Οι πιο τρομακτικές ταινίες όλων των εποχών, σύμφωνα με τον Μάρτιν Σκορσέζε

Οι πιο τρομακτικές ταινίες όλων των εποχών, σύμφωνα με τον Μάρτιν Σκορσέζε Facebook Twitter
3

1. Ο ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟΣ ΠΥΡΓΟΣ (THE HAUNTING, 1963)

«Μπορεί να μην πιστεύετε στα φαντάσματα, αλλά δεν μπορείτε να αρνηθείτε τον τρόμο», έλεγε το tagline αυτής της απόλυτα τρομακτικής ταινίας του Ρόμπερτ Γουάιζ, με θέμα -τι άλλο;- ένα σπίτι που έχει καταληφθεί από βίαια πνεύματα.

 

2. ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΒΡΙΚΟΛΑΚΑ (ISLE OF THE DEAD, 1945)

Υπάρχει μια σεκάνς σε αυτή την ταινία του Βαλ Λιούτον, με θύματα πανούκλας που έχουν παγιδευτεί σε ένα νησί κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων στην Ελλάδα, που πάντα με τρομάζει. Ας πούμε απλά ότι περιλαμβάνει μια... πρόωρη ταφή.

 


3. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ (THE UNINVITED, 1944)

Άλλη μία ταινία με στοιχειωμένο σπίτι, με φόντο την Αγγλία. Το αίσθημα του φόβου εδώ υφαίνεται από το σκηνικό και την ευγενή μορφή των χαρακτήρων.

 

4. Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΒΙΑΣΤΗΣ (THE ENTITY, 1982)

Η Μπάρμπαρα Χέρσεϊ υποδύεται μια γυναίκα που βιάζεται από μία αόρατη οντότητα.  Το σκηνικό του καλιφορνέζικου σπιτιού και η ρετρό καλλιτεχνική διεύθυνση επιτείνουν την απειλητική ατμόσφαιρα.

 

5. ΜΑΝΤΕΨΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΑΠΟΨΕ (DEAD OF NIGHT, 1945)

Κλασική βρετανική ταινία τρόμου, στην οποία τέσσερις άγνωστοι που έχουν μαζευτεί σε ένα εξοχικό αφηγούνται τέσσερις διαφορετικές ιστορίες. Στην κορύφωση της ταινίας, στοιχεία και από τις τέσσερις αφηγήσεις μπλέκονται με τρελό τρόπο που σου μένει αξέχαστος.


6. ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΤΡΟΜΟΣ (THE CHANGELING, 1980)

Ο Τζορτζ Σ. Σκοτ, προσπαθώντας να συνέλθει από τον θάνατο της γυναίκας και του παιδιού του, ανακαλύπτει το οργισμένο φάντασμα ενός άλλου νεκρού παιδιού στην έπαυλή του. Άλλη μια ταινία με φαντάσματα, γεμάτη θλίψη και τρόμο.

 


7. Η ΛΑΜΨΗ (THE SHINING, 1980)

Ποτέ δεν διάβασα το μυθιστόρημα του Στέφεν Κινγκ και δεν έχω ιδέα πόσο πιστή είναι η κινηματογραφική του διασκευή, όμως ο Κιούμπρικ δημιούργησε με μαεστρία μία τόσο τρομακτική ταινία, στην οποία αυτό που δεν βλέπεις ή δεν κατανοείς επισκιάζει την κάθε κίνηση των χαρακτήρων.

 

8. Ο ΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ (THE EXORCIST, 1973)

Κλασική, με άπειρες παρωδίες να έχουν βασιστεί σε αυτή, εντελώς οικεία και τόσο τρομακτική όσο την ημέρα που κυκλοφόρησε. Εκείνο το δωμάτιο με το ψυχρό μωβ φως όπου έλαβαν χώρα όλες οι δαιμονικές μεταμορφώσεις σε στοιχειώνει πραγματικά.

 

9. Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΑ (NIGHT OF THE DEMON, 1957)

Ο Ζακ Τουρνέρ γύρισε αυτή την ταινία προς το τέλος της καριέρας του, αλλά είναι εξίσου δυνατή όσο οι προηγούμενες δημιουργίες του. Ξεχάστε και πάλι τη μορφή του δαίμονα - αυτά που δεν βλέπετε είναι πολύ πιο τρομακτικά.

 

10. ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ (THE INNOCENTS, 1961)

Αυτή η κινηματογραφική προσαρμογή στο «Στρίψιμο της Βίδας», από τον Τζακ Κλέιτον είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις ταινιών ανάλογων του μεγαλείου του Χένρι Τζέιμς. Έξοχες ερμηνείες και φωτογραφία από τον Φρέντι Φράνσις για ένα πολύ τρομακτικό αποτέλεσμα.

 

11. ΨΥΧΩ (PSYCHO, 1960)

Η ταινία του Χίτσκοκ είναι τόσο γνωστή που νομίζεις ότι δεν σε τρομάζει πια. Μετά τη βλέπεις και το ξανασκέφτεσαι. Το ντους. Ο βάλτος. Η σχέση μάνας-γιου. Όλα είναι απίστευτα ενοχλητικά σε κάθε επίπεδο. Επίσης πρόκειται για υπέροχο καλλιτεχνικό επίτευγμα.


