιφορνέζικου σπιτιού και η ρετρό καλλιτεχνική διεύθυνση επιτείνουν την απειλητική ατμόσφαιρα.

 

5. ΜΑΝΤΕΨΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΑΠΟΨΕ (DEAD OF NIGHT, 1945)

Κλασική βρετανική ταινία τρόμου, στην οποία τέσσερις άγνωστοι που έχουν μαζευτεί σε ένα εξοχικό αφηγούνται τέσσερις διαφορετικές ιστορίες. Στην κορύφωση της ταινίας, στοιχεία και από τις τέσσερις αφηγήσεις μπλέκονται με τρελό τρόπο που σου μένει αξέχαστος.


6. ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΤΡΟΜΟΣ (THE CHANGELING, 1980)

Ο Τζορτζ Σ. Σκοτ, προσπαθώντας να συνέλθει από τον θάνατο της γυναίκας και του παιδιού του, ανακαλύπτει το οργισμένο φάντασμα ενός άλλου νεκρού παιδιού στην έπαυλή του. Άλλη μια ταινία με φαντάσματα, γεμάτη θλίψη και τρόμο.

 


7. Η ΛΑΜΨΗ (THE SHINING, 1980)

Ποτέ δεν διάβασα το μυθιστόρημα του Στέφεν Κινγκ και δεν έχω ιδέα πόσο πιστή είναι η κινηματογραφική του διασκευή, όμως ο Κιούμπρικ δημιούργησε με μαεστρία μία τόσο τρομακτική ταινία, στην οποία αυτό που δεν βλέπεις ή δεν κατανοείς επισκιάζει την κάθε κίνηση των χαρακτήρων.

 

8. Ο ΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ (THE EXORCIST, 1973)

Κλασική, με άπειρες παρωδίες να έχουν βασιστεί σε αυτή, εντελώς οικεία και τόσο τρομακτική όσο την ημέρα που κυκλοφόρησε. Εκείνο το δωμάτιο με το ψυχρό μωβ φως όπου έλαβαν χώρα όλες οι δαιμονικές μεταμορφώσεις σε στοιχειώνει πραγματικά.

 

9. Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΑ (NIGHT OF THE DEMON, 1957)

Ο Ζακ Τουρνέρ γύρισε αυτή την ταινία προς το τέλος της καριέρας του, αλλά είναι εξίσου δυνατή όσο οι προηγούμενες δημιουργίες του. Ξεχάστε και πάλι τη μορφή του δαίμονα - αυτά που δεν βλέπετε είναι πολύ πιο τρομακτικά.

 

10. ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ (THE INNOCENTS, 1961)

Αυτή η κινηματογραφική προσαρμογή στο «Στρίψιμο της Βίδας», από τον Τζακ Κλέιτον είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις ταινιών ανάλογων του μεγαλείου του Χένρι Τζέιμς. Έξοχες ερμηνείες και φωτογραφία από τον Φρέντι Φράνσις για ένα πολύ τρομακτικό αποτέλεσμα.

 

11. ΨΥΧΩ (PSYCHO, 1960)

Η ταινία του Χίτσκοκ είναι τόσο γνωστή που νομίζεις ότι δεν σε τρομάζει πια. Μετά τη βλέπεις και το ξανασκέφτεσαι. Το ντους. Ο βάλτος. Η σχέση μάνας-γιου. Όλα είναι απίστευτα ενοχλητικά σε κάθε επίπεδο. Επίσης πρόκειται για υπέροχο καλλιτεχνικό επίτευγμα.


[via]

Οθόνες
3

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Xρήστος Φερεντίνος

Οι Αθηναίοι / Xρήστος Φερεντίνος: «Με ενοχλούν οι δικαστές του πληκτρολογίου»

Μεγάλωσε στα Εξάρχεια, σπούδασε Νομική, εργάστηκε ως ντετέκτιβ και ταμίας στον Ιππόδρομο, μέχρι να ανακαλύψει τη δημοσιογραφία και να βρει στην τηλεόραση το δεύτερο σπίτι του. Από το «Άκου να δεις» και το «Deal» μέχρι το «Studio 4», ο γνωστός παρουσιαστής αφηγείται στη LiFO μια ζωή γεμάτη επιτυχίες, αποτυχίες και εξηγεί γιατί δεν θέλει να μένει ποτέ στο ίδιο σημείο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Αλέξης Αλεξίου: «Η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να είναι βαθιά συντηρητική και σεξιστική»

Οθόνες / Αλέξης Αλεξίου: «Η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να είναι βαθιά σεξιστική»

Η νέα νεο-νουάρ ταινία του σκηνοθέτη, η «Θάλασσα από γυαλί», αποκαλύπτει τη βία που κρύβεται πίσω από τις κλειστές πόρτες στα ειδυλλιακά τοπία της ελληνικής υπαίθρου. Μια βία που διαπερνά πολλές οικογένειες και πολλές γενιές.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ 59' με τον Θανάση Νεοφώτιστo/ Θανάσης Νεοφώτιστος: «Δεν απέσυρα την ταινία για να διαπραγματευτώ»

Οθόνες / Θανάσης Νεοφώτιστος: «Το Φεστιβάλ αρνήθηκε να τιμήσει μια ταινία που ξεχώρισε διεθνώς»

