Ποιος: Άμπιι Αχμέτ, πρωθυπουργός της Αιθιοπίας από τον Απρίλιο του '18, κάτοχος του φετινού Νόμπελ Ειρήνης. Από την φυλή των Ορόμο, πρώην στρατιωτικός, με σπουδές στη Δύση, χαρακτηρίζεται τολμηρός, προοδευτικός και οραματιστής, φιγουράρει στη φετινή λίστα του περιοδικού Time ανάμεσα στους 100 πιο επιδραστικούς ανθρώπους παγκοσμίως, αντιμετωπίζει εντούτοις και δυσμενείς κριτικές.
Πού: Στο δημαρχείο του Όσλο, πρωτεύουσας της Νορβηγίας όπου παρέστη χτες για την τελετή παράδοσης του βραβείου, το οποίο του είχε απονεμηθεί τον Οκτώβριο.
Γιατί: Διότι ο συγκινητικός λόγος που εκφώνησε φάνηκε να διέλυσε εν μέρει τα «σύννεφα» που είχε δημιουργήσει η κάπως άκομψη άρνησή του να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου και να παραστεί στις λοιπές προγραμματισμένες από την Επιτροπή Νόμπελ εκδηλώσεις των ημερών επικαλούμενος φόρτο εργασίας. Δεν σίγασε, ωστόσο, τις επικριτικές φωνές αφενός απέναντι στον ίδιο, αφετέρου στην Επιτροπή για την επιλογή της. Γεγονός είναι ότι η τελετή απονομής αναθέρμανε το ενδιαφέρον κοινής γνώμης και ΜΜΕ τόσο για τον χαρισματικό 43χρονο πρώην αντάρτη (είχε πολεμήσει το καθεστώς Μεγκίστου) όσο και για τη χώρα του, μια από τις μεγαλύτερες και ιστορικότερες της Αφρικής. Με πληθυσμό 105 εκ. ανθρώπους προερχόμενους από πολλές διαφορετικές φυλές, εθνότητες, γλώσσες και θρησκείες, η Αιθιοπία έχει υποστεί μακροχρόνιες εμφύλιες και διακρατικές πολεμικές συρράξεις, πραξικοπήματα, ανέχεια, λιμούς και ξηρασίες, με την ειρήνη στο εσωτερικό της να δοκιμάζεται ξανά εσχάτως από διακοινοτικές συγκρούσεις.
Διά ταύτα: «Ο πόλεμος είναι η επιτομή της κόλασης για όλους τους εμπλεκομένους. Το ξέρω καλά επειδή βρέθηκα εκεί και ευτύχησα να γυρίσω πίσω... Οι παγκόσμιες στρατιωτικές υπερδυνάμεις διευρύνουν τη στρατιωτική παρουσία τους στο Κέρας της Αφρικής. Τρομοκρατικές και εξτρεμιστικές οργανώσεις επιδιώκουν επίσης πρόσβαση... Δεν θέλουμε η χώρα και η περιοχή να μετατραπεί σε πεδίο μάχης αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων, ούτε σε καταφύγιο για τους εμπόρους του τρόμου και τους μεσίτες της απελπισίας και της θλίψης», είπε μεταξύ άλλων στην ομιλία του. Ο Αχμέτ τιμήθηκε με το Νόμπελ για τη σύναψη ειρήνης με τη γειτονική Ερυθραία, πρώην επαρχία της Αιθιοπίας με την οποία είχε εμπλακεί σε έναν εικοσαετή φονικό πόλεμο, για τις πολλά υποσχόμενες οικονομικές και κοινωνικές του μεταρρυθμίσεις, την ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών, την προώθηση της ειρήνης και της συνεργασίας στην περιοχή. Στα «συν» του η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, η ελευθερία του Τύπου, ο σεβασμός των δημοκρατικών θεσμών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από μουσουλμάνο πατέρα και χριστιανή μητέρα, έμαθε να είναι από μικρός ανεξίθρησκος και ανοικτός στη διαφορετικότητα. Το πολιτικό του Μανιφέστο "Medemer" όπου επιχειρεί να συνδυάσει οικονομική ανάπτυξη, ανοικτή κοινωνία και παραδοσιακή αιθιοπική κουλτούρα έχει αναδειχθεί σε «βίβλο» για τους οπαδούς του. Οι επικριτές του πάλι υποστηρίζουν ότι ωραία τα λέει, δεν διαθέτει όμως κάποιο μακροπρόθεσμα βιώσιμο σχέδιο, ότι διατηρεί σε ισχύ αμφιλεγόμενους νόμους όπως ο αντιτρομοκρατικός, ότι έχει πολιτικές ευθύνες για τις συγκρούσεις και τις ταραχές που έχουν ξεσπάσει σε διάφορα σημεία της ενδοχώρας. Του καταλογίζουν, επιπλέον, ότι προκειμένου να κερδίσει το Νόμπελ «ξέπλυνε» τον Ερυθραίο πρόεδρο Ισάιας που έχει επιβάλει στη χώρα του ένα άκρως αυταρχικό καθεστώς. Εάν πάντως υπερβεί τις αντιξοότητες και δικαιώσει τις προσδοκίες υλοποιώντας την ειρηνική επανάσταση που ευαγγελίζεται στην Αιθιοπία, αυτό θα έχει θετικό αντίκτυπο σε ολόκληρη τη Μαύρη Ήπειρο.
σχόλια