ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Χρειάζομαι τη γνώμη σας για μια κατάσταση που με έχει αφήσει με ένα τεράστιο «γιατί». ​Ξεκίνησα διαδικτυακά μαθήματα μιας ξένης γλώσσας με έναν καθηγητή (γύρω στα 35 και οι δύο, εγώ Αθήνα, εκείνος επαρχία). Στην αρχή όλα ήταν άκρως επαγγελματικά. Εγώ στον πληθυντικό, εκείνος στον ενικό. ​Μετά τις πρώτες εξετάσεις, η συμπεριφορά του άλλαξε 180 μοίρες και ξεκίνησε μια κατάσταση με μπερδεμένα σήματα: ​Οι «περίεργες» κλήσεις: Άρχισε να με παίρνει βιντεοκλήσεις στις 5 το πρωί. Όταν ένα βράδυ με πήρε 11 φορές μεθυσμένος με μουσικές από πίσω, την επόμενη μέρα στο μάθημα δικαιολογήθηκε ότι «με μπέρδεψε με άλλη με το ίδιο όνομα». Καιρό αργότερα παραδέχθηκε ότι εμένα ήθελε να καλέσει. ​Το «πράσινο φως»: Σταδιακά άρχισε να στέλνει φωτογραφίες από την καθημερινότητά του, μέχρι και screenshot που του ξέφυγε με ένα εσώρουχο (το διέγραψε αμέσως). ​Οι υπερβολές: Με πήρε βιντεοκλήση μπροστά σε συγγενικό του πρόσωπο αποκαλώντας με «καψούρα μου». Μου έταζε ότι θα γίνω η «πριγκίπισσα» του νησιού του, μου έστελνε φωτογραφίες με μονόπετρα, και έφτασε να μου στείλει μέχρι και σεξουαλικό όνειρο που είδε με μένα (το οποίο επίσης διέγραψε). Κάποια μέρα μου ζήτησε τη διεύθυνση μου για να μου στείλει κάτι που είχε πάρει (χωρίς να το ζητήσω εγώ). Το "δώρο" τελικά δεν εστάλη ποτέ από ότι φάνηκε στο τέλος. ​Η δικαιολογία της υγείας: Κάποια στιγμή που κράτησα απόσταση και ακύρωσα μαθήματα, μου αποκάλυψε ότι διαγνώστηκε με σοβαρό πρόβλημα υγείας και ότι γι' αυτό απομακρυνόταν, για να μην δεθώ. Παρόλα αυτά, το φλερτ και οι υποσχέσεις για κοινές διακοπές το καλοκαίρι συνεχίστηκαν. ​Το τέλος: Φτάνουμε στην εβδομάδα των τελικών εξετάσεων. Μου έστειλε ένα τεράστιο εμψυχωτικό κείμενο. Του απάντησα με ευγνωμοσύνη. Την ημέρα της εξέτασης με πήρε βιντεοκλήση, αλλά ήταν εντελώς απόμακρος και ψυχρός. Μου είπε «θα σε πάρω να τα πούμε». ​Το αποτέλεσμα; Από εκείνη την ημέρα, σιωπή. Καμία επικοινωνία. Ανέβασε απλώς ένα γενικό post ευχαριστώντας όλες τις μαθήτριές του μαζί. Εγώ από την πλευρά μου, επέλεξα να μην στείλω τίποτα όλες αυτές τις μέρες, θέλοντας να δω αν θα έκανε εκείνος την πρώτη κίνηση ή αν θα μου έλεγε κάτι πρώτος. Δεν το έκανε ποτέ. Πριν λίγες μέρες μάλιστα είχε γενέθλια και δεν του ευχήθηκα (πρώτη φορά). Την ίδια ώρα, τον βλέπω στα social να ανεβάζει stories ότι βγαίνει και περνάει μια χαρά. ​Νιώθω χρησιμοποιημένη. Ήταν όλο αυτό ένα παιχνίδι επιβεβαίωσης; Ήταν ψέματα η αρρώστια; Πώς μεταμορφώνεται κάποιος από το «σε σκέφτομαι συνέχεια» στο απόλυτο ghosting μέσα σε μια μέρα; ​Ποια είναι η γνώμη σας;