Η Μάντισσα από το Croydon

14

Τώρα που ηρέμησε λίγο ο παροξυσμός και άρχισαν κάπως να καταλαγιάζει η μανία για το βίντεο της Μάντισας της Μαρίνας Σάττι (το οποίο κοντεύει τα 13,5 εκατομμύρια views!), ορίστε το βίντεο που φαίνεται να έχει κοπιάρει σκηνή-σκηνή.

Βέβαια, το Skwod της Nadia Rose από το Croydon δεν έχει κάνει ούτε το 1/3 των views, και η Nadia δεν πιάνει μία μπροστά στη Μαρίνα, αλλά επειδή έγινε πολύς ντόρος για το βίντεο που της έδωσε την ιδέα... 

Μουσική
14

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το «15» είναι ό, τι καλύτερο έχουν κάνει οι Mechanimal. Κι ας άργησε

Μουσική / Το «15» είναι ό, τι καλύτερο έχουν κάνει οι Mechanimal. Κι ας άργησε

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου (ION) και ο Freddie F. μιλούν για το νέο τους άλμπουμ που επιστρέφει στις ρίζες του γκρουπ, αλλά χωρίς καμία διάθεση νοσταλγίας. Ένας δίσκος όπου συνυπάρχουν ο θυμός, η ποίηση και η καθημερινότητα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Μας πρόδωσε ο ΛΕΞ ή ωραία εποχή για να είσαι «μπάσταρδος»;

Μουσική / Μας πρόδωσε ο ΛΕΞ ή ωραία εποχή για να είσαι «μπάσταρδος»;

Στο πέμπτο και πιο παρεξηγημένο άλμπουμ του, με τίτλο «MPASTARD0S», ένας ΛΕΞ που δεν έχουμε συνηθίσει τραγουδά και το κάνει καλά, ρισκάρει και πειραματίζεται μαζί με τον Dof, παρουσιάζοντας μια πιο αισιόδοξη εκδοχή του εαυτού του.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η μουσική στη Μεταπολίτευση, η εκπομπή «Από τις 4 στις 5» και το Ποπ & Ροκ

Γιάννης Πετρίδης RE:COLLECTION / Η μουσική στη Μεταπολίτευση, η εκπομπή «Από τις 4 στις 5» και το Ποπ & Ροκ

Ο Άρης Δημοκίδης συνομιλεί με τον θρυλικό μουσικό παραγωγό Γιάννη Πετρίδη, ξεκλειδώνοντας μισό αιώνα μουσικής από την προσωπική του συλλογή. Μια συνεργασία της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και της LiFO.
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
Κος Κ.: «Ο μουσικός του δρόμου αλλού πληρώνεται με POS. Στην Ελλάδα του κόβουν κλήσεις»

Μουσική / Κος Κ.: «Οι μουσικοί του δρόμου αλλού έχουν POS. Στην Ελλάδα τούς κόβουν κλήσεις»

Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ «Γραμματόσημα», ο τραγουδοποιός και μουσικός παραγωγός μιλά για την όψη της Αθήνας που χάθηκε οριστικά και την τέχνη ως μια κατεξοχήν πολιτική πράξη.
M. HULOT
Ραδιόφωνο στα χρόνια της Χούντας και η επεισοδιακή συναυλία των Rolling Stones στην Αθήνα

Γιάννης Πετρίδης RE:COLLECTION / Ραδιόφωνο στα χρόνια της Χούντας και η επεισοδιακή συναυλία των Rolling Stones στην Αθήνα

Ο Άρης Δημοκίδης συνομιλεί με τον θρυλικό μουσικό παραγωγό Γιάννη Πετρίδη, ξεκλειδώνοντας μισό αιώνα μουσικής από την προσωπική του συλλογή. Μια συνεργασία της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και της LiFO.
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

