Παρότι ποτέ δεν θα ξεχάσει τις απίστευτες δυσκολίες που είχε να αντιπαρέλθει εκείνο τον καιρό – όταν ρίσκαρε το ίδιο του το σπίτι και ό,τι είχε, όταν έπρεπε να ανταγωνιστεί έναν κολοσσό σαν τον Ρόμπερτ Μάξγουελ, όταν εμφανίστηκε στη Σοβιετική Ένωση χωρίς κανένα εχέγγυο – ο Χενκ Ρότζερς επιμένει ότι ποτέ δεν σκέφτηκε να τα παρατήσει. «Ακόμα με ρωτάνε πόσο αφελής ήμουν», θυμάται σήμερα. «Θα έλεγα ότι ήταν 20% αφέλεια/βλακεία και 80% αποφασιστικότητα».
Αυτό μπορεί να είναι το κλειδί της επιτυχίας σε πολλές πτυχές της ζωής. Ο Ρότζερς ήταν ένας αντιπρόσωπος βιντεοπαιχνιδιών που ήξερε ότι είχε ανακαλύψει το επόμενο μεγάλο σουξέ: το Tetris, ένα παράξενα εθιστικό παζλ στο οποίο οι παίκτες έπρεπε να χτίσουν τετράδες με διαφορετικά σε σχήμα «τουβλάκια» που έπεφταν ακανόνιστα από την κορυφή της οθόνης, προκειμένου να σχηματίσουν έναν συμπαγή τοίχο.
Ο Ρότζερς ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση το 1988 για να συναντήσει τον σχεδιαστή του Tetris, Αλεξέι Παζίτνοφ, ελπίζοντας να εξασφαλίσει τα παγκόσμια δικαιώματα διανομής του παιχνιδιού. Είχε όμως να αντιμετωπίσει πολλούς και πανίσχυρους αντιπάλους, μεταξύ των οποίων ο μεγαλοεπιχειρηματίας Ρόμπερτ Στάιν, o μεγαλοεκδότης Ρόμπερτ Μάξγουελ και ο γιος του Κέβιν, καθώς και διάφορους Ρώσους αξιωματούχους της KGB που τον παρακολουθούσαν.
Ο Ρότζερς ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση το 1988 για να συναντήσει τον σχεδιαστή του Tetris, Αλεξέι Παζίτνοφ, ελπίζοντας να εξασφαλίσει τα παγκόσμια δικαιώματα διανομής του παιχνιδιού. Είχε όμως να αντιμετωπίσει πολλούς και πανίσχυρους αντιπάλους, μεταξύ των οποίων ο μεγαλοεπιχειρηματίας Ρόμπερτ Στάιν, o μεγαλοεκδότης Ρόμπερτ Μάξγουελ
Την δαιδαλώδη ιστορία του πώς ο ακαταμάχητα γοητευτικός Ρότζερς τους ξεγέλασε όλους, και στην πορεία δημιούργησε μια ισόβια φιλία με τον Παζίτνοφ, αφηγείται η ταινία Tetris του σκηνοθέτη με πρωταγωνιστές τους Τάρον Έγκερτον και Νικίτα Εφρέμοφ στους δύο κεντρικούς ρόλους, που θα είναι διαθέσιμη στην πλατφόρμα Apple TV+ από τις 31 Μαρτίου.
Ο 67χρονος Παζίτνοφ, πολίτης των ΗΠΑ εδώ και χρόνια, που όμως εξακολουθεί να μιλάει με έντονη ρωσική προφορά, θυμάται στη συνέντευξη που μας παραχώρησε από κοινού με τον Ρότζερς, τα παιδικά του χρόνια στη Μόσχα: «Η ζωή στη Σοβιετική Ένωση ήταν εξαιρετικά σταθερή και μονότονη. Δεν είχαμε καμία αλλαγή για δεκαετίες. Ο ίδιος δρόμος, τα ίδια καταστήματα, οι ίδιες τιμές, τα ίδια πρόσωπα στην κυβέρνηση».
Το 1984 ο Παζίτνοφ εργαζόταν ως μηχανικός λογισμικού σε ένα κέντρο υπολογιστών της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών στη Μόσχα. Δοκιμάζοντας έναν νέο υπολογιστή, έγραψε ένα απλό παιχνίδι που βασιζόταν σε ένα παζλ από την παιδική του ηλικία, το οποίο περιλάμβανε την τοποθέτηση μπλοκ διαφορετικού σχήματος σε ένα πλέγμα.
Η αρχική έκδοση Tetris του Παζίτνοφ χρησιμοποιούσε επτά διαφορετικά σχήματα, τα οποία ονόμασε «τετραομίνα» και αποτελούνταν από τέσσερα τουβλάκια το καθένα. Το παιχνίδι έγινε αμέσως επιτυχία μεταξύ των συναδέλφων του και τελικά εξαπλώθηκε και σε άλλους χρήστες υπολογιστών στη Σοβιετική Ένωση, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε εμμονή.
