Την επόμενη και μεθεπόμενη εβδομάδα, ημέρα των γενεθλίων μας, θα κάνουμε τα δύο επόμενα εκδοτικά μας βήματα.

 

1. Πρώτον, θα βγάλουμε τη LiFO σε εμπλουτισμένη iPad version. Αν δεν κάνω λάθος, είναι το πρώτο εβδομαδιαίο του είδους του που κυκλοφορεί σε τέτοια μορφή. Φροντίσαμε να είναι κομψό, διαδραστικό, πλούσιο και, βεβαίως, δωρεάν.Θα προσπαθήσουμε να το βελτιώνουμε συνέχεια – δεν έχει σημασία ο δικός μου ενθουσιασμός, αλλά η δική σας διάθεση.

 

2. Θα κυκλοφορήσει ένα νέο μηνιαίο περιοδικό, νεανικής κουλτούρας. Το διευθύνει ο καλύτερος νέος δημοσιογράφος που ξέρω, ο M. Hulot. Μεθαύριο το στέλνουμε στο τυπογραφείο και σας μιλώ ειλικρινά, είναι το πρώτο περιοδικό που με εντυπωσιάζει και με αναστατώνει μετά το «01». Ονομάζεται ΓΚΡΕΚΑ και έχει ως μότο «Η Ελλάδα που δεν έχεις ξαναδεί». Θα πωλείται στα περίπτερα και τα βιβλιοπωλεία έναντι 5 ευρώ.

 

Θα μπορούσα να σας «διαφημίσω» με ιδιαίτερη θέρμη και τα δύο πρότζεκτ. Γιατί τα πιστεύω πολύ, τα θεωρώ τροχιοδεικτικά της εποχής που έρχεται (μετά το Ίντερνετ, τα σόσιαλ μίντια, τη διάχυση της πληροφορίας) και έχω την πεποίθηση ότι στο τέλος θα είναι δυνατά νέα χαρτιά εκεί που απευθύνονται.

 

Αλλά καλύτερα να μιλήσουν τα έργα. Το www.lifo.gr, που ξεκίνησε δειλά και χωρίς ιδιαίτερες κραυγές, διαβάζεται σήμερα από όλη την Ελλάδα: 2.000.000 unique visitors κάθε μήνα, πρόκειται για κάτι που δεν τολμούσαμε ούτε να ονειρευτούμε! Κι όμως, ξεκίνησε με 5 tweets – χωρίς καν μια ραδιοφωνική διαφήμιση.

 

Λατρεύω τα ψηφιακά μέσα, αλλά το έχω ξαναπεί: εξίσου πιστεύω το όχημα που μας μετέφερε ως εδώ: την έντυπη LiFO. Άντεξε στη λαίλαπα της κρίσης, βελτιώθηκε, ενισχύθηκε, και τώρα, στο σχετικά γυμνό τοπίο των ελληνικών εντύπων, είναι μία μικρή όαση, ελπίζω, ποιότητας, ψυχραιμίας και καλού γούστου.

 

Tώρα που αρχίσαμε να προετοιμάζουμε το γενέθλιο τεύχος μας συνειδητοποιώ ότι ποτέ δεν αμφέβαλα για τη χάρτινη δύναμή της, ακόμα κι όταν είχα πέσει με τα μούτρα στον ψηφιακό σχεδιασμό. Τα καλά έντυπα θα γίνουν οι πρίγκιπες των media στο άμεσο μέλλον. Θα είμαστε ένα από αυτά.

 

Λυπάμαι που περιαυτολογώ, αλλά κάποιος έπρεπε να κάνει τις ανακοινώσεις – και παρασύρθηκα :). Κάνουμε μια δουλειά όπως όλες οι δουλειές και προσπαθούμε να την κάνουμε καλά – αυτό είναι όλο! Είμαστε ευτυχείς που μπορούμε να δουλεύουμε χωρίς εξαρτήσεις και να μεγαλώνουμε δημιουργικά. Δεν είναι όλα ρόδινα, έχουμε πολλές αγωνίες συχνά, αλλά πάντα φυσάει καλός άνεμος στο τέλος.

 

Συνεχίζουμε λοιπόν. Το ταξίδι είναι ωραίο.

 

 

www.facebook.com/stathis.tsagar