Χάρη στο «Call my Agent» και τον χαρακτήρα της Νοεμί, η Λορ Καλαμί έχει γίνει όχι μόνο μια φιγούρα άμεσα αναγνωρίσιμη στο κοινό, αλλά και ιδιαίτερα αγαπητή.
Η Καλαμί ήρθε στην Ελλάδα ως καλεσμένη του 22ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου και τη συναντήσαμε με αφορμή την ταινία της «Full Time». Το φιλμ μετατρέπει την καθημερινότητα μιας ξενοδοχειακής υπαλλήλου καθαρισμού σε πραγματικό θρίλερ, απευθύνεται σε θεατές με γερά νεύρα και αποτελεί one-woman show της Καλαμί, για το οποίο πήρε και βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στους «Ορίζοντες» του Φεστιβάλ Βενετίας.
— H νέα σας ταινία λέγεται «Full Time». Είναι μια δουλειά πλήρους απασχόλησης το να είσαι γυναίκα σήμερα;
Αυτό ισχύει πολύ συχνά για τις γυναίκες. Είναι και το πνευματικό άχθος. Σήμερα, ιδίως όταν μιλάμε για μονογονεϊκές οικογένειες, όπως στην ταινία, οι γυναίκες επωμίζονται σχεδόν όλο τον φόρτο εργασίας, ο οποίος αφορά, πέραν της βασικής τους εργασίας, και τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Όταν, μάλιστα, υπάρχει επισφάλεια στην εργασία, αυτή συνοδεύεται και από μεγαλύτερη ανασφάλεια και δυσκολία.
Και, όπως όλοι γνωρίζουμε, η επισφάλεια στον εργασιακό χώρο εξακολουθεί να αφορά περισσότερο τις γυναίκες παρά τους άνδρες. Ακόμα κι αν δεν είναι χωρισμένες, ακόμα κι αν είναι ζευγάρι, φορτώνονται τα πάντα. Να ξυπνήσουν για τη δουλειά, να ετοιμαστούν για τη δουλειά, να ξυπνήσουν τα παιδιά, να φτιάξουν πρωινό, να φτιάξουν κολατσιό για να πάρουν στο σχολείο, να πάνε στην εργασία τους, να επιστρέψουν και να κάνουν όλες τις υπόλοιπες οικιακές εργασίες. Οπότε όλο αυτό είναι σαν να κάνεις δύο και τρεις δουλειές μαζί μέσα στο εικοσιτετράωρο.
Δεν επιλέγω ρόλους και ταινίες για να ηθικολογήσω, επιθυμώ η ταινία να έχει μια οπτική πάνω στα πράγματα που να με ενδιαφέρει κι από εκεί και πέρα ο χαρακτήρας ας είναι όσο ατελής θέλει.
— Η ταινία είναι ένα θρίλερ με αντικείμενο την καθημερινότητα μιας υπαλλήλου καθαρισμού σε ξενοδοχείο. Η καθημερινότητα μιας ηθοποιού θα μπορούσε να γεννήσει ένα θρίλερ, κι αν ναι, πώς θα ήταν αυτό;
Χμ, δεν θα το έλεγα θρίλερ. Η διαφορά μας με την ηρωίδα της ταινίας είναι ότι εγώ αγαπώ πολύ τη δουλειά μου. Δεν υπάρχει κάτι που να με απωθεί ή που να με τρομάζει. Από την άλλη η αλήθεια είναι ότι αν είσαι ηθοποιός και, ιδιαίτερα, αν είσαι γυναίκα ηθοποιός και, ακόμα πιο συγκεκριμένα, αν είσαι γυναίκα ηθοποιός πάνω από τα 35, η μέρα σου στο γύρισμα ξεκινάει δύο με τρεις ώρες πιο πριν. Έχεις πολύ μακιγιάζ, έχεις πολλή φροντίδα, με αποτέλεσμα όταν έρχεται το συνεργείο και ο σκηνοθέτης εσύ να έχεις γράψει ήδη δύο και τρεις ώρες δουλειάς, επειδή έχεις ξυπνήσει και έχεις φτάσει εκεί νωρίτερα. Αν κάνεις και ταινία με οπτικά εφέ, που εμένα προσωπικά δεν μου έχει τύχει, εκεί ξέρω ότι μπορεί να πάρει και 5-6 ώρες προτού ξεκινήσει το γύρισμα.
