Κάποιες γάτες είναι ήσυχες, ενώ άλλες νιαουρίζουν δυνατά για να τραβήξουν την προσοχή. Αυτή η διαφορά μπορεί να είναι θαμμένη βαθιά μέσα στα γονίδιά τους.
Αν έχετε μοιραστεί το σπίτι σας με περισσότερες από μία γάτες, γνωρίζετε καλά πόσο διαφορετικές μπορεί να είναι οι προσωπικότητές τους. Μία μπορεί να νιαουρίζει για φαγητό, άλλη να γουργουρίζει δυνατά στην αγκαλιά σας και άλλη να υποδέχεται τους επισκέπτες στην πόρτα. Μια άλλη πάλι μπορεί να προτιμά να παρατηρεί ήσυχα από απόσταση.
Μια πρόσφατη μελέτη υπό την καθοδήγηση της ερευνήτριας άγριας ζωής Yume Okamoto και των συνεργατών της από το Πανεπιστήμιο του Κιότο στην Ιαπωνία, υποδηλώνει ότι μέρος της απάντησης μπορεί να βρίσκεται στα γονίδια των γατών.
Ιδιοκτήτες γατών από όλη την Ιαπωνία κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τη γάτα τους και να πάρουν δείγμα DNA από το ζώο. Η έρευνα περιλάμβανε ερωτήσεις για διάφορες συμπεριφορές της γάτας, όπως το γουργούρισμα και οποιονδήποτε άλλον ήχο.
Οι ερευνητές από την Ιαπωνία μελέτησαν ένα συγκεκριμένο γονίδιο στις γάτες, που ονομάζεται ανδρογονικός υποδοχέας (AR) και βρίσκεται στο Χ χρωμόσωμα. Το γονίδιο αυτό βοηθά το σώμα να αντιδρά σε ορμόνες όπως η τεστοστερόνη και περιέχει ένα κομμάτι DNA που επαναλαμβάνεται πολλές φορές. Το AR είναι πολύ σημαντικό για τη λειτουργία του σώματος στα σπονδυλωτά.
Το γονίδιο AR επηρεάζει την ανάπτυξη των ανδρικών οργάνων, τα φυλετικά χαρακτηριστικά (όπως η τριχοφυΐα ή η φωνή) και τη σεξουαλική συμπεριφορά. Όσο λιγότερες είναι οι επαναλήψεις του DNA, τόσο πιο ευαίσθητο γίνεται το γονίδιο στις ορμόνες. Σε άλλα ζώα, όπως οι άνθρωποι και οι σκύλοι, οι λιγότερες επαναλήψεις έχουν συσχετιστεί με πιο έντονη εξωστρέφεια και επιθετικότητα.
Στη μελέτη συμμετείχαν 280 στειρωμένες γάτες. Όσες είχαν τη σύντομη μορφή του γονιδίου AR, γουργούριζαν πιο συχνά. Τα αρσενικά με αυτή την παραλλαγή νιαούριζαν περισσότερο για να τραβήξουν την προσοχή ή για να ζητήσουν φαγητό ή έξοδο. Οι θηλυκές με το ίδιο γονίδιο ήταν πιο επιθετικές προς αγνώστους.
Αντίθετα, οι γάτες με την πιο απλή μορφή του γονιδίου, είχαν γενικά πιο ήρεμη συμπεριφορά. Αυτή η πιο ήπια παραλλαγή ήταν πιο συχνή σε καθαρόαιμες ράτσες.
Η εξημέρωση της γάτας συνήθως θεωρείται πως την κάνει να νιαουρίζει και να επικοινωνεί πιο πολύ. Για αυτό ίσως φαίνεται περίεργο που η μορφή του γονιδίου που σχετίζεται με την αυξημένη επικοινωνία και τη διεκδικητικότητα υπάρχει και σε άγρια ζώα.
Αλλά αυτή η μελέτη δεν δείχνει ότι η εξημέρωση της γάτας επιλέγει πάντα τα πιο κοινωνικά χαρακτηριστικά. Αντίθετα, δείχνει ότι η κατάσταση είναι πιο σύνθετη. Κάποια παλιά χαρακτηριστικά από τους άγριους προγόνους, όπως η επιθετικότητα, μπορεί να είναι ακόμα χρήσιμα, ειδικά όταν οι γάτες ζουν σε δύσκολες συνθήκες με πολύ άγχος ή λίγα διαθέσιμα πράγματα.
Με πληροφορίες από BBC