Λίγα χρόνια αργότερα μπήκε στο κάδρο ο Χενκ Ρότζερς, ένας γεννημένος στην Ολλανδία και μεγαλωμένος στην Αμερική εκδότης παιχνιδιών, ο οποίος εκείνη την εποχή ζούσε στην Ιαπωνία με την οικογένειά του. Το 1988 ανακάλυψε το Tetris στην έκθεση Consumer Electronics Show στο Λας Βέγκας και σήμερα, στα 69 του πλέον, μας αφηγείται εκείνη τη γνωριμία με το παιχνίδι που ήταν σαν κεραυνοβόλος έρωτας: «Η δουλειά μου εκείνη την εποχή ήταν να βρίσκω παιχνίδια για να τα φέρνω στην Ιαπωνία, και έπρεπε να παίρνω γρήγορες αποφάσεις: θέλω αυτό το παιχνίδι ή όχι; Με το Tetris δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι επρόκειτο για κάτι ιδιαίτερο».
Η ταινία δείχνει τον Ρότζερς να διακινδυνεύει τα πάντα για να εξασφαλίσει τα δικαιώματα του παιχνιδιού, συμπεριλαμβανομένου και του του σπιτιού του. «Ήταν ακόμα χειρότερα από αυτό», λέει. «Δεν ήταν το σπίτι μου. Ήταν όλη η περιουσία των πεθερικών μου. Το είχαν αγοράσει με τις οικονομίες μιας ζωής και εγώ το έθεσα σε άμεσο κίνδυνο». Τελικά αποφάσισε να ρισκάρει όλα και να πετάξει στη Μόσχα για να συναντήσει αξιωματούχους της σοβιετικής κυβέρνησης και της κρατικής εταιρείας λογισμικού Elorg, η οποία κατείχε τα δικαιώματα του Tetris. Ήταν η εποχή του ψυχρού πολέμου και οι ξένοι αντιμετωπίζονταν με καχυποψία.
Σύντομα συνειδητοποίησε ότι είχε να αντιμετωπίσει σκληρό ανταγωνισμό από άλλους παράγοντες ομάδες που είχαν επίσης εντοπίσει τις προοπτικές του Tetris και ήθελαν να κερδίσουν για λογαριασμό τους τα δικαιώματα, με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα.
Μεταξύ αυτών ήταν και ο Ρόμπερτ Στάιν της Andromeda Software, ο οποίος είχε ήδη υπογράψει μια συμφωνία για τη διανομή του Tetris σε προσωπικούς υπολογιστές εκτός Ρωσίας. Στη συνέχεια έκλεισε μια άλλη συμφωνία με τη Mirrorsoft του Ρόμπερτ Μάξγουελ για την παραγωγή του παιχνιδιού στη Βρετανία. Σύντομα, όμως, αποκαλύφθηκε ότι η Elorg δεν είχε δώσει επίσημη άδεια.
Θυμάται ο Ρότζερς: «Είχε προγραμματιστεί συνάντηση του Μάξγουελ με τον Γκορμπατσόφ κατά την επίσκεψη του δεύτερου στην Αγγλία. Τότε όμως συνέβη ο σεισμός στην Αρμενία και ο Γκορμπατσόφ αναγκάστηκε να φύγει εσπευσμένα, οπότε εκείνη η συνάντηση όπου ο Μάξγουελ επρόκειτο να πει στον Γκορμπατσόφ να ακυρώσει τη συμφωνία και να τη δώσει στον γιο του Κέβιν, δεν έγινε ποτέ».
Ο Ρότζερς έφερε τον Παζίτνοφ στις ΗΠΑ, όπου οι δύο άνδρες εξακολουθούν μέχρι σήμερα να εργάζονται στον κλάδο των βιντεοπαιχνιδιών. «Ο Αλεξέι ζήτησε τη βοήθειά μου. Δώσαμε τα χέρια το 1993 και αυτή η συμφωνία ισχύει ακόμη και σήμερα. Το ισχυρότερο συμβόλαιο που έχει γραφτεί ποτέ είναι η χειραψία μας».
Εξακολουθούν επίσης να κατέχουν τα δικαιώματα του Tetris, ενός από τα πιο δημοφιλή βιντεοπαιχνίδια όλων των εποχών. Ο Ρότζερς προσθέτει: «Παραμένει ένα πολύ δημοφιλές παιχνίδι. Πάντα ήθελα να πιστεύω ότι αν ήταν τραγούδι, θα ήταν το Happy Birthday. Άλλα τραγούδια έρχονται και φεύγουν, όλοι όμως συνεχίζουν να τραγουδούν το Happy Birthday».
Πηγή: The Guardian