Από εκεί και πέρα θα επαναλάβω ότι δεν υπάρχει κάτι που να με τρομάζει, οπότε η δουλειά μου δεν θα γινόταν μια ταινία τρόμου, αλλά υπάρχουν και δύσκολες μέρες. Όταν π.χ. είναι συγκεκριμένος ο προϋπολογισμός και πρέπει να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα εντός αυστηρού χρονικού πλαισίου ή υπάρχουν θέματα με το πρόγραμμα άλλων συναδέλφων και έχουμε πίεση χρόνου και κάνουμε παραπάνω ώρες γυρίσματος ημερησίως, εκεί, ναι, το σώμα σου και το μυαλό σου εξαντλούνται. Αλλά επειδή είναι μια δουλειά που αγαπάω, δεν βρίσκω τρομακτικό ούτε αυτό.
— Αυτό που παρατήρησα στην ταινία καθώς και σε άλλες ερμηνείες σας, όπως σε εκείνη στο «Only the Animals» ή σε αυτή της σειράς «Call my Agent», είναι ότι επιλέγετε χαρακτήρες που έχουν και αρνητικά στοιχεία – η ηρωίδα της ταινίας γίνεται κάποιες φορές πολύ εγωίστρια. Εσείς, όμως, σε αντίθεση με αρκετούς συναδέλφους σας, ακόμα και στις πιο αρνητικές στιγμές τους, δεν θα φροντίσετε να γίνετε αρεστή στο κοινό, να παίξετε λίγο μαζί του, κάνετε αυτό που πρέπει δίχως να σας νοιάζει αν θα σας αντιπαθήσουν.
Έχετε απόλυτο δίκιο, δεν με ενδιαφέρει καθόλου να παίζω χαρακτήρες που είναι άψογοι και δεν έχουν τίποτα μεμπτό πάνω τους. Άλλωστε ο άνθρωπος είναι ένα ον μάλλον ατελές κι εμένα με ενδιαφέρει να ενσαρκώνω ανθρώπους στην οθόνη.
Στο «Full Time» δεν ήθελα, επειδή ο χαρακτήρας μου δέχεται όλες αυτές τις πιέσεις, να τον παρουσιάσω εξιδανικευμένα. Πιέζεται πάρα πολύ η ίδια, αλλά πιέζονται πάρα πολύ και οι συνάδελφοί της και βλέπεις ότι υπάρχει μεν μια αλληλεγγύη, αλλά αυτή η αλληλεγγύη σταματά όταν κάποιος θέλει να πάρει αυτό που θέλει. Και βλέπεις ότι η ηρωίδα γίνεται αναίσθητη προς τις ανάγκες των άλλων όταν ξυπνάει μέσα της το αίσθημα της επιβίωσης ή όταν η ίδια θέλει να πάρει κάτι που στα μάτια της θα βελτιώσει τη ζωή της. Ας πούμε κάνει πράγματα που έχουν πολύ δυσάρεστες συνέπειες για τη νεαρή συνάδελφό της.
Θέλω να αναρωτηθούμε τι θα κάναμε εμείς στη θέση της. Δεν επιλέγω ρόλους και ταινίες για να ηθικολογήσω, επιθυμώ η ταινία να έχει μια οπτική πάνω στα πράγματα που να με ενδιαφέρει κι από εκεί και πέρα ο χαρακτήρας ας είναι όσο ατελής θέλει.
— Ο περισσότερος κόσμος σάς γνώρισε μέσα από τη σειρά «Call my Agent». Αναρωτιέμαι αν, όταν ξεκινούσατε τη σειρά, ανησυχούσατε για την απήχησή της, δεδομένου ότι αφορούσε την κινηματογραφική βιομηχανία και στα χαρτιά απευθυνόταν σε ένα πιο ειδικό κοινό.