Μετά την πρεμιέρα της στο Λονδίνο και λίγο πριν από τη συμμετοχή της σε δύο ακόμη διεθνή φεστιβάλ, ο σκηνοθέτης εξηγεί στη LiFO γιατί απέσυρε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την ταινία του «Το αγόρι με τα γαλάζια μάτια», που χρειάστηκε δέκα χρόνια για να ολοκληρώσει.
M. HULOT
Γιατί ο Κιούμπρικ, τώρα;

Οθόνες / Γιατί ο Κιούμπρικ, τώρα;

Με αφορμή το αφιέρωμα στον σπουδαίο σκηνοθέτη στο σινεμά Αθήναιον, ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος (ο οποίος θα προλογίσει την ταινία Barry Lyndon) καταγράφει τους λόγους που ο Κιούμπρικ παραμένει μέχρι τις μέρες μας πιο επίκαιρος παρά ποτέ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
CHECK Ο Γιουβάλ Άμπραχαμ και η Ρέιτσελ Σορ μιλούν για τις «παράπλευρες απώλειες»

Οθόνες / Οι σκηνοθέτες του «NΑΖΑ» μιλούν στη LiFO: «Κανένα έγκλημα δεν μπορεί να δικαιολογήσει ένα άλλο»

Οι σκηνοθέτες του πολυσυζητημένου ντοκιμαντέρ «NΑΖΑ», Γιουβάλ Αμπραχάμ και Ρέιτσελ Σορ, μιλούν στη LiFO για την ταινία-σοκ που εξόργισε τον Νετανιάχου και τους έκανε ανεπιθύμητους στην ίδια τους τη χώρα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Aπό την άκρη της πόλης»: Είδαμε ξανά την εμβληματική ταινία

Οθόνες / «Aπό την άκρη της πόλης»: Μια ταινία που ανακάλυψαν ξανά οι 30άρηδες

Βρεθήκαμε στην ειδική προβολή της εμβληματικής ταινίας του Κωνσταντίνου Γιάνναρη του 1998, που σύστησε ένα νέο queer σινεμά και έδειξε μια Αθήνα που δεν υπάρχει πια. Σήμερα, τη βλέπει με έκπληξη μια γενιά που μόλις είχε γεννηθεί τότε.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Οι Βοσκοί»: Μια σπάνια στιγμή για το ελληνικό σινεμά / «Οι Βοσκοί»: Το αριστούργημα του Νίκου Παπατάκη που για χρόνια αγνοούσαμε / «Οι Βοσκοί»: Η ταινία που έφτυσε στα μούτρα τα ιερά και τα όσια

Οθόνες / «Οι Βοσκοί»: Το αριστούργημα που αγνοούσαμε για χρόνια

Η ανατρεπτική ταινία του Νίκου Παπατάκη σε τρεις προβολές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη: Ένας σπουδαίος Έλληνας σκηνοθέτης, μια πλειάδα λαμπρών ηθοποιών και μια ταινία που ξεγύμνωσε την ελληνική κοινωνία και, περισσότερο από μισό αιώνα μετά, παραμένει επίκαιρη.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Βενσάν Κασέλ: «Όταν δεν επιθυμείς, βαριέσαι, ή πεθαίνεις»

Οθόνες / Βενσάν Κασέλ: «Όταν δεν επιθυμείς, βαριέσαι ή πεθαίνεις»

Ο Γάλλος ηθοποιός και πρωταγωνιστής της «Θυσίας» βρέθηκε στην Αθήνα για την πρεμιέρα της νέας ταινίας του Ρομέν Γαβρά, που γυρίστηκε στα λατομεία του Βώλακα στη Δράμα. Μιλά στη LiFO για τον ρόλο του, τη συνεργασία με τον Ελληνογάλλο σκηνοθέτη και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη ζωή και την τέχνη του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Φλόγα ή «φλόμπα» το «Digger»;

Ένα podcast του Θοδωρή Κουτσoγιαννόπουλου / Φλόγα ή «φλόμπα» το «Digger»;

Με αφορμή το «Digger» που διχάζει κοινό και κριτικούς, ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος συζητά με τον κριτικό και σκηνοθέτη Γιάννη Δαββέτα για τις αντιδράσεις που προκάλεσε η ταινία, όσα λέει το καταγγελτικό σινεμά για την εποχή μας και το πόσο μοιάζουν τελικά ο Κρουζ με τον Ινιάριτου (Περιέχει spoilers).
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

2 σχόλια
μπορώ να συμφωνήσω απόλυτα πως οι ταινίες αυτές αξίζουν σαν τέχνη, έχω δει πολλές από αυτές, αλλά μην κοροιδευόμαστε, τρομακτικές δεν είναι. εκτός αν δεν έχεις ξαναδεί θρίλερ στη ζωή σου. ειδικά στις σκηνές τρόμου μπορεί ακόμη και τα γέλια να σε πιάσουν, πλην τη λάμψη εννοείται!
την εποχη που προβληθηκαν ωστοσο ηταν σοκαριστικες..Και εκτος αυτου, για μενα οι νεες σπλατεριες ειναι πολυ πιο γελοιες. Αυτες τουλαχιστον εγιναν με μελετη σε ψυχολογικο παραγοντα, μεσα απο ανθρωπινη δουλεια... Οχι απο υπολογιστη... Εχουν αλλη αξια..