Μας αρέσει να βλέπουμε ανθρώπους που εκτιμούμε, ξαφνικά, σε απρόβλεπτα μέρη. Ο φίλος μου ο Γιώργος μου αφηγήθηκε κάποτε πώς μόλις πρωτομετακόμισε στο Λονδίνο στα τέλη των '90ς είδε μια μέρα στο δρόμο -στην πόλη των εκατομμυρίων κατοίκων και τουριστών, σε ένα κεντρικό σημείο τον Κωνσταντίνο Τζούμα να περνάει: "Φαντάσου την έκπληξή μου, άγνωστός μεταξύ αγνώστων, δηλαδή πόσο σύμπτωση να περπατάς στο Λονδίνο και να δεις ξαφνικά τον Τζούμα να προχωρά σαν Παλαιός Αριστοκράτης;" μου είχε πει, συμπληρώνοντας ότι τυχαία στο δρόμο δεν συνάντησε ποτέ κανέναν άλλον απ' τους γνωστούς του, ποτέ ξανά - και έζησε 7 χρόνια στην πόλη. 

 

Τέλος πάντων.

 

Περιοδικό MONOCLE, σελίδα 157, τζα! Ο Τζούμας. 

 

 

 

Πρόχειρη μετάφραση:

 

ΠΟΙΟΣ

Η μπλαζέ και σοφιστικέ εκφορά του λόγου του τον έχουν κάνει ραδιοφωνική περσόνα και δημοφιλή αυτοβιογραφικό συγγραφέα. 

 

ΠΟΥ

Στην Αθήνα της Ελλάδας. Τις καθημερινές στον Εν Λευκώ, σταθμό γνωστό για τη χαλαρή σύγχρονη τζαζ και μπλουζ πασπαλισμένο με τις λογοτεχνικές αφηγήσεις που με ύφος αδιάφορο κάνει ο Τζούμας.

 

ΓΙΑΤΙ

Καθώς τα υπόλοιπα πρωινά ραδιοφωνικά προγράμματα προσφέρουν είτε ανέμελη χαζοχαρούμενη μουσική ή πολιτικές συζητήσεις για την ατελείωτη οικονομική κρίση, η "Cafe Society" του Τζούμα ξεχωρίζει για την ασυνήθιστη κομψότητά της στα τελείως πεζά, κατά τα άλλα, ραδιοκύματα της Ελλάδας. Η πρόζα του περιλαμβάνει αφηγήσεις από καινούργια βιβλία μέχρι ατακαδόρικους σχολιασμούς των θεμάτων της επικαιρότητας. 

 

ΤΟ ΣΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΝ

Ο Τζούμας, ο οποίος αυτοχαρακτηρίζεται σνομπ, ξεχωρίζει με την ψηλόλιγνη σιλουέτα του και το λουκ του είναι κομψό, σε στυλ δανδή, που συνοδεύεται συνήθως είτε από γυαλιά ηλίου ή από καπέλα Παναμά. Η βαθιά φωνή του όμως, γεμάτη σαρκασμό -είτε αυτοσχεδιαστικό είτε κάπως προετοιμασμένο- έχει το δικό της πιστό κοινό που ακούει καθημερινά τον Τζούμα να φιλοσοφεί ή να κουτσομπολεύει με ευφυή τρόπο.

 

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙ;

Η προσωπικότητα, η ευρυμάθεια και η ικανότητά του για πνευματώδη διάλογο, θα έκαναν τον Τζούμα τέλειο στο να παίρνει συνεντεύξεις. Αυτό όμως είναι μάλλον απίθανο, καθώς ο κόσμος γύρω του τον αφήνει παγερά αδιάφορο. (Είναι απολιτίκ, με ελάχιστο ενδιαφέρον για την τρέχουσα επικαιρότητα.) Σπάνια θα τον δείτε στο σανίδι καθώς τα διλήμματα ζωής των περισσοτέρων θεατρικών χαρακτήρων του είναι μάλλον απόμακρα - με την εξαίρεση των ηρώων του Μπέκετ, "ανθρώπων που αγωνίζονται μέσα στον υπαρξιακό ύφαλο της ζωής για μια αγιοσύνη χωρίς Θεό".