Οι παραγωγοί της σειράς δεν ανησυχούσαν καθόλου, αλλά όντως πολλά άτομα όταν άκουγαν γι' αυτό το πρότζεκτ έλεγαν ότι δεν θα έχει επιτυχία, ότι είναι πολύ συγκεκριμένο, πολύ εξειδικευμένο. Να σας πω την αλήθεια το ίδιο έλεγε και ο πρώτος ατζέντης μου – έχω αλλάξει ατζέντη από τότε.
Στα μάτια μου, όμως, η σειρά έκανε επιτυχία και άρεσε στον κόσμο επειδή μιλά για τον χώρο της εργασίας και τις δυναμικές που αναπτύσσονται εκεί. Ναι, υπάρχουν οι σταρ, υπάρχει ο χώρος του θεάματος, αλλά η ταινία εστιάζει στο εργατικό προσωπικό, στους βοηθούς. Υπάρχει μια ιεραρχία, υπάρχουν τα κουτσομπολιά, οι αντιπαλότητες και οι συζητήσεις στο διάλειμμα του καφέ. Αυτά είναι καθολικά, ο καθένας μπορεί να ταυτιστεί μαζί τους. Και γι’ αυτό θεωρώ ότι έπιασε η σειρά.
— Η Νοεμί, ο χαρακτήρας που υποδύεστε στη σειρά, είναι ένας άνθρωπος που δεν βάζει κάποιο ιδιαίτερο φίλτρο σε αυτά που λέει και κάνει. Όταν ερωτεύεται όμως, αποβάλλει κάθε είδους φίλτρο. Πιστεύετε ότι στον έρωτα πρέπει να λειτουργούμε έτσι;
Κατ' αρχάς θα πω ότι ο καθένας είναι διαφορετικός και θα πρέπει να προσεγγίζει τον έρωτα με άλλο τρόπο. Η Νοεμί είναι παραδομένη στον έρωτα και όταν κάποιος σε ενδιαφέρει πολύ είναι καλό να δώσεις στον εαυτό σου όλα τα μέσα προκειμένου να τον κατακτήσεις. Ας πούμε όταν ήμουν έφηβη και κάποιος μου άρεσε αλλά δεν τον είχα συναντήσει, έκανα τα πάντα για να τον συναντήσω. Τον ακολουθούσα, έπαιρνα το τρένο και συνέχισα να το κάνω μέχρι να καταφέρω να τον γνωρίσω.
Γενικά πιστεύω ότι πρέπει να ενθαρρύνουμε τις γυναίκες να αποζητούν πολύ περισσότερο το να γνωρίσουν και να διεκδικήσουν τον έρωτα. Και να ενθαρρύνουμε τους άνδρες να μην το βάζουν στα πόδια (γέλια).
— Είναι παροιμιώδης η αμηχανία των ανδρών μπροστά στην εκδήλωση συναισθήματος από μια γυναίκα.
Όταν την πέφτετε εσείς, βέβαια, δεν έχετε αμηχανία, στα συναισθήματα κολλάτε (γέλια). Δυστυχώς, οι κοινωνικές συμβάσεις είναι παντού ίδιες και δεν θα αλλάξουν έτσι εύκολα.
— Ακούσαμε πρόσφατα ότι ετοιμάζεται νέα σεζόν, καθώς και μια ταινία «Call my Agent». Θα σας δούμε ξανά εκεί;
Γνωρίζω ότι κάτι ετοιμάζεται, αλλά δεν έχω συγκεκριμένα στοιχεία και δεν μπορώ να σας το απαντήσω προς το παρόν.
— Ποιοι σκηνοθέτες βρίσκονται στην bucket list σας;
Είναι αρκετοί οι σκηνοθέτες με τους οποίους θα ήθελα να συνεργαστώ, αλλά εμένα πιο πολύ με έλκει η επιθυμία του άλλου να μοιραστεί το πρότζεκτ του και το πάθος του μαζί μου, παρά το όνομά του. Θα μπορούσα να πω κάποιον με τον οποίο θα υπάρξει σίγουρα η δυσκολία της γλώσσας σε μια ενδεχόμενη συνεργασία, αλλά μου αρέσει πολύ το σινεμά του. Είναι ο Λαρς Φον Τρίερ.
