Πριν λίγες μέρες, αμερικανοί ερευνητές κατάφεραν για πρώτη φορά στην ιστορία να φωτογραφίσουν ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος αλκυόνας, το οποίο ζει στους Νήσους του Σολομώντα στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Το πουλί «Mustached Kingfisher» συναντάται αποκλειστικά εκεί, κι ειδικότερα μόνο στο νησί Guadalcanal, κι επειδή είναι πολύ σπάνιο είναι ευρύτερα γνωστό ως το «πουλί φάντασμα», ενώ επειδή εκτιμάται πως υπάρχουν το πολύ 1000 συνολικά, θεωρείται είδος προς εξαφάνιση.
Ο Chris Filardi, διευθυντής του Pacific Programs στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας έχει αφιερώσει τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του στη μελέτη κι αναζήτηση αυτού του πουλιού, κατάφερε να το συναντήσει από κοντά και να τραβήξει την πρώτη στα χρονικά φωτογραφία που το απεικονίζει. Ωστόσο, αμέσως μετά, το σκότωσε με ευθανασία.
You are looking at the first-ever photos of a male moustached kingfisher!Chris Filardi is director of Pacific Programs...
Posted by American Museum of Natural History on Thursday, September 24, 2015
Όπως ήταν φυσικό, η κίνησή του ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τους οικολόγους που καταδίκασαν την ενέργεια θεωρώντας απαράδεκτο αυτό που έκανε.
Ό ίδιος βέβαια, μετά κι από τη γενική κατακραυγή, έσπευσε να δικαιολογήσει αυτό που έκανε, αναρτώντας στο site Audubon ένα κείμενο όπου εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το έκανε.
Μεταξύ άλλων, ο Filardi, αφού δήλωσε πως το συγκεκριμένο πουλί δεν είναι τόσο σπάνιο, συμπλήρωσε πως αυτός ήταν ο μοναδικός τρόπος να συλλεχθούν περαιτέρω επιστημονικές πληροφορίες γι' αυτό το άγνωστο μέχρι τώρα είδος. «Οι πληροφορίες που θα εξασφαλίσει τώρα η ορνιθολογική κοινότητα είναι σπανιότερες από αυτό καθαυτό το πουλί» σχολίασε ο Filardi. «Πρόκειται για ένα είδος 'σπάνιο' στο μάτι του Δυτικού επιστημονικού Κόσμου, όχι σπάνιο γενικά κι ούτε απειλούμενο προς εξαφάνιση. Η απόφαση να το θανατώσω ώστε να συλλεχθεί για μελέτη θα βοηθήσει πρακτικά τις έρευνες των βιολόγων» σημειώνει.
«Το να σκοτώνεις ζώα στο όνομα της εξέλιξης, της εκπαίδευσης ή σε οτιδήποτε τέτοιο τελοσπάντων πρέπει απλά να σταματήσει. Είναι λάθος και αφήνει μια φρικιαστική παρακαταθήκη και στους μελλοντικούς ερευνητές και στα παιδιά» είναι ο αντίλογος των οικολόγων.