σχόλια

12 σχόλια
Urban-Μάντισσα vs Ethnic Μάντισσα = 1-1Και τα δυο ειναι καλογυρισμένα. Το ότι το ένα είναι αντιγραφή του άλλου είναι μάλλον προφανές. Αλλά τουλάχιστον καλή αντιγραφή. Διότι ακόμα θυμάμαι την Πρωτοψάλτη ως Bjork στο All is full of love :-( με τραγικά αποτελέσματα
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο κάτι τέτοιο είναι μεμπτό...Ναι, δανείστηκε την ιδέα, ίσως & κάποιες κινήσεις επειδή της άρεσε, επειδή πίστευε ότι ταιριάζει επειδή επειδή επειδή και την εξέλιξε, την τροποποίησε & την διαμόρφωσε ώστε να καλύπτει τις ανάγκες του δικού της τραγουδιού & κατά τη γνώμη μου τα κατάφερε μια χαρά.Μπορεί να μην ήταν καν δίκη της ιδέα αλλά του σκηνοθέτη του βίντεο κλιπ. Μπορεί να μην ήταν καν ενήμερη για αυτό το βίντεο. Μπορεί μπορεί μπορεί... Τι σημασία έχει;Δεν νομίζω ότι ζήτησε τα εύσημα η κοπέλα για την πρωτοτυπία, απλά επειδή έγινε γνωστή & έκανε επιτυχία μέσω αυτού ψάχνουμε μανιωδώς να βρούμε κάτι κακό, κάποιο ψεγάδι για να τροφοδοτούμε τον κομπλεξισμό & την ανάγκη μας να "ψοφίσει η κατσίκα του διπλανού".
"Βέβαια, το Skwod της Nadia Rose από το Croydon δεν έχει κάνει ούτε το 1/3 των views, και η Nadia δεν πιάνει μία μπροστά στη Μαρίνα"... σοβαρά; συγκρίνετε ένα είδος ελληνικής μουσικής με την underground σκηνή του Λονδίνου;
Μια χαρά κορίτσαρος είναι η Nadia. Είπαμε να παινέψουμε το σπίτι μας, αλλά το "δεν πιάνει μια μπροστά στη Μαρίνα" είναι στην καλύτερη, απλά υπερβολή.
Ε, εντάξει, ας μην τρελαινόμαστε. Το κόνσεπτ "έτυχε να να χορεύουμε και να τραγουδάμε στο δρόμο και κάνουμε βίντεοκλιπ επιμελώς ατιμέλητα" το έκαναν μέινστριμ οι Μάικλ και Τζάνετ Τζάκσον, ενώ συνέχισε και με Run DMC και άλλους τέλη '90s και προς '00s.Η Σάττι και το συνεργείο της έβαλαν την πινελιά του σύγχρονου χύμα urban style μ'ένα *τσικ* ελληνικού alternative και μια φευγαλέα εσάνς από έντεχνο στον ήχο.Να ανατριχιάζουμε που τα μονδέρνα μέινστριμ μουσικά βραβεία επιβραβεύουν wannabe white-washed niggas από τα lidl, οι οποίοι πλασάρουν στίχους μηδενικού νοήματος και επαφής με την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα. Και όλα αυτά σε κλίμα λεξιπενίας, φτήνιας, μισογυνισμού και ψευδαισθήσεις φεράρι και αμερικανικού γκέτο-χουντ...Η Μάντισσα, με τις επαναλήψεις της ή τις όποιες επιρροές/αντιγραφές της και ίσως ακόμα και το όποιο "κενό buzz" της, μια χαρά είναι!
Καλά, το να μπαίνουν δυο-δυο οι χορευτές δεν είναι δα και η φοβερή ανακάλυψη - ούτε το να μπαίνουν ***συνεχώς*** δύο-δύο σημαίνει πως το ένα βίντεο κοπιάρει το άλλο σκηνή με σκηνή.
Μα στην Ελλάδα αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας. Τα πάντα είναι αντιγραφές από το εξωτερικό. Η μουσική, τα τηλεοπτικά προγράμματα... μέχρι και τα τουίτ που κάνουν θραύση είναι μεταφράσεις από το εξωτερικό