Έργο του Joseph Wright of Derby
Έργο του Joseph Wright of Derby

 

 

☛ «Επιτέλους», ανέκραξε ο/η Joni κάτω απ' το ρεπορτάζ της Μαρίας Παππά, «5 πράγματα που κάνουν οι Αθηναίοι λόγω της κρίσης – και δεν συνήθιζαν να κάνουν». (Τα 5 πράγματα ήταν: Κάνουν πολιτικούς γάμους / Καταργούν τις βαφτίσεις / Αλλάζουν επάγγελμα / Κάνουν διακοπές στο πατρικό τους / Αγοράζουν ρούχα με το κιλό.)

 

«Το επιτέλους πού κολλάει ακριβώς;» αναρωτηθήκαμε και ο/η Joni μας έπεισε απόλυτα, εξηγώντας:

 

«Κολλάει στο ότι το μοναδικό ίσως καλό της περιβόητης "κρίσης" (που την ακούμε γύρω στις 2 δεκαετίες από παντού συνέχεια, ώστε έχει φτάσει η λέξη να χάσει το νόημά της) είναι πως τοποθετεί στη σωστή τους διάσταση υπερβολές όπως πολυέξοδα καραγκιοζιλίκια στις εκκλησίες, περιττές δαπάνες για να μπούμε στο μάτι του διπλανού και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Θα προτιμούσα, βέβαια, και εγώ ο κόσμος να επέλεγε όλα τα εν λόγω από καθαρά ελεύθερη βούληση, όμως, έστω κι έτσι, δεν πιστεύω ότι με περικοπές στα θέματα 1, 2 και 5 τουλάχιστον έχασε η Βενετιά βελόνι».

 

Η Μirla, πάντως, σημείωσε: «Μπορείς να κάνεις και οικονομικό γάμο και βάφτιση, αν δεν καλέσεις τη σάρα, τη μάρα και το κακό συναπάντημα και δεν κάνεις χολιγουντιανές υπερπαραγωγές! Επίσης, στα περισσότερα μαγαζιά ρούχων, υποδημάτων κ.λπ. πλέον βρίσκεις εξαιρετικές προσφορές και ας μην ξεχνάμε και το Ίντερνετ! Εγώ, προσωπικά, για την ένδυση-υπόδηση του γιου μου και τη δική μου δεν χαλάω πάνω από €100 τη σεζόν! (Ειδικά για το τέκνο, βοηθάνε και κολλητές που έχουν μεγαλύτερα παιδιά ή ψηλότερα, κι έτσι αποκτάει συνολάκια μούρλια και δωρεάν!)».

 

«Το ένα και το δύο, συγγνώμη, αλλά δεν τα αντιλαμβάνομαι...» είπε ο/η An_G. «Μόνο στο μυαλό του Νεοέλληνα δύο από τα σημαντικότερα μυστήρια είναι συνυφασμένα με γκλαμουριές, νύφες €5.000, αναζήτηση μερσεντέ από τον δεύτερο θείο για να πάει το ζεύγος στην εκκλησία, γελοία και πανάκριβα ρουχαλάκια για βαφτιστήρια-κλόουν. Όπως κάνεις τον πολιτικό, κάνεις και τον θρησκευτικό γάμο, αλλά και η βάφτιση μπορεί να γίνει οικονομικότατα».

 

«Οικονομικότατα μπορεί, τσάμπα αποκλείεται» απάντησε ο/η Joni. «Και θα έπρεπε να είναι δικαίωμα του καθενός να παντρευτεί ή να βαφτίσει εντελώς τσάμπα, ειδικά δεδομένων των οικονομικών δυσκολιών της σημερινής εποχής».

 

 

 

☛ Ο πιστοποιημένος εκπαιδευτής Δημήτρης Μώρος εξήγησε την ξαφνική μανία της Αθήνας με το CrossFit στο άρθρο του Δημήτρη Κυριαζή.

