« Η Εκκλησία καταδικάζει την αμαρτία, αλλά όχι τον αμαρτωλό (...) αλλά άλλο θέμα αυτό και άλλο το ζήτημα της νομιμοποίησης και μάλιστα καθιέρωσης τέτοιου είδους συμβιώσεων και της δημιουργίας τέτοιου είδους "οικογενειών" »

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος με ένα «όχι» που πασχίζει να δικαιολογήσει για την επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια.

 

 

 

 

« Πιστεύω πως η λέξη «εμφύλιος» πρέπει να διαγραφεί. Αυτά είναι εύκολες "κορόνες" από ανθρώπους που δεν έχουν μελετήσει και δεν ξέρουν τι πάει να πει "εμφύλιος πόλεμος" »

Ο σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης για τις λέξεις που λέγονται ανάλαφρα, παρά το μεγάλο τους βάρος.

 

 

 

 

« Μουσική παίζεται και γράφεται ακόμα. Η μόνη αλλαγή που βλέπω εγώ είναι ότι οι μουσικές των υπογείων έχουν βγει πιο πολύ προς την επιφάνεια. Και οι προ πενταετίας σταρ της νύχτας αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τη μέρα »

Ο Βασιλικός, με αφορμή τις μουσικές, γι' αυτούς που ξέβρασε το ξημέρωμα στην παραλιακή.

 

 

 

 

« Δεν επεπόθησα, ξέρετε, τόσο μακρύ βίο... Έγινε. Δεν θέλω πια άλλο να ζήσω. Η χαρά μου –η αγαπημένη μου σύζυγος– έφυγε. Ο έρωτας, τον οποίο η ύπαρξή της και μόνο μου ενέπνεε, ο έρωτας για τη ζωή, τη δημιουργία και την εργασία, για τη δημιουργία, δεν υπάρχει πια »

Ο ακαδημαϊκός Εμμανουήλ Κριαράς στα 107 του πλέον, σημαδεμένος όχι από τα χρόνια, αλλά από την απώλεια.

 

 

 

 

« Ο κόσμος γενικά γίνεται πολύ θορυβώδης, φλύαρος, και η ησυχία είναι πιο πολύτιμη από ό,τι στο παρελθόν »

Ο συγγραφέας Τζόναθαν Κόου εναντίον του κοσμικού buzz.

 

« Είναι απίστευτο να μην προκαλεί αίσθηση όταν πεθαίνει από το κρύο ένας άνθρωπος που έχει υποχρεωθεί να ζει στον δρόμο, ενώ μια πτώση του χρηματιστηρίου κατά δύο μονάδες να προκαλεί τίτλους. Αυτός είναι ο αποκλεισμός »

Ο Πάπας Φραγκίσκος διαπιστώνει ότι ο μόνος θάνατος που συγκινεί πλέον είναι αυτός των αγορών.

 

« Γίνονταν τότε διαδηλώσεις κατά των Ελλήνων και το 1915 ο παππούς μου άλλαξε το επώνυμό του. Δεν το έκανε "Πάπας", όπως πολλοί Έλληνες, αλλά το αμερικανοποίησε πλήρως. Οι παλιοί δεν θέλουν να μιλούν γι' αυτά »

Ο ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτης Αλεξάντερ Πέιν για τον καιρό που οι δάδες άναβαν για εμάς.