Ποια: Νάνσι Πελόζι, 52η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ που μαζί με τη Γερουσία αποτελούν τα δύο κοινοβουλευτικά σώματα του αμερικανικού Κογκρέσου. Πολιτικός καριέρας, εξελέγη πρώτη φορά με το Δημοκρατικό Κόμμα στο Σαν Φραντζίσκο το 2002 και διανύει την 17η συνεχόμενη θητεία της. Είναι η πρώτη γυναίκα στη θέση αυτή την οποία υπηρετεί για δεύτερη φορά (είχε προηγηθεί το διάστημα 2007-11).
Πού: Στην Ουάσινγκτον όπου ύστερα από μια μαραθώνια συνεδρίαση η ΒτΑ (όπου κυριαρχούν οι Δημοκρατικοί) αποφάσισε την παραπομπή του Ντόναλντ Τραμπ με τις κατηγορίες της κατάχρησης εξουσίας και της παρεμπόδισης της κοινοβουλευτικής έρευνας.
Γιατί: Διότι εκείνη εκκίνησε τη διαδικασία για την υποβολή πρότασης μομφής κατά του Αμερικανού προέδρου που θα μπορούσε να οδηγήσει στην καθαίρεσή του. Αφορμή υπήρξε το λεγόμενο ουκρανικό σκάνδαλο (αφορά σε πιέσεις στην κυβέρνηση του Κιέβου ώστε να «σκαλίσει» τις επιχειρηματικές δραστηριότητες στη χώρα του Χάντερ Μπάιντεν, δευτερότοκου γιου του πρώην αντιπροέδρου των Δημοκρατικών Τζο Μπάιντεν και υποψήφιου αντιπάλου του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του 2020).
Διά ταύτα: «Κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου... οι ανεύθυνες πράξεις του δεν μας άφησαν άλλη επιλογή... αποτελεί μια συνεχή απειλή για την εθνική ασφάλεια», δήλωσε στη συζήτηση για την παραπομπή η θεωρούμενη ως η ισχυρότερη γυναίκα σήμερα στις ΗΠΑ αναφερόμενη στον Τραμπ. Ο οποίος «ανταπάντησε» με μια επιστολή-«σεντόνι» πρωτοφανούς για τα αμερικανικά πολιτικά ήθη ύφους όπου καταγγέλλει «τεράστια απάτη», «κυνήγι μαγισσών» και «απόπειρα πραξικοπήματος», κατηγορεί δε την Πελόζι και τους Δημοκρατικούς ότι «ουδέποτε συνήλθαν από την ήττα του '16», επιχειρώντας να δείξει ότι η παραπομπή έχει εκβιαστικό, εκδικητικό χαρακτήρα. Η ίδια η Πελόζι η οποία έχει αντιπαρατεθεί και παλιότερα με τον Τραμπ για μια σειρά θέματα όπως το τείχος των αμερικανομεξικανικών συνόρων, εμφανιζόταν αρχικά απρόθυμη να κινήσει μια διαδικασία που από καιρό επεδίωκαν οι Δημοκρατικοί καθώς πίστευε – όχι άδικα - ότι μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του Τραμπ συσπειρώνοντας το κοινό του. Έκρινε, εντούτοις, ότι υπάρχουν πλέον αρκετά στοιχεία για να τη στηρίξουν. Γνωρίζει, βεβαίως, όπως άλλωστε και ο Αμερικανός πρόεδρος, ότι η υπόθεση θα παραπεμφθεί στη Γερουσία την οποία ελέγχουν οι Ρεπουμπλικανοί, είναι επομένως πολύ πιθανό να βγει όχι μόνο «καθαρός» αλλά και ενισχυμένος. Προς επίρρωση αυτού, πρόσφατες δημοσκοπήσεις τον έφεραν ανεβασμένο κατά 5 έως 6 μονάδες αφότου ξεκίνησε αυτή η ιστορία στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων, φτάνοντας το 45%. Οι οργίλες αντιδράσεις του κατά της Πελόζι ίσως δεν οφείλονται τόσο στην ανησυχία του ότι μπορεί να καθαιρεθεί αλλά στο γεγονός ότι ο γνωστός για τις σεξιστικές, έως και μισογύνικες «ατάκες» κι απόψεις του Ντόναλντ Τραμπ σύρεται στη διαδικασία αυτή από μια γυναίκα και μάλιστα από εκείνες που άνθρωποι που ασπάζονται ανάλογες ιδέες σφόδρα αντιπαθούν: Ανεξάρτητη, επιτυχημένη, με ισχυρή προσωπικότητα, φεμινίστρια, προοδευτική (έχει μεταξύ άλλων υπερασπιστεί το δικαίωμα στην άμβλωση, τις σεξουαλικές μειονότητες, την αποποινικοποίηση της κάνναβης, χαρακτήρισε δε «συμβόλαιο με τον διάβολο» τη μεταναστευτική πολιτική των Ρεπουμπλικανών) η οποία μάλιστα εκπροσωπεί στο Κογκρέσο την πάλαι ποτέ «πρωτεύουσα των χίπηδων». Μια ιδιαίτερα δυναμική γυναίκα – ακόμα και οι Δημοκρατικοί την... τρέμουν - εναντίον της οποίας «όποιος στοιχημάτισε, έχασε» κατά την κόρη της! Ανεξάρτητα οπότε από την τύχη της παραπομπής, αυτό σίγουρα το λες και «θεία δίκη».