 

Ο Giorgakis μοιράστηκε τη δική του εμπειρία: «Μόλις ξεκίνησα, πολύ ενθουσιασμένος. Πράγματι, θέλει τεράστια προσοχή και από την πλευρά του γυμναζόμενου και του γυμναστή. Το αν θα κρατήσει ο ενθουσιασμός μου ή αν θα με βαστάει η τσέπη μου, είναι άλλο θέμα. Το γεγονός, όμως, ότι βρήκα κάτι για να φτιάξω τη φυσική και πιθανώς την ψυχική κατάστασή μου, είναι καθαρά υποκειμενικό. Δεν ακολουθώ τη μόδα, απλώς τυχαίνει να ταιριάζει στα θέλω μου το CrossFit».

 

«Οι φυσιοθεραπευτές κάνουν πάρτι...» είπε η paterlee.

 

Ο Stavros de συμπλήρωσε: «Ακριβώς! Κι αργότερα οι ορθοπεδικοί! Γίνανε όλοι λοκατζήδες! Έχουν εξαντλήσει κάθε πιθανό τρόπο άσκησης και για να τραβήξουν κόσμο με κάτι καινούργιο, τον τσακίζουν στις ταρζανιές! Γλέντια!».

 

«Οτιδήποτε και αν κάνεις (ποδηλασία, ποδόσφαιρο, κολύμπι), αν το κάνεις σωστά, μειώνεις κατά πολύ τις πιθανότητες να τραυματιστείς» απάντησε η Zelda. «Σίγουρα, είναι ένα άθλημα που απαιτεί πολλά skills, αλλά, αν ξεκινήσεις με υπομονή και επιμονή, δεν θα έχεις πολλούς κινδύνους. Είχα διαβάσει ένα άρθρο που έλεγε: "CrossFit is not dangerous itself, bad form is dangerous, bad coaching is dangerous"».

 

O atman σημείωσε: «Εγώ βλέπω, πάντως, από πίσω μια αναπτυσσόμενη οικονομία: πιστοποιήσεις, trademarks, εκπαιδευτικούς οδηγούς και, φυσικά, το απαραίτητο hype machine», στο οποίο ο 8vioss απάντησε:

 

«Το θετικό, πάντως, είναι πως ίσως εκλείψουν τα (ιδιαίτερα αντιαισθητικά κατά την άποψή μου) fake, φουσκωμένα από βάρη, αλλά αγύμναστα σώματα που κάποιοι επιδεικνύουν.

 

 

 

 

«Πέτυχα κι εγώ πρωτογενές πλεόνασμα» ήταν ο ειρωνικός τίτλος του άρθρου του Στέλιου Κούλογλου για τις λογιστικές αλχημείες των κυβερνήσεων.

 

Ελαφρώς ειρωνικό ήταν και το σχόλιο του Μάνου Θεοχαρόπουλου για το άρθρο: «Οι τιμές των ακινήτων έπεσαν για να έρθουν οι Γερμανοί συνταξιούχοι στην Κυψέλη και στο Παγκράτι να αγοράσουν διαμέρισμα. Δεν τους βλέπεις κατά χιλιάδες κάθε μέρα στα σούπερ μάρκετ; Δεν έπεσαν επειδή έσκασε η φούσκα των ακινήτων, ούτε επειδή οι τράπεζες δεν δανείζουν ούτε €10. Και εγώ, σπίτι μου, αν στο τέλος του έτους δεν έχω μπει μέσα 10 με 15 χιλιάρικα, τρέχω σαν τρελός και ξοδεύω για να πιάσω τους στόχους του ετήσιου ελλείμματος».

 

Ο/η Deli κατέληξε: «Αν στο μαγαζί μου κάνω είσπραξη μηνός €10 και αφήσω απλήρωτο ενοίκιο, ρεύμα, τηλέφωνο, προμηθευτές κ.λπ., θα σημαίνει ότι έχω περίσσευμα €10; Άσε τα έσοδα-έξοδα και τους λογαριασμούς. Πλεόνασμα σημαίνει αφαιρώ τις υποχρεώσεις μου από αυτά που εισπράττω και το πρόσημο είναι θετικό».