Από Έλληνες, μια και βρισκόμαστε στην Ελλάδα, έχω να σας πω ότι μου άρεσε πάρα πολύ ο «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου, τον βρήκα ελκυστικά παράξενο. Θα ήθελα πολύ να παίξω σε κάποια ταινία του Λάνθιμου. Γενικά είναι πάρα πολλοί, θέλω να αναφέρω και κάποιες σκηνοθέτριες, υπάρχουν φοβερές γυναίκες δημιουργοί εκεί έξω, απλώς αυτήν τη στιγμή έχει κολλήσει το μυαλό μου.
— Για να επανέλθουμε στο «Full Time», κάποια στιγμή στην ταινία η ηρωίδα επιχειρεί να φιλήσει έναν γείτονά της κι αυτό δεν πηγαίνει καθόλου καλά. Πόσο δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να αποδώσει κάτι τόσο ενστικτώδες, όπως η ερωτική αμηχανία;
Ζεις την κατάσταση με τη βοήθεια του συνάδελφου σου εκείνη τη στιγμή. Όλοι έχουμε βρεθεί σε στιγμές αμηχανίας, οπότε η απόδοση μιας τέτοιας στιγμής δεν είναι κάτι τόσο δύσκολο. Ναι, έχει να κάνει με το ένστικτο, πρέπει να παραμείνεις επαγγελματίας και είναι και πολύ σημαντικό να μη νιώθεις ντροπή. Ένας ηθοποιός δεν επιτρέπεται να νιώθει ντροπή, ούτε όταν παίζει τον ντροπαλό.
Η σκηνή στην οποία αναφέρεστε δεν είναι ακριβώς η πιο ένδοξη στιγμή μου στην ταινία κι αυτό καλούμαι να παίξω. Όταν σας έλεγα πριν για την ηθική και την ηθικολογία αναφερόμουν και σε αυτό. Δεν μπορεί να είσαι ηθοποιός και να είσαι ντροπαλός. Στο κομμάτι του επαγγέλματός σου, βέβαια, στην προσωπική σου ζωή μπορείς να είσαι ό,τι θέλεις.
— Είπατε ότι ζείτε την κάθε κατάσταση. Σε σχέση με αυτό, ποια είναι η γνώμη σας για το Method acting; Χρειάζεται ένας ηθοποιός να μείνει άυπνος για 48 ώρες ώστε να υποδυθεί κάποιον άυπνο χαρακτήρα ή να οδηγήσει έξι μήνες ταξί για να υποδυθεί τον ταξιτζή;
Δηλαδή αν υποδύεται έναν δολοφόνο, πρέπει να σκοτώσει άνθρωπο; (γέλια) Όχι, δεν πιστεύω στη Μέθοδο, για μένα είναι ζήτημα φαντασίας το επάγγελμά μας. Ok, στη συγκεκριμένη ταινία υποδύομαι μια καμαριέρα σε ξενοδοχείο πολυτελείας και ο σκηνοθέτης μού ζήτησε να πάρω κάποια μαθήματα για να υπάρχει αληθοφάνεια, καθώς υπάρχουν συγκεκριμένες κινήσεις και τρόποι συμπεριφοράς σε αυτό το επάγγελμα. Αλλά κατά τα άλλα αρκεί η φαντασία μας.
Υπάρχει μέσα σε όλους μας το κουτί της Πανδώρας, είμαστε ένα πορώδες υλικό. Αρκεί να το ξεκλειδώσουμε παρατηρώντας, κοιτάζοντας τον κόσμο. Έτσι μπορούμε να αναπαραστήσουμε πράγματα που δεν έχουμε κάνει και που δεν έχουμε συναισθανθεί. Και να καταλάβουμε καλύτερα και τους ανθρώπους γύρω μας.
Η ταινία «Full Time» θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους στις 5 Μαΐου από το Cinobo.