[via]

Οθόνες
3

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ίλον Μασκ: Ούτε στα χειρότερα σενάρια του Όργουελ

Φεστιβάλ Βενετίας 2026 / Ίλον Μασκ: Ούτε στα χειρότερα σενάρια του Όργουελ

Το ντοκιμαντέρ του Άλεξ Γκίμπνεϊ για τον πλουσιότερο άνθρωπο στη Γη υπενθυμίζει, χωρίς να κομίζει αποκαλύψεις, πόσο επικίνδυνος έχει γίνει ο Μασκ, ως ολιγάρχης με ύπουλη και σκιώδη εξουσία.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
83ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ: ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

Φεστιβάλ Βενετίας 2026 / Το Φεστιβάλ Βενετίας φέτος υπήρξε (εν μέρει) γυναικεία υπόθεση

Η Μέι ελ-Τούκι με τον Χρυσό Λέοντα και η Ζακλίν Λέντζου με το βραβείο Σκηνοθεσίας στο τμήμα Ορίζοντες έστρεψαν τους προβολείς στο προσωπικό και πολιτικό γυναικείο βλέμμα, που, ωστόσο, φέτος υστέρησε σημαντικά σε εκπροσώπηση.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το «Pink Narcissus» στις Νύχτες Πρεμιέρας με τη μουσική του Κ. Βήτα

Οθόνες / Ένας «Ροζ Νάρκισσος» στις Νύχτες Πρεμιέρας με τη μουσική του Κ. Βήτα

Το cult φιλμ του Τζέιμς Μπίντγκουντ, ένα από τα πιο ιδιαίτερα έργα του αμερικανικού queer και πειραματικού σινεμά, προβάλλεται στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας σε αποκατεστημένη 4K κόπια, με ένα νέο, ζωντανό σάουντρακ που δημιούργησε ο Κ. Βήτα ειδικά για την προβολή.
M. HULOT
BOB MACKIE (1939-2026)

Οθόνες / Μπομπ Mάκι (1939-2026): Ο σχεδιαστής που πασπάλισε με χρυσόσκονη τις ντίβες

Ο σπουδαίος ενδυματολόγος που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή έντυσε με τις αξεπέραστες δημιουργίες του τη Σερ, τη Νταϊάνα Ρος, την Τίνα Τέρνερ, τη Μαντόνα, αλλά και νεότερες σταρ όπως η Lady Gaga, η Pink, η Τέιλορ Σουίφτ. Χάρισε φινέτσα σε κάτι που μέχρι τότε θεωρούνταν φτηνό, ενέπνευσε τον Τομ Φορντ και σημάδεψε ανεξίτηλα τη δεκαετία του ’70.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μπήκαμε πρώτοι στο Cinobo Όπερα & Bar 2046

Οθόνες / Οι πρώτες εικόνες από το Cinobo Όπερα & Bar 2046

Η ομάδα του Cinobo, που ανέλαβε το Cinobo Όπερα, με τις τρεις πλέον κινηματογραφικές αίθουσες, δημιούργησε το πρώτο μπαρ της πόλης «κρυμμένο» μέσα σε ένα σινεμά. Το «Bar 2046» ανοίγει τις πόρτες του στις 17 Σεπτεμβρίου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Ο μεγάλος νικητής του Φεστιβάλ Δράμας μιλάει στη LiFO

Οθόνες / Ο μεγάλος νικητής του Φεστιβάλ Δράμας μιλάει στη LiFO

Ο Νίκος Τσογγίδης, πρωταγωνιστής και σεναριογράφος της ταινίας «Wheel to live», η οποία τιμήθηκε με τον Χρυσό Διόνυσο και άλλα τρία σημαντικά βραβεία, μιλάει για την εμπειρία του ως ατόμου με αναπηρία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θέμις Μπαζάκα: «Το “Fatherland” είναι από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει»

The Review / Θέμις Μπαζάκα: «Το “Fatherland” είναι από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει»

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τη Θέμιδα Μπαζάκα για την ταινία «Πατρίδα» του Πάβελ Παβλικόφσκι, που απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες, συγκεντρώνοντας διθυραμβικές κριτικές, ενώ έχει κερδίσει (ήδη) και το ελληνικό κοινό.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Bunker: Χαβιέρ Μπαρδέμ και Πενέλοπε Κρουζ μαγνητίζουν

Φεστιβάλ Βενετίας 2026 / «Bunker»: Χαβιέρ Μπαρδέμ και Πενέλοπε Κρουζ μαγνητίζουν

Ο Φλοριάν Ζελέρ εμπνεύστηκε τη νέα του ταινία από τα «Μάτια ερμητικά κλειστά», ένα από τα φιλμ που θαυμάζει. Το σενάριό του, όμως, διακρίνεται από προφανείς ιδέες και σχηματικότητα στην ανάπτυξη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

2 σχόλια
μπορώ να συμφωνήσω απόλυτα πως οι ταινίες αυτές αξίζουν σαν τέχνη, έχω δει πολλές από αυτές, αλλά μην κοροιδευόμαστε, τρομακτικές δεν είναι. εκτός αν δεν έχεις ξαναδεί θρίλερ στη ζωή σου. ειδικά στις σκηνές τρόμου μπορεί ακόμη και τα γέλια να σε πιάσουν, πλην τη λάμψη εννοείται!
την εποχη που προβληθηκαν ωστοσο ηταν σοκαριστικες..Και εκτος αυτου, για μενα οι νεες σπλατεριες ειναι πολυ πιο γελοιες. Αυτες τουλαχιστον εγιναν με μελετη σε ψυχολογικο παραγοντα, μεσα απο ανθρωπινη δουλεια... Οχι απο υπολογιστη... Εχουν αλλη αξια..