ΔΙΕΘΝΗ
Διεθνή /

Eργαζόμενοι στην Ονδούρα αναγκάζονταν να φοράνε πάνες

Φοβούνταν να αφήσουν το πόστο τους για να μην απολυθούν

Eργαζόμενοι στην Ονδούρα αναγκάζονταν να φοράνε πάνες Facebook Twitter
[Γ.Γ.]
[Γ.Γ.]
10

Μια εταιρεία κορεατικών και αμερικανικών συμφερόντων με βάση την Ονδούρα, κατηγορείται από επικεφαλής σωματείων και πρώην υπαλλήλους ότι εξανάγκαζε το προσωπικό να φοράει πάνες στη δουλειά για να υπάρχει αύξηση της παραγωγικότητας, Αντιπρόσωποι της εταιρείας αρνούνται τις κατηγορίες, αλλά έχει ήδη διαταχθεί έρευνα.

Σύμφωνα με το abc news, το προηγούμενο Σάββατο ο πρόεδρος της ομοσπονδίας των εργατών καταδίκασε την παραβίαση των δικαιωμάτων των εργαζομένων με αυτό τον τρόπο και πρόσθεσε ότι η ψυχολογική πίεση οδήγησε αρκετούς εργαζόμενους, ειδικά γυναίκες να αγοράζουν από μόνοι τους πάνες και να μην πηγαίνουν στο μπάνιο, με το φόβο ότι θα χάσουν τη δουλειά τους.

Ο υπουργός εργασίας Jorge Bogran δήλωσε ότι 30 επιθεωρητές εργάζονται στην υπόθεση για να εξακριβώσουν τους ισχυρισμούς των εργαζομένων, ενώ ο εκπρόσωπος της εταιρείας Edgardo Dumas διέψευσε τις κατηγορίες χαρακτηρίζοντάς τις αναληθείς και αβάσιμες και ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία του δεν παραβίασε ποτέ τα δικαιώματα των εργαζομένων.


[via]

10

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 σχόλια
DrHouse
DrHouse
Και οι εργαζομενοι φυσικα υπο τον φοβο της απολυσης,αρνουνται τις κατηγοριες.Ας ζησουν μεσα στα σκατα τοτε,αυτη την αξια δινουν στον εαυτο τους.
little blossom
δυστυχώς, το ίδιο συμβαίνει κι εδώ, όπου ο εργαζόμενος των 12 ωρών/ημέρα για 600€, χωρίς ένσημα/επιδόματα/δώρα/κ.λπ., χωρίς άδεια (απλήρωτη έστω, άνθρωπος είσαι και κουράζεσαι), χωρίς καμιά αξιοπρέπεια πλέον καθώς το "αφεντικό" αποφασίζει και διατάζει κι εσύ στέκεσαι προσοχή στο ένα πόδι και κάνεις τη δουλειά 5 ανθρώπων για το μισθό μισού(!), δεν τολμά ποτέ όχι καταγγελία να κάνει, αλλά έστω να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται. δεν ήμουν ποτέ αυτής της λογικής και προτιμούσα να βάζω τον εαυτό μου σε μπελάδες. είχα όμως την πολυτέλεια να με βοηθούν οι γονείς μου, που μου έμαθαν να μην ανέχομαι την εκμετάλλευση από κανένα. όσο τα χρόνια περνούν όμως, βλέπω οικογένειες που συντηρούνται από έναν τέτοιο μισθό (μισό) μόνο, με τις υποχρεώσεις να τρέχουν: ενοίκια, λογαριασμοί, υγεία. και τότε, αγαπητέ, τα δικαιώματα γίνονται πολυτέλεια. μην κρίνετε με τόση ευκολία αυτό που πιθανόν δεν χρειάστηκε ποτέ να αντιμετωπίσετε.