«Μα πού τα ξετρυπώνεις αυτά τα μαγαζιά», με ρωτάει με έκπληξη η Αντιγόνη. «Όπου τρυπώνεις, ξετρυπώνεις», της απαντάω σαν να είμαι η αρχαία Σφίγγα που κρύβει κάτι πιο αινιγματικό απ αυτό που λέει. «Η πόλη έχει γεμίσει μεταχειρισμένα, αρκεί να ξέρεις τι ψάχνεις», της λέω πιο συγκεκριμένα αυτή τη φορά.
Με τη τελευταία γαλλική Vogue υπό μάλης τρυπώνουμε με φλούο διαθέσεις στο ενημερωμένο σέκοντ χαντ στην Αγιού Μελετιού, στη Κυψέλη. Ακόμα ένα μικρός παράδεισος για τον ανήσυχο στυλίστα ή για τον άνθρωπο που κρατάει μόλις 20 ευρώ και θέλει να φύγει με παραπάνω από ένα γιουνίκ κομμάτι.
Ο ιδιοκτήτης είναι και νέος και ωραίος και κυρίως φιλικός. Από εκείνους που του λες λίγα και καταλαβαίνουν πολλά. Αλλά και ο Sakis η ψυχή του μαγαζιού δίνει το πράσινο φως. «Δες, δοκίμασε και κάνε ό,τι θες» λέει αποφεύγοντας ταυτόχρονα τις πολλές κουβέντες.
Τα ρούχα τα φέρνει από το Βέλγιο και μετράει δεκαεφτά χρόνια εμπειρίας στο μεταχειρισμένο. Η φιλοσοφία του είναι ίδια και με τη δική μου: «Τα ρούχα όπως και οι άνθρωποι όταν αλλάζουν χέρια αποκτούν μια ιστορία».
Με τα πολύ μακριά της μαλλιά θυμίζει ξωτικό του δάσους. Είναι πολύ συγκροτημένη και με πιάνω να σκέφτομαι σαν θεια που λέει από μέσα της «έκτακτη η νέα» και αν είχα ανιψιό θα της τον γνώριζα.
«Άλλωστε και με το ταμπέλακι να το αγοράσεις, κάποιος το δοκίμασε πριν από εσένα». Είχε αγοράσει ένα ολοκαίνουργιο πουκάμισο και είχε εσάνς μασχάλης από κάποιον που το δοκιμάστε πριν από εκείνον.
«Μην τα συζητάς, πλύνε το αν θες, πήγαινε το καθαριστήριο αλλά βρες αυτό που ψάχνεις. Το σημαντικό είναι να βρεις το κομμάτι που είναι για σένα. Να αφήσεις το ρούχο να σου μιλήσει.»
Να αγιάσει το στόμα του. Γιατί το ρούχο που σου μιλάει, αν και άκρως σουρελιστικό σαν εικόνα, είναι μεγάλη αλήθεια. Η μικρή ενζενί Αντιγόνη Σταυροπούλου συμφωνεί και γελάει και ευωδιάζει νιάτα, χάρη και κάνει τις Αλκυνονίδες πιο λαμπερές.
Την πρόσεξα στην παράσταση Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. στο Bios και μου άρεσε γιατί είχε κάτι στιβαρό στο παίξιμο της. Αν και εύθραυστη και ντελικάτη, τη γέμιζε τη σκηνή. Πατούσε γερά. Πώς να το πω; Την πρόσεχες.
Με τα πολύ μακριά της μαλλιά θυμίζει ξωτικό του δάσους. Είναι πολύ συγκροτημένη και με πιάνω να σκέφτομαι σαν θεια που λέει από μέσα της «έκτακτη η νέα» και αν είχα ανιψιό θα της τον γνώριζα.
Η ζωή της έχει αρκετές μετακινήσεις. Έζησε στην Κύπρο δέκα χρόνια και χωρίς να έχει καταγωγή από την Κύπρο την αισθάνεται οικογένειά της. Σπούδασε παιδαγωγικά και για κάποια χρόνια στην Κρήτη ήταν δασκάλα και μάθαινε στα παιδάκια «Άννα, να ένα μήλο».
