Η μικρή Αλεξία σαν μικρό παιδί έπαιζε όπως τα παιδιά στην ηλικία της, χαιρόταν την ανεμελιά της ηλικίας της. Ώσπου όλα άλλαξαν, έτσι ξαφνικά, για τη χάρη μίας άδοξης σφαίρας. Μία σφαίρα που την οδήγησε στην εντατική, καλώντας την ίδια από τόσο μικρή ηλικία να γίνει μαχήτρια προκειμένου να κρατηθεί στη ζωή.


Αιτία; Τα βάρβαρα έθιμά μας που στερούν τις ζωές αθώων ανθρώπων, σφαίρες οι οποίες γκρεμίζουν ζωές μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Έθιμα που δε λένε να ξεκολλήσουν από τη νοοτροπία πολλών ανθρώπων, οι οποίοι αδυνατούν να αντιληφθούν πως η αλλαγή πρέπει να έρχεται όταν αυτές οι πρακτικές καταστρέφουν ζωές.

 

Λες και ο Χριστός ζήτησε ποτέ κάτι τέτοιο, λες και το νόημα της Χριστιανικής θρησκείας είναι να σουβλίζεις αρνιά πυροβολώντας στον αέρα. Αυτό δεν είναι έθιμο.


Ναι, δεν υπήρχε δόλος για τους ανθρώπους που χάθηκαν ή για το κοριτσάκι το οποίο νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Αυτός που προκάλεσε το ατύχημα της μικρής Αλεξίας, δεν το είχε σχεδιάσει, ήταν μία ενέργεια που δε στόχευε αυτή, αλλά τελικά της άλλαξε τη ζωή προς το κακό. Όμως, όταν κατέχεις όπλα παράνομα, έχεις την πρόθεση να τα χρησιμοποιήσεις και αυτό να έχει άσχημο αποτέλεσμα. Όταν πυροβολείς μέσα στον κόσμο, είναι δυνατόν να μη γνωρίζεις πως βάζεις τις ζωές άλλων ανθρώπων σε κίνδυνο;

 

Αυτή η αντίληψη του ''πυροβολώ στον αέρα και όποιον πάρει ο χάρος'', είναι ασθενής και οφείλει να αλλάξει. Όχι, δεν είναι στο DNA ούτε της Μεσσηνίας, ούτε της Αθήνας ούτε καμίας άλλης πόλης να πυροβολείς ασύστολα. Λες και ο Χριστός ζήτησε ποτέ κάτι τέτοιο, λες και το νόημα της Χριστιανικής θρησκείας είναι να σουβλίζεις αρνιά πυροβολώντας στον αέρα. Αυτό δεν είναι έθιμο. Aυτό είναι κανιβαλισμός, είναι τα βάρβαρα ένστικτα ορισμένων πως απλώς βαπτίζονται έθιμα στην προσπάθειά τους να εξυγιανθούν.


Για τη μικρή Αλεξία λοιπόν, αξίζει να παραδειγματιστούμε και να αφυπνιστούμε για την καταπολέμηση κάθε βάρβαρης νοοτροπίας η οποία έχει επιβιώσει μέσα μας ανά τους αιώνες. Το οφείλουμε στην Αλεξία που χαροπαλεύει, στον εαυτό μας, στην ίδια την κοινωνία μας.


Για τη μικρή Αλεξία, ας αφήσουμε τα υπολείμματα της βαρβαρότητάς μας να σμικρυνθούν μπροστά στη συνείδηση και την ορθή κρίση. Όχι, δεν είναι έθιμο να πυροβολείς και να σκοτώνεις τον κόσμο....