Με μια λέξη αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε για το Cosca είναι πως είναι έντονο σε όλα του. Η διακόσμησή του, με τον πέτρινο τοίχο και το κόκκινο χρώμα να δεσπόζει, μας θυμίζει τη γειτονική Σικελία και τις μαφιόζικες συμμορίες της. Αυτή η αίσθηση εναρμονίζεται άψογα με τις ιταλικές γεύσεις που μας ταξιδεύουν και μας κλείνουν το μάτι πονηρά με τη νοστιμιά τους. Τώρα το καλοκαίρι ο κήπος του μας περιμένει με τα κόκκινα και άσπρα λιτά τραπεζάκια του, με τα λευκά φαναράκια να δίνουν το στίγμα για ατμοσφαιρικές, κινηματογραφικές νύχτες.
Το ανακαλύψαμε πρόσφατα και μας έχει ξετρελάνει. Είναι μικρό, μεπανέμορφες μεταμοντέρνες φωτογραφίες στους τοίχους και έχει τιςκαλύτερες σαλάτες του κέντρου. Κρύβει όμως και άλλους άσους στο μανίκιτου. Έχει νοστιμότατο φαλάφελ που είναι ό,τι πρέπει για ελαφρύ γεύμα τομεσημέρι αλλά και χορταστικά σάντουιτς. Αυτά που μας έχουν πάρει τομυαλό είναι κυρίως τα λαχταριστά bagels, αλμυρά αλλά και γλυκά, με τουςαπίθανους συνδυασμούς τους. Όλα μπορούμε να τα απολαύσουμε στο σπίτι ήστο γραφείο αλλά και στο χαριτωμένο του χώρο για διάλειμμα.
Ένα εστιατόριο που λατρεύει οτιδήποτε έχει να κάνει με τη Λατινική Αμερική και το δείχνει με την πολύχρωμη και παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρά του που κερδίζει τους πάντες. Είναι πασίγνωστο για τα αυθεντικά βραζιλιάνικα πιάτα του και τα ποτά που αναδεικνύουν μια βαθιά γνώση της ξεχωριστής και εξωτικής αυτής κουλτούρας, μιας και η chef είναι γέννημα θρέμμα της. Κάνουν τις καλύτερες Caipirinha της πόλης, με διαφορά.
Τα μοντέρνα κεμπαπτζίδικαπου έχουν ανάψει τις θράκες τους τατελευταία χρόνια είναι πολλά. Αρκείόμως το κάρβουνο και το ντονέρ ανακατεμέναμε λίγο εκλεπτυσμένο φολκλόρ για ναπάρει κανείς τη σφραγίδα του αυθεντικού;Όχι βέβαια. Στο πιάτο καταλαβαίνεις τηδιαφορά.
Η βραδιά ήταν γλυκιά,καλοκαιρινή. Η ιδέα να επισκεφτώ ξανάτο Pecora Neraταίριαζε. Η μουσική οδηγεί τα βήματάμου. Η αυλή περιβάλλεται από ένακαταπράσινο τείχος από ελιές και φυτά,μια αγκαλιά. Σφύζει από κόσμο. Προχωρώστα ενδότερα. Το μοναστηριακό τραπέζιστο κέντρο της αίθουσας γεμάτο. Η μπάραφιλοξενεί παρέες. Όρθιοι, με τα κοκτέιλστο χέρι, λικνίζονται στους ζωηρούςήχους της μουσικής. Σαν να βρίσκομαι σεπάρτι. Η καλή διάθεση περισσεύει.
Μπουγιαμπές,σταθερή αξία. Από τα παλαιότερα καικαλύτερα ψαροεστιατόρια της Αθήνας. Ησυνταγή της ψαροφαγίας παραμένει σταθερήεδώ και χρόνια, πράγμα που δεν είναικαθόλου δυσάρεστο, αφού ξέρεις τι ναπεριμένεις. Η εκπληκτική ψαρόσουπαμπουγιαμπέσα, πιάτο-υπογραφή τουμαγαζιού, δεν έχει να ζηλέψει τίποτααπό την αυθεντική μασσαλιώτικη. Στοευωδιαστό ζουμί της κολυμπούν χορταστικέςγαρίδες, πετρόψαρα, σκορπίνες αλλά καιψαχνά σφυρίδας. Σερβίρεται ζεστή μεκρουτόν και νότες από σαφράν, ενώ ταρουθούνια ερεθίζουν τα γαργαλιστικάαρώματα των φρέσκων λαχανικών πουσυμμετέχουν.
Το Καρσί είναι μια καινούργια άφιξη στη γεύση, στην περιοχή της Φρεαττύδας, που έχει ήδη κερδίσει το στοίχημα της ποιότητας και τη φήμη του καλού μεζεδεπωλείου με την εξαιρετική νοσταλγική αισθητική του. Μοιάζει με παλιό μπακάλικο βγαλμένο κατευθείαν από κλασικές ελληνικές ταινίες, σημαίνει «απέναντι» και έχει τις ρίζες του στη Μικρά Ασία. «Απέναντι», γιατί έχει μια τρομερή θέα στο λιμάνι. Από την κουζίνα του περνάει όλη η Ελλάδα, ενώ η κάβα του είναι άλλο πράγμα. Το καλοκαίρι ανοίγει και την αυλή του. Ιδανικό για μεγάλες παρέες.
Εκεί πουλες ότι δεν περιμένεις εκπλήξεις, έρχεταικάποιος και ανατρέπει την ηρεμία.Εξηγούμαι. Το μοντέλο του μοντέρνουμεζεδοπωλείου που φθάνει έως τιςμεταμοντέρνες ψησταριές είναι ό,τι«φοριέται περισσότερο» πλέον σταελληνικά εστιατόρια. Κάποιοι ξεχωρίζουν.Άλλοι τα καταφέρνουν λιγότερο. Όσο γιατις τιμές, υπάρχουν περιπτώσεις πουαναρωτιέσαι αν θα πάρεις μια μερίδακεφτεδάκια ή θα γεμίσεις το ρεζερβουάρσου με βενζίνη. Γενικότερα, ξέρεις τιαναμένεις.
«Υπάρχειελεύθερο τραπέζι έξω στη βεράντα»διευκρίνισε ευγενικά η ψιλόλιγνη κοπέλαστις δύο στυλάτες κυρίες με τις Hermesτσάντες ανά χείρας. Προτίμησαν τη σάλα.Βρίσκομαι στο εστιατόριο Paper Moon, στον6οόροφο του City Link μετά από τη σύντομη, αλλά«αποδοτική» βόλτα στον πεζόδρομοτης Βουκουρεστίου. Η ιταλική κομψότητατου εστιατορίου στην καρδιά του αθηναϊκούshoppingμου φτιάχνει τη διάθεση. Με ταξιδεύεινοερά στη Μοντεναπολεόνε. Και εδώ όμως,οι θαμώνες -γυναίκες ως επί το πλείστον-δείχνουν να λατρεύουν τη μόδα.
Τοιδανικό fusion τηςγαστρονομικής πρόκλησης με τη μουσική ακρόαση (ως context πρωτίστως) ήταν κεντρικό ζητούμενοτου Φώτη Μπούζα, υπεύθυνου του bar restaurant Stage, που τονίζει: «Δίνουμε έμφαση στημουσική». Το στυλάτο Stage, ανακαινισμένο, πήρε τη θέση του Bayou στη Γλυφάδα. Μαγαζί φιλόδοξο, ωςχώρος και μέγεθος, υπηρετεί υποδειγματικά τη φιλοσοφία του bar restaurant. Μουσική, φαγητό, ποτό, σε καλέςαναλογίες.