Τα θυμάται τα χρόνια αυτά πολύ νοσταλγικά και όμορφα. Αγαπάει πολύ τα παιδιά και της αρέσει πολύ να συνεργάζεται μαζί τους γιατί της μαθαίνουν ένα σωρό πράγματα.
Ακόμα και σήμερα φτιάχνει θεατρικά εργαστήρια και στήνει παραστάσεις για να είναι σε επαφή με τα παιδιά. Η υποκριτική ήρθε στη ζωή της όταν πλέον εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Πέρασε στο Θέατρο Τέχνης και μαγεύτηκε με τις σπουδές, τους ανθρώπους, τις πρόβες.
Η Αντιγόνη έχει μια περιέργεια στα πράγματα και το βλέπω αυτό και από τον τρόπο που ψαχουλεύει τα ρούχα. Παθιάζεται, σαν τα μάτια της να ανεβάζουν πυρετό. «Μπορείς να καταλάβεις πολλά για έναν άνθρωπο την ώρα που ψωνίζει» της λέω. «Καταλαβαίνεις το γούστο του, τον δισταγμό του, το μέτρο του, την περιέργεια, την τσιγκουνιά ή τη σπάταλη».
Αγαπάει πολύ το μεταχειρισμένο ρούχο, τις χαμηλές του τιμές και δεν την ενοχλεί που κάποιος άλλος το είχε φορέσει πιο πριν. «Σκέφτομαι ότι και κάποια άλλη γυναίκα πριν από μένα σε μια γωνιά του κόσμου όταν αγόρασε αυτό το ρούχο χαμογελούσε πιθανά με τον τρόπο που χαμογελάω τώρα εγώ και βιαζόταν να πάει σπίτι της να το ξαναδοκιμάσει».
Μέσα στο μαγαζί μοιάζουμε με φιλενάδες μέλισσες που βρήκαν αγρό με λουλούδια και μοιράζονται τη γύρη σε κοινό ιβίσκο. Δοκιμάζουμε γελάμε αγοράζουμε κούκλες. Ναι, εδώ βρίσκουμε και παλιές Barbie και μικρά πόνι της δεκαετίας του '80 μόλις με ένα ευρώ. Ίσως ένας καλλιτέχνης να αγοράσει αυτή τη μεγάλη συλλογή και να εμπνευστεί.
Η Αντιγόνη ονειρεύεται να γράψει στο μέλλον θεατρικά σενάρια. Ήδη φέτος παρακολουθεί το εργαστήρι στο Εθνικό και το έχει πάρει πολύ ζεστά. «Στο γράψιμο βρίσκω την ησυχία που αναζητώ. Μπορεί στην πόλη να γίνεται ένας χαμός, στους δρόμους το αδιαχώρητο, όταν όμως ξεκινάω να γράφω μπαίνω σε ένα κόσμο γαλήνης».
Και αλήθεια λέει γιατί και η φύση της είναι γαλήνια και καλόβολη. Ό,τι της δίνω το φοράει χωρίς ενδοιασμό, όλα της αρέσουν και είναι χαμογελαστή.
Ψάχνουμε και ψάχνουμε, και το εν λόγω βινταζάδικο είναι νοικοκυρεμένο, αν και διοικείται από άντρες. Και είναι ξεκούραστο να ψάχνεις σε κατηγορίες και να πέφτεις σε μικρούς θησαυρούς. Παπούτσια adidas συλλεκτικά δέκα ευρώ. Γούνα βιζόν με τριάντα ευρώ, μπουφάν adidas με πέντε ευρώ.
Φεύγουμε χαμογελαστές, σαν τη διαφήμιση που 'ναι κεφάτη που γύρισε από το σούπερ μάρκετ. Με τριάντα ευρώ εκάστη την ισιώσαμε την ματαιοδοξία μας, νιώσαμε στολισμένες νυφούλες από την κορυφή μέχρι τα νύχια και φέραμε στη ζωή μας μια παλιά ιστορία που θα την κάνουμε δική μας.
Sara, Aγίου Μελετίου 3-5 , τηλ. 2108252052
