Πέθανε ο σωματοφύλακας του Χίτλερ

Πέθανε ο σωματοφύλακας του Χίτλερ Facebook Twitter
9

Πέθανε σε ηλικία 96 ετών ο  πρώην σωματοφύλακας του Αδόλφου Χίτλερ Ρόχους Μις, ο τελευταίος επιζών από το καταφύγιο του Χίτλερ στο Βερολίνο.  

Σε συνέντευξη του το 2005, είχε περιγράψει τον Χίτλερ ως ένα πολύ φυσιολογικό άνθρωπο, που δεν ήταν σκληρός, ούτε τέρας και που ήταν «υπέροχο αφεντικό».

Ο πρώην άντρας των SS, είχε πει επίσης σε αυτή τη συνέντευξη πως δεν γνώριζε για τη δολοφονία 6 εκατομμυρίων Εβραίων και ότι ο Χίτλερ δεν είχε αναφέρει ποτέ κάτι για «τελική λύση», όταν ήταν παρών. «Ήξερα για το στρατόπεδο Νταχάου και για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε γενικές γραμμές», δήλωσε στο BBC το 2009.

"Αλλά πρέπει να θυμάστε ότι ποτέ δεν γίνεται πόλεμος χωρίς εγκλήματα και ούτε πρόκειται να γίνει», είπε πεί ο Μίς.

 

Πέθανε ο σωματοφύλακας του Χίτλερ Facebook Twitter

Ο Μις που ήταν ζωγράφος, είχε ενταχθεί στα SS στην ηλικία των 20 ετών και όταν ρωτήθηκε για την επιλογή του αυτή είπε ότι ήταν ο αντικομμουνισμός του που τον οδήγησε στους ναζί. «Προσφέρθηκα για να πολεμήσω τους μπολσεβίκους, όχι για τον Χίτλερ», ισχυρίστηκε.

Μετά από το τέλος του πολέμου κατέληξε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Σοβιετική Ενωση, όπου πέρασε εννιά χρόνια, πριν του επιτραπεί να επιστρέψει στο Βερολίνο το 1954.

9

σχόλια

5 σχόλια
Σκεφτείτε όμως εσείς τι θα κάνατε αν βρισκόσασταν στο τότε με άγνοια του μελλοντος και πολλών από όσα ξέρουμε σήμερα. Πολύ εύκολα τα λέμε τώρα 80 χρόνια μετά με την ιστορική γνώση κι από την ασφάλεια του σπιτιού μας. Όλοι τότε δηλαδή στο αντάρτικο εναντίον του δικτάτορα θα ήσασταν. Όπως σίγουρα κάνετε και σήμερα για όλα όσα συμβαίνουν γύρω σας. Δεν υπερασπίζομαι καμία φρικαλαιότητα, αλλά παραείναι εύκολοι τέτοιου είδους γενικευμένοι σχολιασμοί. Ναι, έκαναν τα στραβά μάτια. Τυπική ανθρώπινη αντίδραση εις τους αιώνας των αιώνων, και αν δεν το έχετε κάνει ποτέ πάρτε τις πέτρες.
''Πολύ εύκολα τα λέμε τώρα 80 χρόνια μετά με την ιστορική γνώση κι από την ασφάλεια του σπιτιού μας.'' Πάρα πολύ εύκολα. Όπως πάρα πολύ εύκολα οι Γερμανοί τότε ανέχονταν, αν όχι υποδαύλιζαν, τα όσα συνέβαιναν. Και θεωρώ πως οι συγκρίσεις με την ''αντίσταση'' του σήμερα και του τότε είναι τουλάχιστον ατυχείς. http://en.wikipedia.org/wiki/First_they_came_...
Σε τέτοιες περιπτώσεις παίζει πάντα και ένα είδος συνδρόμου της Στοκχόλμης. Το λέω αυτό με την έννοια ότι ο υπηρέτης-υπάλληλος σε μια τέτοια περίπτωση είναι ένα είδος αιχμαλώτου του αφεντικού του. Φυσικά όταν φτάνεις τα 95 χρόνια πρέπει να αποβάλεις αυτά τα κατάλοιπα.